Helka

‘In absentia’ gaat over verlies en rouw, gevoeld, gedragen door vijf mannen. Helder Seabra is danser en choreograaf uit Portugal, zijn vrouw de manager.
Vol verwachting trekken we richting Beveren voor het optreden, op een zondagavond, terwijl we  dan gewoonlijk genieten van de rust van het kleine ventje. Er was dus nood aan een regeling met de zoon.

We krijgen bij de aanvang oordopjes!  Even overwegen om toch maar  de voorstelling te skippen, onze oude, gevoelige oren indachtig. Maar de 30 Euro’s zijn betaald (we willen waar voor ons geld 🙂 ) én de wetenschap dat de voorstelling amper 50 minuten duurt- laat dit nu net één lesuur zijn uit ons verleden- helpt ons dapper naar binnen.
Oordopjes worden ingestoken, ware het niet dat ik er ééntje al direct verlies en  de donkere ruimte  me geen enkele mogelijkheid  biedt om dit kleine supplementje bij die 30 Euro’s  te bespeuren, hoewel ik ijverig de vloer aftast . Dan maar met de vingers in de oren, steeds dieper en dieper, naarmate de muziek in volle glorie toeneemt. Bij manlief hetzelfde scenario, een conversatie is dus onmogelijk. We ‘spreken’ met blikken…

De mannen dansen héél viriel, héél energiek. Ze verwerken hun rouw in woede, in kwaadheid, in ruwe meditatie, in een  heftig spektakel. Heel macho, heel machtig, prachtige dansen, maar met loeiende (psychedelische- in mijn ogen)  lifemuziek, en soms scherpe lichtflitsen.

Manlief telt letterlijk af, 50 minuten lang…. Ik probeer het helse lawaai te ondergaan door me te concentreren op die mannenlijven, die echt wel erg kunstig rond en met elkaar dansen.

We hebben het overleefd, we horen zelfs nog, en houden er geen migraine aan over. Maar opgelucht verlaten we de zaal,  terwijl veel bezoekers hen een staande ovatie geven. Ze hebben het verdiend, de uitputting was hen nabij, maar wij associëren rouw en verlies vooral aan stille momenten, aan intimiteit, aan de songs van Leonard Cohen, wiens dood ons de voorbije week heeft aangegrepen…. Onderweg naar huis wordt in de auto zijn laatste CD gedraaid, wat een rust, wat een verademing, wat een diepe, mooie stem!

Een opgeven van onze traditionele babysitavond en -nacht was het vooral NIET waard!!

Advertenties