Wie had kunnen denken…..

……….dat zelfs ik, grote voetbal-ongeïnteresseerde!- gefascineerd zou worden door het grootse, prachtige Ajax-voetbalstadion? Verstomd kijk ik rond en hoor de gids vertellen over hoe, waar en waarom. De immense ruimte imponeert, en toch heeft het ook iets gezelligs over zich. Drie klein(e)mannetjes luisteren geboeid, ook het ventje voor wie stil staan een (vaak te) grote opdracht is.
Uiteraard staan we daar voor hen, voetballers in spe als we de toekomstdroom mogen geloven. De luxueuze kleedkamers, voor iedere speler een eigen stoel en individuele kluis, goed gevulde koelkast met gezonde drankjes, de reuze TV waarop orders en nieuwe plannen worden besproken, de pers- en interview-ruimte, en tenslotte een half uurtje voetballen horen bij de kidstoer. Johan Cruyff pronkt als bronzen legende.
“Oma, dit is écht DE MAX”, klinkt het enthousiast.
Met dank aan veel kleine zonen ben ook ik heel wat wijzer geworden, meer nog, het is de moeite. De immense geldstromen die ermee gepaard gaan, vaak een grote ergernis voor mij, vergeet ik graag, voor één keer toch. Als toemaatje mogen de kinderen een truitje kiezen, tenminste zolang het onder de vooropgestelde prijs valt. Ik schrik me een flinke hoed als ze me gefascineerd de minstens-zestig-euro-truitjes tonen. Neen mannekes, dit kan echt niet, voor een ‘simpel’ lapje stof. Opgelucht (wij toch) ontdekken we goedkopere en minstens even leuke gevalletjes. Oef, we kunnen onze belofte waarmaken…..

Amsterdam is ver rijden voor kleine beweeglijke beentjes, dus kiezen we voor een overnachting bij het Avifaunapark in Alphen aan den Rijn. Als hotelbezoekers kunnen we na sluitingsuur het park nog even binnen, een gevoel van sprookjesachtige magie overvalt me in de warme avondzon. De kinderen springen en hollen van her naar der, diezelfde beentjes snakken naar gewoel, om dan tot rust te komen op een bankje bij het water. Kleinzoon wordt gecharmeerd door de prachtige wolkjeslucht, ‘net kleine schaapjes’. En oma is blij dat hij opmerkt.

Ontbijtbuffet op reis blijft altijd een feest. Opeten wat je neemt, is onze must do. Ze volgen de opgelegde regels van het festijn, betalen een pak minder dan ik, en eten drie keer zoveel. Misschien kan een seniorenontbijt een oplossing zijn? Ik zwijg in alle talen.

Nog wat lekker rondkuieren in het park, het weer is ons, ondanks de vreselijke voorspellingen, welgezind. Het blijft droog, en geregeld bewijst de zon haar vaak verborgen -deze zomer toch- kracht. Nog snel een ongezonde snack naar binnen werken, kidsmenu’s getuigen zelden van een voedzame smaak.

De namiddag staat in het teken van een boeiende biologieles. In Corpus (buurt van Leiden) maken we een spectaculaire reis door de mens. Heel Coronaproof roltrappen we via de audiotour in de knie, het hart, de mond, zelfs de darmen (Tip voor Pannenkoek)………
De uitleg is heel degelijk, de ruimte verrassend en attractief ingevuld. De kinderen steken er veel van op, blijkt achteraf bij de grootoudertoets. Tja, eens leerkracht, altijd….. Zij hebben het geweten. Maar voor wat, hoort wat.

Alphen aan de Rijn

Of het stadje veel te bieden heeft, weet ik niet. Ook al logeerden we er twee volle dagen.
Maar dat er fijne activiteiten te beleven vallen staat als een paal boven water.

Schoolvakantie, door weerman Frank verzekerde  zon, nood aan een uitje, veel belovende to do’s, ouders die al eens kinderloos willen behangen, gooi alles op een hoop, en weg zijn we, we gritsen nog snel de twee oudste kleinkinderen bij de hand.
Die zeggen vooral geen neen.

Avifauna is het hotel waar we heerlijk overnachten, een fijn ontbijtbuffet- puur feest voor de kinderen!- inbegrepen. Het vogelpark met dezelfde naam grenst aan ons logement en tickets krijgen we er  ‘gratis’ bovenop bij. We ontdekken unieke vogels, informatie te over, en een heel romantisch water waar het ontspannen (bespeur ik daar toch ook enige spanning bij de kinderen?) rondwandelen is tussen de stokstaartjes en de pelikanen.
Mooie bomen zorgen voor veel schaduw en kleurrijke bloemen verrassen.
Kleindochter is superblij als ze dapper haar angsten overwint en de Lori’s lekker uit haar hand komen eten. Kleinzoon verstopt zich veilig achter opa’s rug.
We kijken onze ogen uit, slagen veel nieuwe informatie op (voor zover dat hier nog lukt 🙂 ), maar toch blijven ook twee bedenkingen ergens bovendrijven.
Waarom bestaan kindermenu’s enkel uit frietjes, worstjes, nuggets…., alles gebakken in flink veel vet? Zijn kleinere grote-mensen-porties geen doenbare oplossing?
De kooien van de roofvogels zijn vaak  te klein, dan zie je de dieren hopeloos fladderen tegen de omheining of muisstil verstenen op een tak, dan duikt hier toch  mede-lijden op….

De volgende dag zwerven we doorheen de geschiedenis in het educatief openluchtmuseum Archeon.
We keren terug in de tijd van de prehistorie, de Romeinen en de Middeleeuwen.
Hutten, huizen, winkeltjes, smidse, bakkerij, kerk, klooster … werden gereconstrueerd volgens gedetailleerde archeologische vondsten in Nederland.
Het voelt vreemd aan om te zien, voelen en ruiken hoe mensen vroeger leefden, als jagers, vissers, in een half-open piepklein hutje.

 

20190531_120726
Romeinse villa

Het badhuis van de Romeinen charmeert en imponeert, net zoals de rijke villa’s. Overal beoefenen mannen en vrouwen als (gedeeltelijk) vrijwillige acteurs de oude ambachten, vertellen enthousiast en vlot over ‘hun leven, hun werk’.

 

 

Kinderen mogen helpen, gewoon gezellig mee  rond de tafel.
20190531_163214

 

Het grappige en spannende spektakel van de ridder op zijn paard en het gladiatorengevecht in de grote arena zijn ontzettend leuk.
Slaapplaatsen evolueren van schapenvellen op de grond, over strokussens naar zowaar ‘een bikkelhard bed op poten’. De schapenvellen charmeren zacht.
Jong en oud, kind en grootouder , we leren ontzettend veel bij, op een speelse, boeiende wijze.
We komen niet rond met één dagje om alles te horen en zien, hier moeten we dus terug heen!
Ons Belgisch Bokrijk lijkt het kleine broertje doorheen andere tijden.

 

 

Het was een heel fijne, boeiende, zonnige, leerrijke, spannende, humoristische, vrolijke, intense ervaring. De kinderen dragen het mee, hun luxe-leven in.
Een historische lesje in real life.
Zij willen liken, vinden het mega-super, en zetten me aan het werk, fotootjes sorteren, bewerken en afdrukken, indrukken vergaren voor in de fotoboekjes. En laat dit nu net oma’s hobby zijn!