La Belle Epoque

Hij, Victor, een uitgebluste technofobische cartoonist, heeft moeite met de sleur van het leven bij het ouder worden.
Zij, Marianne, blijft zich vergapen aan de jongere (lees boeiender) man.
Zij groeit mee in de wereld van de moderne realiteit, voor het slapen gaan zet ze de virtual reality-bril op waarmee ze zich vlotjes in zonniger oorden waant, hij leest zijn papieren boek en luistert naar de ritselende bladomslag.
Hij begrijpt haar en de nieuwe omgeving niet langer.
Hij oogt saai, zij oogt up-to-date.
Ze vinden elkaar niet langer.

De zoon geeft zijn vader de kans om via het lumineuze Time Travellers tijdelijk te verblijven in een zelf verkozen verleden tijd. Niet virtueel, gewoon echt.
De tijdreizigers ensceneren oa de Middeleeuwen (de toch wat verwarrende start van de film), oorlogstijden, een terugkeer in de geschiedenis, kortom een prachtig tijdsgebonden identiek decor volgens de wens van de aanvrager.
Er wordt noch op tijd, noch op moeite, noch op geld bespaard.
De opkomst van een gloednieuw bedrijf.
“La Belle Epoque” of “de goede oude tijd”.

Victor verkiest om zijn eerste verliefdheid te beleven uit de jaren ’70, de verliefdheid op het meisje van zijn dromen, vandaag zijn vrouw, toen er nog geen sprake was van die immense kloof.

We genieten pure nostalgie in de bruine kroeg La Belle Epoque, waar een actrice – de vriendin van de regisseur- zijn hippe vriendin vertolkt. Hij wordt meegesleurd, recht het verleden in, herleeft én herbeleeft de gouden hippie jaren en die heerlijke, onbezonnen verliefdheid.

Tot realiteit en verleden in elkaar vergroeien, de gevoelens tussen Victor en de jonge actrice boekdelen spreken. Zij is echter de vriendin van de regisseur die influistert en nauwgezet toekijkt.
De kleinste details krijgen een plaatsje, zoals de sigaretten uit die damperige tijd, de steeds aanwezige smartphones van nu, het rustieke behang, de virtuele realiteit…….

Hoe het afloopt blijft geheim, maar het is pakkend.

De romantische film in de echte film. De fijne humor is subliem.
De film switcht voortdurend toen en nu, tussen fictie-ooit realiteit- en realiteit.
Nostalgie, ontroering, romantiek, ergernis, jaloezie, fijngevoeligheid, passie, melancholie, liefde, sleur, de film heeft vele laagjes.

Deze Franse film uit 2019 is een schitterende parel! Je komt er zo wel-gezind buiten!

Geen futuristisch gedoe, heerlijk eerlijk. Een must see voor wie van films houdt.