zon-dag

m’n rechterhand
in het verband
ik wil de klus graag klaren
ondanks manliefs vele maren
proberen toveren met kracht
de hele wereld in mijn macht

toch gaan we vandaag rijen
over vele bolsters en kasseien
een fietsplan wordt snel uitgedacht
door herfst in mooie zomervacht

20191013_173017394090666052242807.jpg
koe op koe is wat bekoort
het paard op koe wat plant die voort

20191013_1200519177368002226733241.jpg

maar halverwege wordt het herbekeken
plannen gaan we in een ander jasje steken
de mooie stad die in de verte lonkt
het brede Scheldewater pronkt
de waterboot die pittig ronkt
brengt ons heel gezwind
naar over ’t water in een sprint
de fiets in ’t fietsenrek
en zonnen op het ruime dek

20191013_1247362572150280621153129.jpg

een herfst in korte mouw
de lucht zo hemelsblauw
op ’t Eilandje terras in Burgerij
heerlijk eten voor een appel en een ei
met prachtig zicht op beweging rond ’t Mas
volop genieten in eerste klas

20191013_115327807097282288993248.jpg

De Burgerij in Antwerpen: https://burgerij.be/

Het eilandje in Antwerpen: https://www.visitantwerpen.be/nl/wijken/eilandje

 

 

Oh happy day

Antwerpen bereiken zonder files zorgt telkens opnieuw voor avontuur.
De veelbesproken  waterbus , wekt onze nieuwsgierigheid.  Op de ‘kade’ in  Kruibeke zien we de boot aankomen, gloednieuw, met fonkelende zonne-schitteringen  op het Scheldewater, zijn naam  Aqua Diamond waardig.

Het jonge grut kijkt angstig, oh neen, ze willen écht niet op die boot, die oogt levensgevaarlijk.
Wij zwaaien de scepter, het is ‘van moeten’. Ik voel de klamme handjes, die als kleine klauwtjes rond mijn vingers harken. De boot haalt flink wat snelheid en zoeft over het water. De schrik gaat over verwondering naar bewondering naar ontspannen  tot puur genieten. Handen worden gelost, ze gaan zelfs in Titanic-pose aan de reling staan, moederziel alleen, ze vinden de vaart super, en…. willen vooral nooit meer uitstappen.
De tocht duurt veel te kort…..

Het Steen, het oudst bewaarde gebouw van Antwerpen; de legende van ‘hand werpen’; het Eilandje met het Museum Aan de Stroom, de imponerende waterkering, ‘kan water echt zo hoog komen, opa??’, de burgerij, een gezellig restaurantje met speelkamer voor de kinderen en prachtig uitzicht op het Mas, maken vandaag groot en klein, ‘oud’ en jong, so happy. Een ijsje in het salon ‘met naam‘ wordt de kers op de taart. De ijsjes zijn er heerlijk, de bediening vreselijk traag, aanschuiven zonder morren en geduldig wachten wordt een (z)ware oefening. En….. de boot…. die wacht niet….

20170813_121349

In het Mas lees en bedenk ik……

20170813_154721-1

I’ll be no-one!!

Mijn naam waardig….

……. heb ik de ganse namiddag bijeen gebabbeld met J en C op een super-gezellige locatie.

De Escobar in Antwerpen, amper vijf minuutjes stappen vanuit het Centraal Station. .
Een sfeervol interieur in de nieuwe trent van nonchalance, gezelligheid en toffe zitjes.
Lunchkes, gegarneerd met minder evidente groentjes, zelfgebakken originele taarten, eigen bereide limonades en Icetea’s, speciale koffietjes, cappuccino  met prachtig schuimlaagje van hartjes…..

De hof straalt pure charme uit, met tafeltjes her en der op het gras,  een paar ligzetels, heel sympathieke bediening, grote schaduwrijke bomen die tevens de hoogbouw rondom totaal afschermen, met borden waarop de speciallekes met krijtstiften zijn beschreven in sierlijke letters.

Jammer genoeg was ik mijn fototoestel vergeten, en kan ik nu die zalig, warme sfeer niet doorgeven…

Daar kom ik terug! Wie gaat mee?.