Wist je dat…..

…… de Utrechtse heuvelrug een schitterend landschap sierlijk openvouwt.
Dat het er heerlijk verkoelend fietsen is langs kronkelende bospaden.
Dat er een lekker pannenkoekenhuis is met manliefs naam en woorden, de moeite waard om drie keer te herlezen. Doen! Herdoen! Aandachtige lezer?

wp-15975816297163767246968662428012.jpg

…….dat houten soldaten de historie van oorlog en vrede bewaken in de Grebbelinie. Wie een woordje extra uitleg wil, kan hier even klikken. Indrukwekkend.

wp-15975816814907127893164944895161.jpg

……..dat je in ‘De Fietser’ in Ede de meest recente fietsen van verschillende grote  merken kan testen op de grote indoorfietsbaan onder begeleiding van experts. Klik.
Op de voormalige Enka-fabriek – waar vroeger kunstzijde werd gemaakt-  is nu naast het testcenter een mooie nieuwe woonwijk gebouwd, omkaderd met de historische gevel van de oude fabriek. Oud en nieuw verweven tot een prachtige eenheid.

wp-15975817074012431178581588531362.jpg

……..dat ons loslopend wild werd beloofd, en we enkel een eenzaam paard ontdekten.

…….dat Ede in juli 2019  een prachtig monument in Cortenstaal ‘Vensters op het verleden’ van Karin Colen onthulde middenin  de Ginkelse Heide. De vredige natuur en wrede historie ontmoeten elkaar op die plek. We worden stil, heel stil, het leven gaat door.

wp-15975816536615062716130667931346.jpg

…….het heerlijk fietsen is vanuit Wijk bij Duurstede langs de slingerende Lek, het fijn uitrusten is (van zon en geleverde inspanning) in Culemburg met imposante gebouwen, om dan energievol  verder te trappen via prachtige grootse landhuizen.

…….dat de theetuin, de moestuin en het prachtig rosarium uit de 19e eeuw in de historische tuin van Bartiméus in Doorn meer dan een bezoekje waard is. Je kan er plukken, beleven, genieten. Mensen met een (vaak visuele) beperking komen er een handje toesteken. Tijdens de vele Coronamaanden was het voor hen de enige uitlaatklep. Van dergelijke projecten word ik warm, de zon stak een gul handje toe.

wp-15975826245125332831573476486197.jpg

……dat we eindigen, zoals we gestart zijn, met een pannenkoek met vele ingrediënten, om met volle maag te constateren dat mijn fietsband compleet lek staat, de Lek wil zijn invloed laten gelden.

…….onze VAB-fietsverzekering terstond mijn band heeft opgelapt. En neen, ik word hier niet gesponsord voor enige reclame. Maar desondanks, pure luxe!

…….dat de 15-jaar oude kater gelukkig kon inslapen bij zoon, vandaag op zon-dag, en dat er veel traantjes vloeien bij kleinzoon. Poes was zijn beste maatje…… Slik.

Nieuwe energie genieten in de Veluwe

Ja, neen, ja?
November 2019, alles is nog doodnormaal.
We zoeken en boeken het huis, ideaal voor een grote kinderbende én 3 honden.
April 2020, de kans is groot dat we er niet heen kunnen, dit bericht stroomt binnen, daar gaat ons uitkijken en aftellen naar…..
Juni 2020, misschien lukt het toch? Duimen, hopen, dromen komen uit.
Juli 2020 , super!, we vertrekken richting Voorthuizen.

veluwe 2
De tuin van 35 are nodigt uit, goed omheind waarbij hond noch kind verdwaalt.
Rust omringt ons drukke gezelschap. Geen buren die zich ergeren aan het joelend spel.
We vertrekken met de zon, die het al vlug voor bekeken houdt, pas op de terugrijdag duikt ze onverwacht weer op. Ze omhelst de vele grijze regendagen.
En toch, en toch zijn er momenten zonder hemels nat, de kinderen en honden kan het niet deren, ook wij worden toegeeflijk, het is van moeten,  en stralen onze eigen dag.
De nieuwe gerecycleerde jas van AS Adventure bewijst kurkdroge diensten. Goede koop!

Hoor de wind waait door de bomen….. De storm raast over de nacht en tussen de kieren van het gezellige huis.

