Hap, trap,maal vijf

Happen

Koffie met taart als verwelkoming.De eerste honger is gestild.
Kaaskroket op een bedje van sla. Mmmmm.
Soepje van witte groenten op servetten bedje. Ik ben voldaan.
Kabeljauw op bedje van prei. Dat wordt stouwen.
Hoeve-ijs in bedje van warme chocoladesaus. De lege gaatjes worden -toch beetje hopeloos, maar oh zo lekker!-  nog volgepropt.

Tussen de verschillende gerechten door moéten we verteren, we trappen de 60 km rond.

Happen en trappen dus. Een heerlijke formule. Vorige zomer voor het eerst uitgetest in Nederland, nu nog meer fan. De keuze valt, na wijs beraad, op fietsen tussen de bomen in Bosland. (Limburg, België)
Klik. https://www.happenentrappen.nl/route/197

De fietsbrug, een dubbele cirkel met een doorsnede van 100 meter en maar liefst 700 meter lang, stijgt geleidelijk (3-4%) tot 10 meter hoogte. Door het prachtige Bosland zo spectaculair te ontsluiten, kunnen bezoekers deze natuur op een heel bijzondere manier beleven.”
Ik heb de eigen rit gefilmd, maar bewegende beelden  kan ik hier niet kwijt, ze zijn nochtans geweldig! (stoef, stoef), en ik ben nog steeds geen Youtube-kanaal rijk. Als je even onze belevenis wil meegenieten, kan je op deze website een filmpje ontdekken. Klik.

Blog

Kort voor de middag is het er vrij druk, een toeristisch trekpleister in Limburg. Maar tegen de avond rijden we er alleen, ik doe de rit vlotjes acht keer opnieuw en opnieuw, mijn enthousiasme kent geen grenzen, en telkens geraak ik gecharmeerd door de schitterende uitzichten, de avondlijke zonnestralen doorheen de Cortenstalen palen, als fiere symbolen van rechte stammen van de dennenbomen, de geuren van het bos, een circle of life in Bosland.
De constructie is niet enkel leuk om te beklimmen en vooral af te dalen, maar vormt ook een mooi kunstwerk op zichzelf. Soms vinden fietsers en wandelaars de hoogte beklemmend en durven nauwelijks over de reling buigen, ik daarentegen geniet volop, stijgen, het bereiken van het hoogtepunt zorgt altijd voor enige (in)spanning, pauzeren, de omgeving opnemen en dan bergaf, voeten bewegingsloos op de trappers, alle zintuigen op scherp.

Blog 3
Terwijl ik blijf toeren, pluist manlief op veilige grond de kaart uit

Als ode aan de natuur creëert Will Beckers natuurlijke kunstwerken uit duizenden wilgentakken. Er staan er meerdere verspreid over Bosland. Zeker ook een stop waard!
Ze slingert als een reusachtige draak/slak tussen de bomen heen.

Blog 2

Bosland is meer dan 5000 ha groot, dus neen, we zagen niet alles!
Eerlijk? Slechts dit ééntje.

Bedankt kindjes voor deze magnifieke cadeau, en over een paar maand verjaar ik terug!
Jammer dat jullie hier niet mee lezen….

Happen en trappen

‘Morgen een dagje happen en trappen?’

Ik ben net thuis gekomen van een fietsdag door weelderig groen in de Weert, een oase van rust via slingerende paadjes. Met drie vriendinnen hebben we aan het kabbelend water gegeten en gedronken, gebabbeld over lief en leed, gelachen en zorgen gedeeld.

Happen en trappen dus.

‘Euhhhh??’

‘Oh ja, heerlijk cadeau van de kinderen voor een lekker en sportief dagje uit’.
Ze kennen de ouders goed, fietsen en rustpunten om uit te blazen.
En als die rustpunten ook een hapje bieden?
Helemaal top!

Dus ‘jaaaaaa’, zon en temperatuur beloven veel goeds, we kiezen tussen de ruim  aangeboden keuze. Mogelijkheden zat in België en Nederland.

https://www.happenentrappen.nl/

Het wordt Nederland.

Tijdens deze periode bekoort de purpere heide, snel valt de keuze  op https://www.happenentrappen.nl/route/7

20190822_1048258625358689538688970.jpg
Informatiebundel

Wij zijn wij niet als  er geen nachtje extra wordt aangekoppeld, zo duiken daar onverwacht twee fietsdagen op én verdiende rust.
De aangeboden zon willen we vooral niet wegwuiven.

We trappen door schitterende heide in diep-paarse tinten, bossen, heel veel groen, uitgestrektheid, zanderige gronden, venen, warme kleuren en zon, de natuur maakt me blij, de zon op mijn huid straalt een intens gevoel van dankbaarheid uit, dankbaar om zoveel moois.
Het is er gewoon.
Altijd.
Het, de natuur.

We flirten met de grens, manlief en ik, een koppel buurlanden.

20190822_1149256676519920703734938.jpg

Het happen zorgt voor vijf heerlijke rustpunten. We starten de hartelijke welkom  met koffie, appeltaart (die kunnen ze nergens zo fijn laten smaken als in Nederland) , de nodige uitleg en een bundeltje papieren. Vijf ‘happen’ op vijf verschillende mooie plaatsen zorgen voor de innerlijke kracht om  vele kms te overbruggen.
We eten lekker, heel lekker, voor het dessert is echt geen plaats meer, tot ze een mmmmm-‘toffeetaartje’ tevoorschijn toveren…. Dit negeren is geen optie, een kopje thee helpt verteren.

‘Nog snel even “een fotootje trekken” van de Schotse Hooglanders, die zomaar onze weg versperren. Ik hoor het koppel op de bank lachen, ze vinden onze taal schattig en grappig.

20190822_1502076945779578789922356.jpg
Kijk eens naar het vogeltje

Amaai, deze poseert zo mooi’. Ik hoor dezelfde sympathieke lach.
Babbels hier en daar, een opgewekte eensgezindheid in het natuurschoon welt op.

Ik heb zin om nog eens een versje in elkaar te flansen….

Buiten
als het zomert
kleurt de natuur
verrassend
voor mij 
(http://www.geertdekockere.be/)