met DE SCHATten naar de BERG

Een  ‘Pasenlijk’ midweekje in Nederland. We kiezen deze keer voor Sevenum.

We trekken er traditioneel op uit met  vijf kleine kindjes.
Met dank aan de zonen, voor de helpende handen, zodat deze ‘oudjes’ ’s avonds niet  uitgeteld de zetel induikelen.
Hoewel….. die zetel blijft lonken eens de rust is terug gekeerd en het jonge volkje slaapt.

Onze dromen zijn nog steeds doorweven met  zwembaden, binnen- en buitenspeeltuinen, Bollo de beer, golfwedstrijdjes, waarbij enkel de kleine dochter al tegen  verlies kan…
We laten de jongens dus op eigen tempo de eer opstrijken, de pluimen verdelen ze onderling evenredig (ik ben en blijf een wiskundeteacher….).
Frustraties blijven gelukkig uit.

Kinderen genieten, akkefietjes onder elkaar, ‘oudjes’ ontspannen en gespannen, rust en drukte, goede en mindere nachten, lekker en ongezond eten, 5 kindjes in één zetel voor het avondfilmpje, 5 kindjes die rollen en bollen over elkaar.
Spelen, spelen en blijven spelen. Een kinderleven, telkens opnieuw verrassend.

Het kleine zoontje wordt vier jaar! Extra reden om te vieren, om op de stoel te kruipen en mee te swingen met ‘happy birthday to you, in de wei staat….’, om cadeautjes te krijgen en vooral nog te verwachten, om een pannenkoek en ijsje te eten, om in Aardbeienland , hét vitaminerijkste park in Nederland, lekker verwend te worden.
“Kabouter Senga, die werkelijk alles van aardbeien af weet, en zijn vriendelijke hulpkabouters wijzen de kinderen spelenderwijs op allerlei wetenswaardigheden over de gezonde rode vrucht.”
We starten de kinderspeurtocht, de oudsten houden dapper vol (ons meegerekend 🙂 ). En ja, we winnen dé prijs, wat zijn we toch weer knap! Drie aardbeienplantjes sieren nu zoons hof.
Het blijft droog, een warm zonneke op het terras had deugd gedaan…
DSCN3889 (2)

Op de terugweg genieten we nog een laatste pannenkoek in het super-kindvriendelijke pannenkoekenhuis De Rode Haktol. Kinderen worden er overladen met cadeautjes, met lekkers, met een vriendelijke bediening door een toffe, Hollandse  gast, wiens liefje in Gent woont (we komen het allemaal te weten 🙂 ), en die uiteindelijk te gast wordt in de auto van de zoon, waar nog juist één plaatsje vrij is, om zichzelf zo de lange treinrit Oisterwijk- Gent te besparen.
Met een zak vol paaseitjes en verrassingen toont hij zijn blijheid.
Wat wil een mens nog meer….. een onverwachte taxirit richting liefje in  België.

DSCN3979

7 duimpjes gaan de lucht in. Eentje heeft er echt geen zin in, en vindt  de fotograaf duidelijk ‘te traag’….. Hij leerde nog geen rekening houden met de leeftijd….

Afscheid nemen betekent terug rust, maar ook gemis van het jong geweld, de Paasklokken morgen luiden nieuw leven in de brouwerij.