De gave van het woord

Langs 851,32 meter bos- en weilandwegel keer ik terug uit de bib.
De plaatselijke bib met gezellige leeshoek en felgroene zeteltjes, haar grote broer ligt 5 km verder, de keuze is er veel ruimer, het leeshoekjes minder huiselijk.
Ik ben boekenfan.

Onderweg flits ik snel dit plaatje. Laatste getuigen van een stralende dag.

wp-15766836885614347419575663455079.jpg

De titel van dit logje heb ik gestolen van, of beter ontleend aan de woorden van Inge Schelstraete in de krant van 17 december. Het draait om etiquetteregels bij een boek als kerstcadeau. En laat dit nu nét ons lumineus idee zijn voor de kleinkinderen bij het einde van het jaar….. Ze zijn zich  ‘van geen kwaad’ bewust, lezen hier nog niet mee, de presentjes wachten vol ongeduld. Fijn snuisteren in boeken, weg van scherm en TV, ik smaakte het vroeger reeds, en lectuur blijft een constante in mijn leven, zolang tijdsgebrek geen spelbreker is.

In een ideale wereld zijn boeken van de persoonlijkste cadeaus die er zijn, geschenken die de ontvanger het warme gevoel bezorgen dat jij hem of haar helemaal kent
Of wij die ideale wereld kunnen benaderen? De aap komt pas volgende week uit de mouw. En dan nog zowel letterlijk als figuurlijk, meer info kan ik hier nog niet lossen 🙂

Dring kinderen geen boeken op ‘omdat lezen zo goed voor hen is’, dat kan een averechts effect hebben. Je moet mensen verleiden tot lezen, dan ontdekken ze wel wat er zo plezierig aan is. Dat vereist het juiste boek
Uiteraard kozen wij het juiste boek en maakten wij blijkbaar nu reeds de kapitale fout om bij élke aankoop (waar trouwens veel zoekwerk én energie werd in gestoken!) te denken dat lezen goed is voor hen….

De regel van  professor en auteur Gekoski is : schrijf niets in het boek dat je cadeau doet, tenzij jij de auteur bent. (Ik denk het niet). Een derde van de kerstcadeaus belandt toch bij iemand anders of de kringloopwinkel. (Doet me er aan te denken dat ik in de loop van januari daar zeker eens moet binnen springen! Alvast cadeautjes kopen voor eind 2020!) Het maakt niet uit hoe dol je bent op die persoon, je beschadigt het boek
Oeps, de zoveelste zware fout…. De geschreven woorden vegen zich niet meer uit. Gelukkig lees ik even verder dat daarover te discussïeren valt en dat een persoonlijk woordje misschien juist een meerwaarde kan betekenen. Ik doe mijn best daar stellig in te geloven.

Probeer een beetje origineel te zijn (laaaaang gezocht én gevonden…… dénk ik ….)…. 80% koopt dezelfde kookboeken (oef wij niet)… Geef geen dieetboeken (geen haar op ons hoofd heeft hieraan gedacht voor het kleine grut). Geen zelfhulpboeken. (voorlopig kunnen ze gelukkig nog zonder) Of andere boeken die als verdoken kritiek kunnen worden beschouwd.  Na drie glazen champagne (drinken ze nog niet, oef!) kan dat leiden tot scènes die ver afstaan van vrede op aarde aan alle mensen van goede wil.

De cursief geschreven  woorden én de titel komen uit de mond van I Schelstraete.

digitaal ontgiften

Lui, loom, moe, uitgeteld, futloos lig ik in de tuinzetel, onder een dik, groen  bladerdak.

Vakantie werkt blijkbaar écht vermoeiend……

Alles kan me gestolen worden,  energie ontbreekt, enkel de smartphone ligt nog binnen handbereik. Snel nog een paar gestolen kiekjes vanuit de zalige niets moet-alles mag-stoel!

Het  kunstwerkje boven me -herinnering aan 40 jaren trouw-  wappert houterig.
Dreigende wolken beloven stevig onweer. Hij stuurt echter zijn kat.
Het vogelhuisje glimlacht zen naar deze uitgetelde dame.
Bloemen vrolijken op, of doen althans hun uiterste best.

buiten in de hof

In de krant lees ik ‘hersenscan kan Alzheimer vroegtijdig vaststellen‘.
Wil ik dit wel weten, zolang medicatie toch niet voorhanden is?

in diezelfde krant lees ik ‘Ontsnapt aan wifi‘.
Wat als het leven je nooit meer gerust laat? Dan zoek je in een uithoek van de wereld de natuur op, buiten bereik van…. bereik.
Zonder smartphone gaat een wereld voor je open”

Druk bezige managers trekken naar Lapland, waar berichten, telefoons en ‘dringende’ mails ver buiten de actieradius blijven.
Digitaal detoxen.
Een offline zen-reis.
Ontgiften zonder sapjes.
In Neeroeteren (Limburg) bevinden zich charmante Cosy Cabins waar je onthecht van de technologie puur kan/moet genieten van de natuur en de rust.
Geen wifi is zowaar een verkoopargument geworden”
Zijn we dan zo ver gekomen dat we weg moeten trekken van onze eigen kleine, verslavende fortuintjes?

Nog snel wat fotootjes met de boosdoener, een paar whatsappjes beantwoorden, mijn mails inspecteren en dan afkicken geblazen 🙂