sprokkels

20190727_1522101286595186685453517.jpg

heerlijk nu die malse regen
over paden en  wandelwegen
voor  veel ros een tedere zegen

dus ga ik sprokkelen
op snaren van voorbij tokkelen
die hete Ardeense dagen
waar lichaam en gedachte vertragen

over vele kindervoetjes die dartelen
in kleine beekjes spartelen
in ruimte en vrijheid
vol gekkigheid en blijheid
van hun jonge leven dé tijd

salamanders en vissen
getuigenissen
van grijpgrage handjes
tussen de waterplantjes
krijgen vlot de vrijheid terug
vingervlug

met zijn allen in de avondlucht
zon vlucht wind zucht
romantisch in het kleinste stadje
een droogje en een natje
melancholische noten van de muzikale band
oergezellig familiemoment

sprookjesachtig kasteel van Petite Somme
helpt ons verstomme
een spirituele oase
van liefde in elke levensfase
waar Krishna god heet
de gids in wit gekleed
vertelt over het leven
in lief en leed
verdragen vergeven

wandelen langs de beek
foert jij vieze teek
steile paden omhoog en omlaag
hard zwoegen vandaag
fotootjes schieten
om  na te genieten
van blije gezichtjes
en pijnlijke gewrichtjes

Pierre Haina een gril van de natuur
zoon vertelt de legende
waar rook is is vuur
over de duivel en zijn hellevuur
open monden angstige ogen
terwijl de zon helpt op te drogen
van uitbarsting door de donder
onverwacht bijzonder

dankbaar om stille pracht
natuur-lijk vol toverkracht

 

Advertenties

De eerste vakantiedag, toen en nu

20190630_1617577015742030968863646.jpg

Met rollend rad rijd ik  het brugje over
zomer, vakantie, massa vrolijkheid
ik betover en verover
kwanti-tijd en kwali-tijd

Jaren, vele jaren lang
gaf de eerste vakantiedag
na helse drukte van belang
veel weemoed, telkens weer van slag

Intense laatste schoolmomenten
van dankbaarheid en diep gevoel
sterk putten uit talenten
beleven was het grote doel

Maar dan was daar die stille dag
er kwam een leegte, vreemd gemoed
‘k verging van zelfbeklag
ik wist niet waar ik zoeken moe(s)t

Maar nu die lange zomer
in heel erg veel vakantie
lomer, slomer, dromer
genieten geeft garantie

 

 

op vraag :)

 

selfie

 

 

De boerka blijkt te klein
of ben ik uitgedijd
da’s waar de leeftijd me toe leidt
die sjaal is ook piekfijn
 beschermt me als geen ander
voor menig tegenstander
die me van het haar berooft
de selfie  dus zoals beloofd

donder(-)dag

wakker met een flits
vandaag is donder-dag
het uur nog veel te vroeg
een ware slaap-aanslag

de vraag of ik langs wil komen
ja  heel erg graag
twijfel over fiets of auto-droog
bezorgd kijk ik omhoog

toch trotseer ik weer en wind
en krijg een warm onthaal
gezellig, lekker en heel fijn
die babbel met dezelfde taal

de terugweg houd ik droog
aan buienradar hartelijk dank
en morgen térug op donderdag
nog één keer op de schoolse bank

weer bijgebeend de digitale wereld in
veel geleerd nog meer vergeten
een jaartje smart en foon verteerd
mijn tanden vaak op stuk gebeten

 

Het gat in mijn brein

20190601_1931131308180354600177931.jpg

Ik zit op het terras en zie
veel kleuren met magie
stil leven vlamt en bloeit
vrolijke bui groeit en stoeit

Genietend kijk ik om me heen
een mens leeft niet van brood alleen
mijn juni-struik schittert zijn witte blad
al 20 jaar kruist zij mijn levenspad
slechts één maand houdt ze dapper vol
en speelt haar stralend fraaie rol

Haar naam zit in de vergeethoek
diep verscholen in mijn hersenboek
wie kan helpen, wie geeft raad
verloren- voel ik me- frustraat

20190601_1929382084496506693226964.jpg