dauwparels

20180624_113732

Vreugde in ’t land
de duivels winnen de wedstrijd
onze kater verliest zijn strijd
vijftien jaar lang
een lieve trouwe huisgenoot
ik hoor niet langer zijn miauw
om troost eten of aandacht
hij geeft geen kopjes meer
de tumor heeft hem de das omgedaan
hij mocht inslapen
heel simpel  heel eenvoudig
ik oefen me in  missen

We fietsen met vrienden
goede vrienden
doorheen het groene land
langs glinsterend water
dat zon helpt weerkaatsen
het grasveld met vele kleuren
wild-gezaaide bloemen
in open tuin
maakt stil
en helpt een fijn vers
over parels en dauw
en rijkdom en later
bezinken
zo mooi
zo kunstig
zo waar

 

Advertenties

Regen, zon en sneeuw

De dag start nat.
Manlief en ik hebben grote plannen, we ‘willen’ het huis schoon maken, we gaan klussen, de hof is hoognodig aan een maaibeurt toe, we zullen ons vooral nuttig maken.
To-do-lijstjes worden langer en dringender…..
Dat is althans de bedoeling tot we rond de middag ontdekken:

de dag wordt zon-vol. De ijverige werkdag droogt samen met het nat op.
Klussen blijven op het to do-lijstje plakken, was blijft liggen, huis blijft vuil:-)
De fiets lonkt, gaan we?? Ja, we gaan! Enige twijfel blijft uit.
We rijden 40 km langs jaagpaden, fietspaden en stille paden. Door bossen, weiden, onkruidbloemen langs de bermen. Prachtig witte, paarse, rode en witte tinten.
De overige kms genieten we van autoluwe straatjes.
Manlief kent de wijde omgeving op zijn fietsend duimpje.
Voor mij- een dummie in oriëntatie en herkenning- telkens opnieuw een verrassing. ‘Reden we hier al’?? ‘Hoe ken jij toch al die verdoken paadjes’??
Toegegeven, hij fietst hier al 50 jaar rond,  ik amper 40 jaar…. Excuses aanvaard!

Een veerpont brengt ons naar de overkant, de watertocht mag graag  veel langer duren… Maar het terras op hoogte, met uitzicht op het water en een ijsje, lonkt én smaakt.
Op dat terras worden kiemen gelegd voor een nieuw ideetje/droompje/plannetje.
Werken we het verder uit? Of bloedt het dood? De tijd zal het uitwijzen 🙂
Goed genesteld in het zadel ontdekken we:

de dag in de sneeuw. De wind blaast de stuifblaadjes in het rond. We fietsen feestelijk doorheen een massa witte vlokken.

Bijna 40 jaar geleden schaakte manlief me naar deze groene omgeving. Ik laat de prachtige Vlaamse Ardennen achter, om hier een verrassend mooie streek (goede gids inbegrepen) te ontdekken. En laat deze omgeving nu ook veel fietsvriendelijker zijn dan de pittige ups en downs in mijn geboortestreek.