Kleine vogels, kleine nesten

incollage_20191125_1221341763810498391762195958.jpg

vandaag trek ik mijn stelten aan
de zon klimt laag en helpt rechtop te staan
in de boom ontdek ik heel erg hoog
een vogelhuisje warm en droog
dus strek ik armen en reik omhoog
waar net de vogel buiten vloog
een maat voor niets een heel leeg nest
in ’t leuke kannetje geprest
 theekopje heet wacht me op
 kannetje veilig blijft aan de top
de avond valt stelten verdwijnen 
genieten en slurpen van  zoete jasmijnen

Ramses wist het al

Het huis kleurt wit, vele bloemen stralen haar ’s ochtends een fijne dag toe.
De lage kast kaartjes-vol, hier is iets aan de gang, de hele week leeft ze ernaar toe, of toch niet?, weer een jaartje extra op die teller?!
Het roze glaasje en de lekkere hapjes met vriendin hebben haar zalig verwarmd.

20191114_1306483447021230872806610.jpg

Buiten waait een ijzige wind in flinke sprint
De ober is attent en verwent.
De hapjes verrassen en overklassen.
Het eten ruikt heerlijk begeerlijk.
Stemmig herfstlicht zorgt voor sfeer, smaakt naar meer.
Het glaasje rosé duur, puur  maar perfect op temperatuur.
Ze nipt met kleine teugen en verankert in het geheugen.

Het onverwachte mailtje van een stille bloglezer ontroert, haar ogen worden vochtig, complimentjes doen wonderen, kunnen overdonderen.

Toegestuurde fotootjes van de reizende zoon en lief lief in het ruwe, ijskoude, Engelse natuurgebied charmeren, enthousiasmeren, zij nipt de hete thee, geniet mee, warmte daar in ijskoude sneeuw.

De baksteen op de maag blijft baas
dromen over terug naar toen wordt een waas
Dapper slikt ze dat traantje weg
herkauwt en omlijnt de pech
Plots dringt Ramses Shaffy binnen
Ze zal deze storm overwinnen.
Ze gaat mee
recht in de  wilde zee
De tijd zal keren
aanvaarding leren

Als ’t stormt rond je schip
Ga mee, ga mee
Met de storm die je voert naar een wilde zee
Want de macht is te groot
En te klein is jouw boot
En de tijd zal ’t getij weer keren
…………………
Als ’t stormt in je hart
Ga mee, ga mee
Met de storm die je voert naar een wilde zee
Zet het anker niet uit
Red niet je huid
Want de tijd zal ’t getij weer keren
Als ’t stormt in je hoofd
Ga mee, ga mee

En als je prachtige melodie wil genieten, luister hier :

 

 

 

Poging tot een eerste E.D.I.T

Kerst

de lichtjes

veel te vroeg

alles nog voor boeg

de tijd snelt me voorbij

dan verwens ik die consumptie maatschappij

Oh jeehh ….ik moet nog eerst verjaren

en Sint en Piet de klussen helpen klaren

De griep moet snel nog prikken in de huid

Dan pas spring ik en blinkt mijn eigen lichtje uit

20191107_1739383803414881934054483.jpg
Daar zijn ze al……

Een poging tot….
Ik leerde het fenomeen kennen bij Matroos Beek.

Tien regels met woorden van één tot tien.

E(n) D(it) I(s) T(ien)

En om niet af te gaan, zet ik de reacties uit. Flauwe ik 🙂

zon-dag

m’n rechterhand
in het verband
ik wil de klus graag klaren
ondanks manliefs vele maren
proberen toveren met kracht
de hele wereld in mijn macht

toch gaan we vandaag rijen
over vele bolsters en kasseien
een fietsplan wordt snel uitgedacht
door herfst in mooie zomervacht

20191013_173017394090666052242807.jpg
koe op koe is wat bekoort
het paard op koe wat plant die voort

20191013_1200519177368002226733241.jpg

maar halverwege wordt het herbekeken
plannen gaan we in een ander jasje steken
de mooie stad die in de verte lonkt
het brede Scheldewater pronkt
de waterboot die pittig ronkt
brengt ons heel gezwind
naar over ’t water in een sprint
de fiets in ’t fietsenrek
en zonnen op het ruime dek

20191013_1247362572150280621153129.jpg

een herfst in korte mouw
de lucht zo hemelsblauw
op ’t Eilandje terras in Burgerij
heerlijk eten voor een appel en een ei
met prachtig zicht op beweging rond ’t Mas
volop genieten in eerste klas

20191013_115327807097282288993248.jpg

De Burgerij in Antwerpen: https://burgerij.be/

Het eilandje in Antwerpen: https://www.visitantwerpen.be/nl/wijken/eilandje

 

 

uit het oog maar niet uit ’t hart

incollage_20191005_1746150441984069637913308604.jpg
vandaag  weer tot bij jou geweest

blij verlangend en vooral bedeesd
reeds voor de achtste keer op rij
jaar in jaar uit frank en vrij
daar in het  ruime herfstig bos 
laat ik de vriendschap los

met vijven staan we om je heen
jij houdt ons op de been
we dromen even samen weg
door dal en berg geluk en pech
de pech die werd jouw deel
woorden stokken in m’n keel
je was zo jong zo mooi zo heel erg lief
de kanker greep je als een vuile dief
moedig vocht je als een leeuw
het mocht niet baten werd een schreeuw
ik mis je nog zo hard
uit het oog maar niet uit ’t hart

de lunch verzacht en maakt ons dankbaar
voor zoveel vriendschap met elkaar
verdriet verwaait nu herfstig zacht
het leven lonkt en lacht
ik ruik graag geur en pracht
jij geeft intense kleur en kracht

The earth laughs in flowers

20190921_1249392966640832943485141.jpg

“Pluk je dag……en laat nog iets staan voor morgen.
Pluk je geluk en  geniet.”