Groen, weids, schapen, bos, paarden, heide, zand, schitterende huizen waarbij ramen langs buitenaf open gaan (opvallend Nederlands trekje), eindeloze vergezichten, met twaalf rond de tafel, Rummikub (oma moest het leren!) , schateren en proberen boven de vele kinderstemmen uit te komen, vijf van eigen kleinkroost en één vriendinnetje, om wat vrouwelijk evenwicht te bewaren voor de enige kleindochter.

veluwe 3

Vanop de schitterende uitkijktoren in Cortenstaal  te Kootwijkerzand, drie jaar oud en bijna 14 meter hoog, kijken we uit op het grootste stuifzandgebied in West-Europa. Er heerst soms een woestijnklimaat , het zand kan er tot 60 graden heet worden, dit wordt ons bespaard. Een imposant schilderij als je kan genieten zonder hoogtevrees.

veluwe 5

You can’t buy happiness, but you can buy ice cream. And that’s kind of the same thing.
We vinden vlot en graag de weg naar de Ijstijd, een ambachtelijk en héérlijk ijssalon in Garderen. Foto ontbreekt, sorry, helaas, te lekker om het fototoestel boven te halen. Gewoon smaken is mijn tip.

Mensen kijken geamuseerd, of meewarig?, zes kinderen en drie honden, één en al enthousiasme. Ik probeer tegengas te geven. Rekening houden met ‘de leeftijd’ is de boodschap.

veluwe 1

De kleine man kijkt verwonderd naar de kluwen wortels van de ‘duivelsboom’. Hij zoekt en vindt er vele zitplaatsjes, waar hij geborgen net in past.

veluwe 4

Het was weer zaaaalig druk.
Er is nog zoveel te vertellen,
ik weet niet waar beginnen,
en beperk me dus tot deze zinnen
met warm gevoel vanbinnen

 

Achterhoek en Veluwe

Met voordeeluitjes komen we in ‘hotel Bonaparte’ terecht in Barchem bij Lochem.
Met Travelbird ontdekken we de ‘Bilderberg Groot Heideborgh’ in Gardenen.
Ja, we kennen onze wereld 🙂 , zeker waar het fietstripjes in Nederland betreft.
De combinatie van de onbekende Achterhoek met de reeds lang gekende Veluwe klinkt mooi, de weersvoorspelling eerder alarmerend.
Een nederige smeekblik en gebed naar de weergoden, en we zijn overtuigd, we wagen het erop.

De Achterhoek in Gelderland, ligt vlak naast de Duitse grens, de ‘afgelegen hoek’.
De natuur krijgt er nog volop vrij spel, heel groen.
Drie dagen, drie fietsroutes, manlief is de uit-stippelaar van dienst.

Eerst de Oude Ijsselroute, waar water en vooral een bezoek aan het kleinste stadje van Nederland lonkt, we terrassen in Bronkhorst. Een pittoresk plaatsje, oude boerderijhuisjes, hobbelige keistraatjes,  we wanen ons graag in de Middeleeuwen.
Een onbekend pareltje in Nederland‘, lees ik op het net?
Een parel, zeker! Onbekend?, en wat dan met de vele toeristen, of was de niet-beloofde zon hier de onverwacht aantrekkende kracht?

incollage_20190815_0937515236889568940851447299.jpg
Bronkhorst. Het theezakje daar helpt herinneren. 

Ook de volgende dag verwent de zon ons met de Graafschappenfietsroute. Prachtige bossen en ruime paden blijven verrassen. 

Het terras onder de kerktoren van de grand café het Meesterhuis straalt gezelligheid uit.
Het lunchconcept is  leuk, je kiest uit  vele meester-, straf-, proef- ,  snaai- en klassen-werkjes. Alles draait  rond het thema school, het gebouw is de vroegere directeurswoning . Banken, schoolborden, leerboeken, toiletten voor de juffen en apart voor de meesters, een lerarenkamer, het telraam, de wificode is ‘huiswerk’.
Niet verwonderlijk dat wij, vier (ex)leerkrachten, ons hier zalig thuis voelen.
En, zonder vooroordeel, het concept van tapa’s uit de Achterhoekse keuken is heerlijk. Een adresje om te onthouden.
Het te lange wentelen in schoolse belevingen beboeten we met een fiks onweer tijdens onze laatste kms, druipnat tot op het bot arriveren we in het hotel, elke stap laat een stevige plas achter, aiai….

De Erve Kotsroute met de Braakstraat en nog vele andere smakelijke benamingen is gelukkig stukken mooier dan zijn naam doet vermoeden.
Met de buienradar op zak en de knooppuntenroute op het fietsstuur kunnen we perfect timen, we komen droog thuis.

