Op de cadans van de zee

Met uitzicht op het oneindig golvend watergeweld, neem ik de tablet en wordt mijn dag een herinnering.

Moederziel alleen trek ik, totaal onverwacht, richting zee na een kort bericht over het leegstaande appartementje.

Plan noch doel in het hoofd.

Enkel rust, weidsheid en de eeuwige cadans van eindeloosheid lokken me.

De lift, mijn nachtmerrie en obsessie, voert me geluidloos 8 verdiepingen lager. Trillend en bevend waan ik me sterk, er kan niets gebeuren toch? Eén oog, twee ogen open, ik ontdek mezelf en lees dankbaar het complimentje.

Overal regenschermen, wandelende jassen onder kletsnatte kapjes en dapperen die trotseren.

Goed beschut in de Nieuwe Gaanderijen langs de Zeedijk laat ik me mee slepen op het ritme van de zee en mijmer langs de prachtige foto’s van Pierre Moreau.

Ze vertalen het contrast tussen de grote sterke zee en de kleine nietige mens. Elk ‘schilderij’ krijgt een passende poëtische tekst van Isabelle Bielecki, met bijhorende vertaling door G Bastin. De foto’s nodigen uit tot dromen over eeuwigheid en begrenzing, over natuur en ons, over altijd en nu, over rust en onrust.

De Gaanderijen in Oostende

Mens en natuurelementen inspireren tegenwoordig de creaties van Moreau. Ik fotografeer de mij meest aansprekende foto’s. Weinig creatief, maar ontroering heeft ook recht op beeld.

zee zon zand zoet zwier zot

Weken al ligt het vast, hét meidenWE, met ons tweetjes naar zee. Dat hebben we verdiend.

Hierboven én beneden zijn ze ons meer dan goed gezind, we krijgen een felblauwe hemel én een gratis appartementje met zeezicht in Oostende bovenop.
(dank je wel lieve broer, alleen…. logs lezen doet hij niet 🙂 )
We treinen erheen, babbelen en giechelen heel wat af.

De winterjassen zijn te zwaar, het strand heerlijk, de winkelstraten te druk, het water  te koud, de houten rustplaatsen fijn, er is duidelijk leven in de brouwerij.

Paard en koets loodsen ons eerst even doorheen de stad, zelf heb ik twijfels als ik het dier zie zwoegen, maar voor haar hoort het er gewoon bij.
En door onze wapperende haren blaast de zon haar warme stralen.

De neogotische Petrus-en-Pauluskerk, het Amandineschip, de Mercator, de jachthaven, the Crystal ship en uitgestrekte stranden verrassen ons.

20190224_125749.jpg
Petrus-Paulus-kerk

De indrukwekkend lange zuilengalerij stelt 27 prachtige beelden ten toon over ‘Rond de Noordzee’, unieke foto’s van de reis  van Arnout Hauben die – samen met de camera- en geluidsman-  een 5000 km tocht maakte doorheen acht verschillende landen rond de Noordzee.
Klein weetje : momenteel loopt  dit programma  op TV1.

We zetten een ferme pas in de zee via de prachtige pier, tussen het golvenspel en de zeehaven.
Een puur pareltje in de koningin der badsteden, ver weg van alle commerce, geen tent of bar te bespeuren, noch ijsje noch drankje.

’s Avonds nestelen we ons in het fijne stekje, gezellig acht hoog, met indrukwekkend zicht over het uitgestorven stille strand en eeuwig deinend water. Ramen vliegen open, balkon beschermt,  we willen beweging horen, zout ruiken, zilt voelen en zee zien.
De rode glans van de ondergaande zon maakt het plaatje compleet.
W.A.T  E.E.N  H.E.E.R.L.I.J.K  S.C.H.O.U.W.S.P.E.L!

Zij slaapt vlot in, zelf lig ik nog lang wakker, en hoop en wacht geduldig tot ‘rustgevende’ eb en vloed me eindelijk meeneemt op zijn golven…. en het eerste ochtendgloren (te vroeg) mijn houten kop  er vriendelijk op attent maakt dat een nieuwe stralende dag zich aankondigt.
Nieuw bed en ik, zelden vrienden die eerste nacht, een tweede nacht lukt  beter, alleen komt die er nu niet.

Zondag doet zijn naam eer aan, de dag  schittert, het uitzicht blijft overweldigend, we sturen een eigen creatie naar het thuisfront.
Snel even overtuigen dat we hen vooral niet vergeten zijn?!

20190224_085405.jpg

De zoektocht (op papier!, smartphone blijft closed, lekker even niet bereikbaar)  door Oostende toont nog meer mooie verborgen juweeltjes.

De overvolle trein , foei NMBS!, brengt ons hangend in het zweet, naar huis.
De trein is altijd een beetje reizen. Ja toch?
20190224_101430.jpg

 

Zij en ik, de allerbeste maatjes
ondanks de volle 54 jaren
die tussen ons in  liggen 🙂

 

We maakten onze dagen heel erg memorabel.
Goed bezig, kleine dochter en omabaard!