Er hangt….

mist
….. veel mist in deze dagen
verdriet, gemis, in vlagen
het pijnlijke afscheid her-beleven
tussen herinnering en verlies zweven
de bron van thuis ontwricht
mijn keel knijpt bitter dicht
en dan heel onverwacht
overwint liefde dubbelzacht
fijn om er voor mij te zijn geweest
een veilige warmte die teer geneest
de mist trekt op heel diep in mij
dankbaar her-denk ik blij
ik zal in hun voetsporen treden
affectie delen uit m’n verleden
buiten blijft de mist halsstarrig hangen
maar onbevangen
bewandel ik tevreden gangen

Ik en ik op stap

Voorbij de kinderdrukte en ’t feestgedruis
het is weer heel erg stil in huis
grauw en grijs ruikt buiten de dag
de zon volledig van slag
manlief gaat werken en studeren
Engelse teksten interpreteren

Ik kan lezen, strijken, stappen
klussen of ’t hele huis opknappen
‘geen handen uit de mouwen steken’
is wat m’n stapschoenen nu smeken

de wallen van Hulst met fraaie zichten
stad en water willen sluiers tipje lichten
mens en hond komen luchtje scheppen
het baasje trekt ruw de strakke band
de hond vindt me razend interessant
die eenzame die vrouw alleen
waar wil die eigenlijk heen
‘pas op mevrouw daar ligt een drol’
net op tijd, de maat is vol

de molen zet zijn deuren open
net als ik voorbij kom lopen
gretig ga ik steile trapjes op
drie keer omhoog tot in de top
hij is gebouwd in gele ijsselstenen
enorme wieken trekkebenen

wp-15782421508196144758930636832258.jpg

op d’Overdam lonkt chocola met advocaat
heerlijk warm en fijn traktaat
maar niemand die me binnen laat
‘gesloten’ is wat op ’t bordje staat

Die lach en die traan

Kerst is weer verleden tijd
gevuld met warme gezelligheid
het samenzijn met dertien mensen
een veelvoud aan  lieve wensen
de tafel boordevol lekkernijen
in stilte ontroerde tranen schreien
drukte overal rondom
gesprekken over hoe en waarom
de nacht met nestjes her en der verspreid
milde chaos in minder dan géén tijd

Met logeetjes en trein richting Antwerpen
even het bezige juk afwerpen
het jungleboek in beeld en prachtig licht
op Mowgli en Baloo de schijnwerpers gericht
een sierlijk verhaal over vriendschap en moed
fraai en knap in overvloed

wp-15774707898105401937241434801078.jpg
Het jungle-lichtfestival in de Zoo van Antwerpen.

In huis rest nog ontspannen leven
met vieren op  trager tijdritme zweven
quizjes, spelletjes en mogelijkheden ontdekken
in Photoshop vele registers open trekken
de kleine dochter krijgt ’t vlot onder de knie
verdient de eerste prijs in kunst en zie

ondergaande zon
Kunst van de tienjarige

De rust sloop weer hier binnen
tijd om te bekomen en bezinnen
over tedere dagen, leuk en fijn
ondanks de grijze schaduw
van vinnig hartenpijn

 

 

 

waar de wind waait

Vandaag wil ik waaien in de wind
genieten als een vrolijk kind
de blije kersttrein pikt me op
verrassend
ik waan me in een photoshop

20191212_1152561752946891133375244.jpg

Ook in de trein is ’t kerstmis troef
voor NMBS een meesterproef
hij rijdt me veilig naar Oostende
stad en zee zijn daar bekende
Ik aarzel even  step of voet
maar haast en spoed is zelden goed

20191212_1338348382298428920669096.jpg

Rock Strangers’ van A Quinze lust ik niet
en toch, ze voelen zich een hele piet
meer nog lelijkheid op d’ achtergrond
de smakeloze kust aan ’t waterfront

20191212_1217477986271928701714617.jpg

Maar daar duikt z’op de woeste zee
het is dik aan tussen ons twee
ik mijmer langs de waterrand
de vinger koel in ’t natte zand

20191212_1257587675705966927234534.jpg

De zee doet ook aan kerstmissfeer
het water komt aan    keert weer
los zand zwiept op en neer
een heerlijke dag     ik observeer

20191212_134359676703367787438939.jpg

 

 

 

 

 

Kleine vogels, kleine nesten

incollage_20191125_1221341763810498391762195958.jpg

vandaag trek ik mijn stelten aan
de zon klimt laag en helpt rechtop te staan
in de boom ontdek ik heel erg hoog
een vogelhuisje warm en droog
dus strek ik armen en reik omhoog
waar net de vogel buiten vloog
een maat voor niets een heel leeg nest
in ’t leuke kannetje geprest
 theekopje heet wacht me op
 kannetje veilig blijft aan de top
de avond valt stelten verdwijnen 
genieten en slurpen van  zoete jasmijnen

Ramses wist het al

Het huis kleurt wit, vele bloemen stralen haar ’s ochtends een fijne dag toe.
De lage kast kaartjes-vol, hier is iets aan de gang, de hele week leeft ze ernaar toe, of toch niet?, weer een jaartje extra op die teller?!
Het roze glaasje en de lekkere hapjes met vriendin hebben haar zalig verwarmd.

