Solidair

Dat ze mijn jongste kleinzoon in een diepe slaap op de harde, koude grond van het speelhoekje had gevonden.
Dat ze toch wel even geschrokken was.
Dat ze vier aparte speelhoekjes heeft en 24 3-jarigen.
Dat ze ook veel zorgkindjes heeft, maar dat de zorgjuf te vaak wordt ingeschakeld in  klassen van afwezige collega’s. Collega’s die de druk niet altijd aankunnen.
Dat ze geen geldgebrek heeft, maar wel armen tekort en ogen op de rug.
Dat ze de kindjes zo graag ziet, en dan doet het pijn als ze niet elk apart de nodige volle aandacht kan geven.

Dat hij dit jaar een moeilijke klas heeft, veel te veel 11-jarigen, met evenveel verschillende karakters en niveau’s.
Dat hij een echt zorgenkind heeft in zijn groep, dat amper vier uur per week extra les en aandacht krijgt, dat hem opslorpt temidden veel ander jong levendig volk.
Dat hij thuis nog een massa administratie moet verwerken, naast de huiswerken en toetsen.
Dat ook hij geen  geld vraagt, maar wel extra begeleiding voor kinderen die het nodig hebben.

Dat de helft van haar klas een ‘label’ heeft, en dat ze al eens durft te vergeten wie nu ook weer wat heeft.
Dat ze gedifferentieerd les geeft, probeert iedereen mee te hebben op zijn/haar niveau.
Dat ze de stillere leerlingen al eens durft over het hoofd te zien, druk bezig de grote groep pubers in het gareel te houden, dat ze daar zelf onder afziet.
Dat ook zij geen extra verloning hoeft, maar dat een iets kleinere groep echt wel de max zou zijn.
Dat overal nog zoveel  vergaderingen en denkoefeningen wachten, want de doorlichting eist….
Dat het echte lesgeven op de achtergrond geraakt in de doolhof van al dat papierwerk.
Dat er geen vervangers meer worden gevonden bij afwezigheid, dat leerkrachten vanop het ziekbed oefeningen digitaal doorsturen.
Dat klassen vaak lange tijd zonder interim achterblijven en dat collega’s dan- voor zover mogelijk in het lesrooster- belangeloos extra uurtjes (moeten)  inspringen.

Dat zij en hij en zij zich afvragen of volhouden tot 65 wel tot de mogelijkheid zal behoren? Fysisch én mentaal.

Dat ik die wereld ken(de)
En dat ik  solidair ben vandaag!