Ze heeft een passie voor bloemen. Op een ecologische manier teelt ze kleur- en geurrijke natuur. Je kan er zelf je bloemen uitkiezen en  snijden, zij tovert er  prachtige ruikers mee.

Morgen vieren we onze stamboom; de kern, de ouders, zijn er niet langer, ze worden gemist, heel hard, maar traditie is er om vol te houden. We zijn niet voltallig, maar toch 31 man, vrouw en kind, rijk, één keer per jaar vieren, toosten en genieten we samen.

Elk ‘oudje’ heeft een taak, ik mag voor de aankleding  zorgen, en bloemen maken blij.
Onmiddellijk besef ik dat het geen klassieke bloemenzaak wordt met perfecte, cleane ruikers. Het wordt een speelse mand met vele tinten en (h)eerlijke parfums. Je wandelt er vrij doorheen de mooie hof, de plukweide inspireert en geurt fijn in de ochtendzaterdagzonnestralen. Er staan bankjes, gewoon genieten en kijken kan en mag.

20190921_1250127935113439842222964.jpg

Terug thuis verdeel ik opgetogen mijn pracht over verschillende vaasjes. Vandaag pronken ze hier nog een dagje op tafel, morgen gaan ze mee op stap, richting het warme feest, want is kleur niet de verwondering van het licht en de liefde?

20190921_1246234398060159557479230.jpg
aroma’s bedwelmen
kleuren stralen
geven subtiele signalen
in geuren verdwalen

 

 

 

 

Over appel en moes

incollage_20190823_1626364861495606763943373486.jpg

Veel appels liggen verspreid op ’t gras
sommige verrot tot een karkas
door wormen gesmaakt
en wespen geraakt
wat aan te vangen met ’t vruchtgewas?

Bio zijn ze en erg bestoken
pieren zitten er  ondergedoken
ik schil en herschil
snijd weg en verspil
tot dobbelstenen om te koken

De appelmoes van oma is altijd top
kleine kinderen trommel ik op
om niet te mislopen
werk van uren stropen
tien kilo appels tot drie doosjes flop

 

sprokkels

20190727_1522101286595186685453517.jpg

heerlijk nu die malse regen
over paden en  wandelwegen
voor  veel ros een tedere zegen

dus ga ik sprokkelen
op snaren van voorbij tokkelen
die hete Ardeense dagen
waar lichaam en gedachte vertragen

over vele kindervoetjes die dartelen
in kleine beekjes spartelen
in ruimte en vrijheid
vol gekkigheid en blijheid
van hun jonge leven dé tijd

salamanders en vissen
getuigenissen
van grijpgrage handjes
tussen de waterplantjes
krijgen vlot de vrijheid terug
vingervlug

met zijn allen in de avondlucht
zon vlucht wind zucht
romantisch in het kleinste stadje
een droogje en een natje
melancholische noten van de muzikale band
oergezellig familiemoment

sprookjesachtig kasteel van Petite Somme
helpt ons verstomme
een spirituele oase
van liefde in elke levensfase
waar Krishna god heet
de gids in wit gekleed
vertelt over het leven
in lief en leed
verdragen vergeven

wandelen langs de beek
foert jij vieze teek
steile paden omhoog en omlaag
hard zwoegen vandaag
fotootjes schieten
om  na te genieten
van blije gezichtjes
en pijnlijke gewrichtjes

Pierre Haina een gril van de natuur
zoon vertelt de legende
waar rook is is vuur
over de duivel en zijn hellevuur
open monden angstige ogen
terwijl de zon helpt op te drogen
van uitbarsting door de donder
onverwacht bijzonder

dankbaar om stille pracht
natuur-lijk vol toverkracht

 

De eerste vakantiedag, toen en nu

20190630_1617577015742030968863646.jpg

Met rollend rad rijd ik  het brugje over
zomer, vakantie, massa vrolijkheid
ik betover en verover
kwanti-tijd en kwali-tijd

Jaren, vele jaren lang
gaf de eerste vakantiedag
na helse drukte van belang
veel weemoed, telkens weer van slag

Intense laatste schoolmomenten
van dankbaarheid en diep gevoel
sterk putten uit talenten
beleven was het grote doel

Maar dan was daar die stille dag
er kwam een leegte, vreemd gemoed
‘k verging van zelfbeklag
ik wist niet waar ik zoeken moe(s)t

Maar nu die lange zomer
in heel erg veel vakantie
lomer, slomer, dromer
genieten geeft garantie