Amstel + dam

Een maand geleden : de Thalys biedt een promotie aan, als aasgieren vliegen we erop af. Mede’slachtoffers’ J & D vervoegen ons graag, het vervoer is alvast geregeld, nu nog een leuk hotelleke en we hebben weeral een Hollands uitje in het vooruitzicht.

Nu is het zover, onze Frank belooft droog, zonnig en koud weer. Wat wil een mens nog meer voor een citytrip?
De zon wordt echter vervangen door een beetje magie, met name mist , de sjaal houdt de (soms ijzige) koude een beetje op afstand. [met dank aan mijn schone dochter]
We stappen dapper de dagen door.
De sympathieke gids ūüôā leidt ons langs mooie grachten, sfeervolle pleintjes, lichtjes overal en elders, mooie gebouwen en verrassende eethuisjes.

De Amstel werd ooit manueel onderbroken door een dam, wat resulteert in de stadsnaam Amsterdam.
Nog een hele geschiedenis met de naambepaling ligt ¬†tussen deze feiten, Wikipedia (of ……ik kan ook onze gids aanbevelen) helpt je hierbij verder :-).

Een leuke babbel in de comfortabele zeteltjes van een ‘gezellig vierhoekje’ in de Thalys . Ontspanning troef, alhoewel….. onze vrienden missen de trein….. net niet….
Enige ademhalingsyoga verder, is de rust terug gekeerd.

Kerken in Amsterdam zijn snel gevonden, aan ‘ons’ Lieve Heer op solder‘ zou je echter zomaar voorbij lopen. De 10 Euro-inkom h√©√©l erg waard.
Jan Hartman liet in 1661 zijn huis ombouwen tot een schuilkerk, als reactie op de reformatie. Mooi, intens, interessant!
Langs de vele duistere trapjes verliezen we compleet elke vorm van ori√ęntatie.
De veel te kleine bedstee en het donkere keukentje met haardvuur in het woonhuis maken het  wat claustrofobisch.
De zolderkerk is meer dan een fotootje waard!!

De gids loodst ons naar de Waag, waar  een toptafeltje met uitzicht wacht. De vele kaarsen, die 2 keer per dag worden vernieuwd, zorgen voor een romantische, warme sfeer.
En laat de lunch er ook nog eens superlekker zijn!!
Het gebouw is sprookjesachtig, historisch (heeft vele facetten doorstaan, ook hierbij kan Wikipedia of gids verder helpen) en informeel, een unieke beleving.

Het paleis- stadhuis op de Dam ademt macht en rijkdom uit. Wat voelen we ons nietig in de immense burgerzaal. Hierbij is een ‘mobiele gids’ onze bondgenoot.

Een beetje eenzaam, maar vooral lekker eten we in een restaurantje in de buurt van het hotel.
Met ons vieren genieten we volop, ook al blijven de plaatsen verder zo goed als leeg…..gelukkig hebben we gereserveerd!! Met dank aan de gids!

Moe-moe-moe-gestapt (mijn voeten vergeten niet om ¬†me hier heel duidelijk op attent te maken) komen we toe in het hotel, waar de persoonlijke en huiselijke ontvangst warm (letterlijk √©n figuurlijk) aanvoelt. De inloopdouche is d√© max, ik begin direct plannen te dromen voor verbouwingen in onze huisbadkamer. De bedden slapen heerlijk, of beter ‘laten zich heerlijk beslapen’, en het ontbijt is super, vooral de vers gebakken pannenkoekjes zijn een ‘cullinair orgasme’ (om in de huidige woord-trent te schrijven), en als manlief dan nog liefdevol zijn pannenkoek naar me doorschuift, kan mijn dag niet meer stuk.
De liefde van de vrouw gaat deze keer ook door de maag.

De mist is deze dag weer de stoorzender om het Museumplein te overschouwen.
We blijven duimen voor de beloofde zon, blijkt achteraf ijdele hoop… Foei Frank!

In een Indische winkel keuren we heel mooi en ¬†duur meubilair , tot D me erop wijst dat het toch maar ‘wat neppig’ is. Spreekt hij iets te luid??, de eigenaar wijst ons alvast snel de deur, en J hoort nog toevallig zijn laatste woorden tot nieuwe bezoekers ‘die lopen hier al meer dan een uur rond’, en de ingeslikte woorden ‘en kopen hier niets, en vinden alles wat neppig’:-)
We staan dus snel weer in de bittere kou….

Tot we die leuke verrassende gevel bespeuren, wat schuilt daarachter??? We ontdekken een hippe taarten-konditorei.
Uber kitch, maar daardoor juist zo gezellig, in een hysterische omgeving.
Weer een kiekje waard.
Het allegaartje in het interieur is er zoooooo over dat het plezant wordt. De taart is heerlijk, het biosapje en de koffie ook. Zelfs een voormiddagtaartje kan blijkbaar smaken.

Op weg naar het Rembrandthuis,  luisteren we naar het tragische verhaal van de schilder. Een bezoek is zijn prijs niet echt waard, naar onze bescheiden mening.

Het begijnhof -waar enkel single vrouwen wonen- is stemmig en stil, zelfs of vooral in het donker, met een twinkelende kerstboom. De huizen zijn er hoog en statig. Niet het klassieke wit.

Ik genoot een leuke, gezellige, super, ijskoude, warme, ontspannende, boeiende, lekkere, interessante, leerrijke tweedaagse in het buitenland, met dank aan het fijne gezelschap en de gouden gids.
Nieuwe uitjes worden al gepland, de zomervakantie lonkt.