20191114_1306483447021230872806610.jpg

Buiten waait een ijzige wind in flinke sprint
De ober is attent en verwent.
De hapjes verrassen en overklassen.
Het eten ruikt heerlijk begeerlijk.
Stemmig herfstlicht zorgt voor sfeer, smaakt naar meer.
Het glaasje rosé duur, puur  maar perfect op temperatuur.
Ze nipt met kleine teugen en verankert in het geheugen.

Het onverwachte mailtje van een stille bloglezer ontroert, haar ogen worden vochtig, complimentjes doen wonderen, kunnen overdonderen.

Toegestuurde fotootjes van de reizende zoon en lief lief in het ruwe, ijskoude, Engelse natuurgebied charmeren, enthousiasmeren, zij nipt de hete thee, geniet mee, warmte daar in ijskoude sneeuw.

De baksteen op de maag blijft baas
dromen over terug naar toen wordt een waas
Dapper slikt ze dat traantje weg
herkauwt en omlijnt de pech
Plots dringt Ramses Shaffy binnen
Ze zal deze storm overwinnen.
Ze gaat mee
recht in de  wilde zee
De tijd zal keren
aanvaarding leren

Als ’t stormt rond je schip
Ga mee, ga mee
Met de storm die je voert naar een wilde zee
Want de macht is te groot
En te klein is jouw boot
En de tijd zal ’t getij weer keren
…………………
Als ’t stormt in je hart
Ga mee, ga mee
Met de storm die je voert naar een wilde zee
Zet het anker niet uit
Red niet je huid
Want de tijd zal ’t getij weer keren
Als ’t stormt in je hoofd
Ga mee, ga mee

En als je prachtige melodie wil genieten, luister hier :

 

 

 

Poging tot een eerste E.D.I.T

Kerst

de lichtjes

veel te vroeg

alles nog voor boeg

de tijd snelt me voorbij

dan verwens ik die consumptie maatschappij

Oh jeehh ….ik moet nog eerst verjaren

en Sint en Piet de klussen helpen klaren

De griep moet snel nog prikken in de huid

Dan pas spring ik en blinkt mijn eigen lichtje uit

20191107_1739383803414881934054483.jpg
Daar zijn ze al……

Een poging tot….
Ik leerde het fenomeen kennen bij Matroos Beek.

Tien regels met woorden van één tot tien.

E(n) D(it) I(s) T(ien)

En om niet af te gaan, zet ik de reacties uit. Flauwe ik 🙂

zon-dag

m’n rechterhand
in het verband
ik wil de klus graag klaren
ondanks manliefs vele maren
proberen toveren met kracht
de hele wereld in mijn macht

toch gaan we vandaag rijen
over vele bolsters en kasseien
een fietsplan wordt snel uitgedacht
door herfst in mooie zomervacht

20191013_173017394090666052242807.jpg
koe op koe is wat bekoort
het paard op koe wat plant die voort

20191013_1200519177368002226733241.jpg

maar halverwege wordt het herbekeken
plannen gaan we in een ander jasje steken
de mooie stad die in de verte lonkt
het brede Scheldewater pronkt
de waterboot die pittig ronkt
brengt ons heel gezwind
naar over ’t water in een sprint
de fiets in ’t fietsenrek
en zonnen op het ruime dek

20191013_1247362572150280621153129.jpg

een herfst in korte mouw
de lucht zo hemelsblauw
op ’t Eilandje terras in Burgerij
heerlijk eten voor een appel en een ei
met prachtig zicht op beweging rond ’t Mas
volop genieten in eerste klas

20191013_115327807097282288993248.jpg

De Burgerij in Antwerpen: https://burgerij.be/

Het eilandje in Antwerpen: https://www.visitantwerpen.be/nl/wijken/eilandje

 

 

uit het oog maar niet uit ’t hart

incollage_20191005_1746150441984069637913308604.jpg
vandaag  weer tot bij jou geweest

blij verlangend en vooral bedeesd
reeds voor de achtste keer op rij
jaar in jaar uit frank en vrij
daar in het  ruime herfstig bos 
laat ik de vriendschap los

met vijven staan we om je heen
jij houdt ons op de been
we dromen even samen weg
door dal en berg geluk en pech
de pech die werd jouw deel
woorden stokken in m’n keel
je was zo jong zo mooi zo heel erg lief
de kanker greep je als een vuile dief
moedig vocht je als een leeuw
het mocht niet baten werd een schreeuw
ik mis je nog zo hard
uit het oog maar niet uit ’t hart

de lunch verzacht en maakt ons dankbaar
voor zoveel vriendschap met elkaar
verdriet verwaait nu herfstig zacht
het leven lonkt en lacht
ik ruik graag geur en pracht
jij geeft intense kleur en kracht