We houden de Achterhoek voor bekeken, en eindigen met een dag/nachtje Veluwe in Gardenen, waar de heide paarsheerlijk schittert in de zon, die ondertussen terug de overhand neemt.
Ik trek fotootjes, niet voor publicatie vatbaar, wij vrouwen dansend tussen de vele struikjes, zij mannen op de purperen heide met een boom erbij, hoe schoon op de wereld, de zomerse hei, dat is hier op aarde de hemel voor mij

Ik fotografeer de heide, naturel én met roze zonnebril, het vraagt enig gefrutsel om ze beide samen vast te houden én tegelijkertijd de knop in te drukken, maar het lukt wonderwel.
La vie en rose….

incollage_20190815_0931533765219020575155268339.jpg
Heide in de Veluwe. Zonder en mét roze bril. 

 

 

fiets en zon en Veluwe en pont en Nijmegen en vrolijk uitje

“Hoe schoon nog de wereld, de zomerse hei,
Dat is hier op aarde de hemel voor mij

veluwe

Weids maar niet weelderig, dor maar niet saai, groots, impressionant, oneindig majestueus, glooiend, zanderig, droog maar niet verschrompeld, schraal maar niet schriel.

Trouw elk jaar volgen we de heidense lokroep, moeten fietsen het autorek op, en wil ik mijn ogen die prachtige kost geven en mijn oren de oorverdovende stilte gunnen.
Het knooppuntennetwerk is een prachtig cadeau voor verwoede fietsers.
Manlief is een kaartlezer, fietsGPS en smartphone delven altijd het onderspit. Overal tref je bordplannen, uiterst verzorgd.
De route wordt ter plaatse aangepast, uitvergroot bij goede benen, ingekort bij opkomende vermoeidheid. Flexibiliteit overaltijd troef.

‘Life is like riding a bicycle. To keep your balance, you must keep moving’ (Einstein)

Het bloemrijke, prachtig verzorgde  Arnhem Oosterbeek War Cemetary grijpt naar de keel als je de leeftijd en soms persoonlijke, ingebeitelde woorden bij de witte grafstenen leest. Tussenin de zovele unknowns. Her en der zelfs een oude foto.

Ik ruik en adem zuivere lucht, zie pure natuur, voel de heerlijke zonnewarmte, hoor de onmetelijke stilte en proef intense blijheid. Ik ken en voel de zintuigen!
Mijn fiets, de natuur en ik zijn beste vrienden. De koele drankjes op een uitnodigend terras met schitterend uitzicht en de vele  pontjes zorgen voor hemelse rustpuntjes.

Een bezoek aan Nijmegen kan niet ontbreken. Het aanvankelijk nog onschuldige Mariken lacht ons toe op het grote Marktplein. Zelf heeft ze nooit bestaan. Ze is de hoofdrolspeler in een mirakelspel rond 1500 dat zich grotendeels afspeelt in Nijmegen.
Samen met de duivelse Moenen leidt ze 7 jaar een losbandig leven, tot ze besluit boete te doen met ijzeren ringen rond de hals, biddend in een klooster. Gelukkig moest ze niet bestaan!

We volgen de wondermooie Ooijroute doorheen het natuurgebied met schapen die zich tegoed doen aan uitgedroogd en ros gras, drie grote  ooievaars staren ons aan vanuit het hoge nest. De  weelde langs de waterkant kleurt soms paars.

water met paarse bloemen

We zwerven doorheen “het land van Maas Rijn en Waal; onder de groene hemel in de blauwe zon”.

Fietsen is vooral een sociaal gebeuren, iedereen geniet, iedereen is blij, en iedereen spreekt.
We luisteren naar het verhaal van de vrouw die voor het eerst sinds 45 jaar terug haar geboortehuis kan bezoeken, ze trekt er met fiets en veerpont heen.
De boer uit de Ardennen vertelt ons over het giftige gele Sint Jacobskruid,

veluwe 2

waar (wilde) paarden doorheen laveren en kopjes geven, ze zijn aaibaar en lief.
Ze hebben het ook over het werk op de hoeve, we fietsen verder met een uitnodiging op zak voor een verblijfje op de boerderij, want de kinderen zijn het huis uit en ze hebben  kamers op overschot. We voelen ons nu al welkom.
Een  vrouw verdeelt zomaar  haar druifjes, heerlijk vocht. Ze geniet, gans alleen, wij delen ook even haar – onverwacht lekkere- rustplaatsje.

Wat is de bewegende wereld  zo heerlijk vriendelijk!