La mélancolie, c’est le bonheur d’être triste. (Victor Hugo)

20190627_1816593582086075883679166.jpg

In huis hier hangt (3 x h) de ode van Herman De Coninck om  ons de volledige vrijheid te geven het leven te omarmen.
Een prachtig erfstuk van mijn ouders.

Ik doe mijn best, leef in be- en verwondering, geniet en om-arm.
En toch, toch zijn er die momenten dat de vertwijfeling toeslaat, dat een melancholische weemoed me overvalt, onverwacht en soms heftig.
Een grijs radertje in mijn brein.
Is het onzekerheid?, angst?, ik kan er de vinger niet op leggen. Een duidelijke reden is spoorloos.
Vooral net voor het slapen gaan durft het voelen me  overweldigen.
Lang duurt het niet, de nacht en zoete dromen toveren – gelukkig altijd weer-  een brok energie die de dag vrolijk en verwachtingsvol start.

 

De vogel zien, de appel bijten, zeggen ‘het is niets’, het lukt dan even niet.

Word ik geraakt door de zoektocht naar zingeving?
Ik heb en voel zin, nu en hier, maar ervaar me dan als een onooglijk pluimpje dat even het aardse leven mag door-zweven om dan definitief te verdwijnen….
Wat ‘waarheid’ heet.
Vroeger was zingeving meer een collectief gegeven, iets gemakkelijker? en toch blijft het een basisbehoefte.

Op de radio hoor ik het interview met Tom Hannes.

…………….over hoe wij vandaag allemaal voor dezelfde opdracht staan: een antwoord vinden op de gouden vraag ‘Hoe kunnen we een zinnig, vervullend, gelukkig en vrij leven leiden in een wereld waarin geen spoor te vinden is van een Absolute Waarheid? Hoe worden we blije koorddansers op het touw van onze levensloop, gespannen boven de afgrond van de leegte?

Het leven heeft me niet gespaard, maar blij-, dankbaar- en tevreden-heid zijn mijn deel. Hij spreekt over rugzakken met een veer, rugzakken met een baksteen, ik zweef er ergens tussenin.

Een ‘zwaarder’ logje, het mag, niet alles is even heerlijk, fijn, fantastisch en gewèldig.
Ik hoor De Wachters woorden ‘laat dit vooral toe, het hoort bij leven’.

Ik weet het niet, het is een onbestemd, vreemd moment…..
Lees ik  in Hermans poëtische woorden niet ook diezelfde aarzeling…..

Advertenties