Wit-roze bloesemkleed.

De staalblauwe lucht, de lente-frisgroene omgeving, de weelderig witte bloesempracht maken onze dag hemels rijk. De natuur lijkt ontploft.

Ik loods de nieuwe  batterij van mijn fiets-vriend doorheen het golvende landschap, doorspekt met enkele pittige hellingen ,  of……. is het eerder omgekeerd 🙂

Sint-Truiden en Borgloon etaleren hun witte pracht, eigen aan dit seizoen, ik voel me prinsheerlijk op de fiets, we ontdekken  sympathieke terrasjes, gekleurd met wit-groene tinten, waar ze bovendien nog lekker verfrissende drankjes en hapjes aanbieden.

De kasteelhoeve (Chateau de la Motte) is neogotisch verbouwd en herbergt nu een charmant groen terras, de chaotische bediening nemen we er voor lief bij.
In 1865 werd het huidige, in eclectische stijl opgetrokken, kasteel gebouwd. Slechts het torenvormige gebouw met inrijpoort bleef een kern uit de 16e eeuw behouden, terwijl in de kelder van het kasteel nog 14e-eeuwse fundamenten van de mottetoren te zien zijn.”

In volle concentratie op de te overwinnen heuvel die zich voor me ontvouwt, ontdek ik een  verrassend decoratief winkeltje, in het godverloren dorpje Mettekoven, amper één straat groot. En wat voor een winkeltje!

bloesems

De romantische poort is uitnodigend. Gretig gaan we op haar lokroep in, en stuiten op een wereld van kunstwerken voor de hof , bloemen, aparte sjaaltjes en juwelen.
We plunderen het halve winkeltje, rijden zelfs ’s avonds nog eens met de auto langs, omdat  fietszakken echt wel te klein uitvallen om de buit binnen te rijven.

Onze hof krijgt nu een Limburgs tintje, waarmee we een klein stukje romantiek  in kunstige roestnuances oogsten.

De dag was fijn, de tuin draagt nog zijn fraaie sporen.