Dankbaar

Leuk kaartje in de bus

De kaartenmuur blijft hier nog even ongeschonden staan, lichtjes laat ik nog niet gaan. Wensen van her en der en ver, met bloemen of met ster, vrolijk en lief, poëtisch en speels, klassiek en alternatief, winkel-gekocht en zelf gemaakt, door mij gesmaakt met woord dat raakt.
Als al die mooie wensen waarheid worden, wacht me een gewéldig jaar, zomaar een gebaar met fijn gevoelige snaar. Ik kan niet wachten om het te beleven, de tijd de kans te geven, in dromen weg te zweven. De eerste dagen waren grijs en hét bewijs van winterslaap met veel gegaap, want de zon is op rust en toont geen levenslust.
En net op het moment, dat dit kaartje me verwent, laat ik stapel borden vallen, met schetterende knallen, een massa scherven, die het huis doorzwerven, ze beloven veel geluk, ben toch wat van mijn stuk, maar scherven brengen ……… geluk!



wens voor een mens

Er valt nog een -vermoedelijk- laatste wenskaartje in de bus.
Twee kleine meisjes schitteren met sierlijke eenvoud in een warme omhelzing.

Het bevat een 9-keuzes-opdracht. Ik mag rondjes zwarten met een pen (eigenlijk ben ik rode  gewoon in het verleden 🙂 ) wat ik me/ons toewens.

Voor 2018 wensen we je
ADEMRUIMTE
om

° stil te staan.
ja, stip ik aan.
ik wil heel graag beseffen

ondanks  meer vrije tijd
dat het moment te snel verglijdt
ik hoop te mijmeren
bij alles wat gebeurt
en mijn dagen kleurt

° in het gras te liggen
verpozen 
tussen kevers en mieren
zal mijn wereld
toch niet sieren 🙂

° naar de wolken staren
en leuke ideetjes baren
de dag smaken
in fijne euforie geraken

° zaadjes te planten
zonnige momenten
bloemen briljanten
en glans enten

° sporen te zoeken
naar teder geluk

° kruimels te volgen
van kinderlijke resjes
en fijne succesjes

° grenzen te verleggen
grenzen van eigen kunnen
een beloning gunnen

° te herbronnen
nieuwe horizonnen
verzinnen
inzicht winnen

° op adem te komen
ja die ademruimte
van bij de start

ontwart
maakt mijn hart
vrij
blij