Die lach en die traan

Kerst is weer verleden tijd
gevuld met warme gezelligheid
het samenzijn met dertien mensen
een veelvoud aan  lieve wensen
de tafel boordevol lekkernijen
in stilte ontroerde tranen schreien
drukte overal rondom
gesprekken over hoe en waarom
de nacht met nestjes her en der verspreid
milde chaos in minder dan géén tijd

Met logeetjes en trein richting Antwerpen
even het bezige juk afwerpen
het jungleboek in beeld en prachtig licht
op Mowgli en Baloo de schijnwerpers gericht
een sierlijk verhaal over vriendschap en moed
fraai en knap in overvloed

wp-15774707898105401937241434801078.jpg
Het jungle-lichtfestival in de Zoo van Antwerpen.

In huis rest nog ontspannen leven
met vieren op  trager tijdritme zweven
quizjes, spelletjes en mogelijkheden ontdekken
in Photoshop vele registers open trekken
de kleine dochter krijgt ’t vlot onder de knie
verdient de eerste prijs in kunst en zie

ondergaande zon
Kunst van de tienjarige

De rust sloop weer hier binnen
tijd om te bekomen en bezinnen
over tedere dagen, leuk en fijn
ondanks de grijze schaduw
van vinnig hartenpijn

 

 

 

waar de wind waait

Vandaag wil ik waaien in de wind
genieten als een vrolijk kind
de blije kersttrein pikt me op
verrassend
ik waan me in een photoshop

20191212_1152561752946891133375244.jpg

Ook in de trein is ’t kerstmis troef
voor NMBS een meesterproef
hij rijdt me veilig naar Oostende
stad en zee zijn daar bekende
Ik aarzel even  step of voet
maar haast en spoed is zelden goed

20191212_1338348382298428920669096.jpg

Rock Strangers’ van A Quinze lust ik niet
en toch, ze voelen zich een hele piet
meer nog lelijkheid op d’ achtergrond
de smakeloze kust aan ’t waterfront

20191212_1217477986271928701714617.jpg

Maar daar duikt z’op de woeste zee
het is dik aan tussen ons twee
ik mijmer langs de waterrand
de vinger koel in ’t natte zand

20191212_1257587675705966927234534.jpg

De zee doet ook aan kerstmissfeer
het water komt aan    keert weer
los zand zwiept op en neer
een heerlijke dag     ik observeer

20191212_134359676703367787438939.jpg

 

 

 

 

 

Kerst zonder mis

De dagen zijn sfeervol, ik geniet telkens heel intens van de kerststemming!
Witte takken in huis met vooral veel lichtjes, sneeuwpopjes (al dan niet zelf gemaakt), kaarsjes (al dan niet nep), een lint vol kaartjes (de digitale worden verbannen)….

Ik blijf voorstander, en ervaar die tijd niet direct als opgefokt (zoals ik soms hoor).
Wandelen in mooi verlichte straten, overal lampjes en schitterende bomen, zelfs de melige kerstsongs neem ik er graag bij.

De mis is er niet langer voor mij, ook al heb ik mooie herinneringen aan de goede oude middernachtmis, met sneeuw en een stemmig koor vanuit  het kerkportaal.

We zijn weer ‘eenzaam’ en alleen thuis, kinderstemmetjes zijn verstomd sinds kort, cadeautjes zijn meester gemaakt, verloren inpakpapier  her en der getuigen nog van het voorbije feest, de laatste etensrestjes liggen te bibberen in  de diepvries .
Een slinger met ‘super jaar’ straalt in huis. (origineel cadeau! Bedankt J!)
De gezellige warmte is nog overal voelbaar.

Creatieve mama’s zorgen voor een leuk kinderspel, dat met veel enthousiasme (en soms ook ontgoocheling en traantjes bij verlies) wordt onthaald door klein én groot.
Gewèldig toch, de blijheid van het jonge volkje, die stralende gezichtjes, want feesten is de max!

Iedereen blijft slapen, kamers liggen bomvol, luchtmatrassen worden boven gehaald, kindjes liggen gezellig dicht ‘op een hoopje’.
Het gevoel  van een gevuld huis, zoals vroeger,  geeft me ‘rust’.
Ook al bonkt het kleine ventje erop los, de hele nacht door 🙂
Hij mag! Hij is zelfs in zijn slaap blij.

Een kerstbrunch fleurt de voormiddag op, misschien toch  wat te vroeg voor een avondmens als ik. De morgenstond heeft goud in de mond…., maar liefs toch niet ‘te morgen’….

Heerlijk alles, allemaal en ‘overaltijd’.

Deze dagen is ook sterk  het gemis aanwezig van hen, die er zovele jaren trouw bij waren, maar nu ‘elders’ zijn. . Zo graag schuif ik een extra stoel voor hen aan…
Ook mijn 93-jarige vader, eenzaam op zijn serviceflat, speelt voortdurend door mijn hoofd.
‘That’s life’……, maar ik zag het toch liever anders….

 

dsc_6965c