kleine gelukjes

Drie kwikke stemmetjes bij het ontbijt
vrolijke praatjes en beweeglijkheid
dagen vol leven, dagen met brede lach
genieten van heel intens pluk de dag

Speelpleinen blijven de favoriet
binnen en buiten infiniet
regen en wind kan hen niet deren
dromen verzinnen in kindersferen

Naar de Zoo met de trein
in de zevende hemel zijn
kijk oma mijn lievelingsdier
opa die aap gaat parmantig op zwier
mama- en kindolifant stelen de show
ze gaan in gevecht of is het de liefdesflow

Negen km hebben we in de benen
verbazing is waar ze kracht ontlenen
kleine voetjes trappelen enthousiast
herinneringen hechten zich stevig vast
in nu en in later
een lach en een schater

Blijheid werkt inspirerend
gretigheid exploderend
Nog een verhaaltje voor het slapen gaan
met  allen het bed in is waar ze op staan
opa baard en Tiny zijn dé grote fans
brengen temperamentjes in slaapcadans

20190308_213909.jpg

 

 

Advertenties

Het vers valt niet ver van de droom (**)

Ik werd heel langzaam wakker, ik wreef mijn ogen uit (*)
geen daglicht buiten, noch enig ochtendgeluid
vaagweg heel pril vogelmuziek
overgeleverd aan pure mystiek

Met jou heb ik de nachtdroom doorgebracht
zo heerlijk levendig jezelf, vrolijk en zacht
in geuren en kleuren vertelde je je verhaal
over wat je overkwam, lief loyaal

Heel graag wilde ik met je verder gaan
ik dwong mezelf niét op te staan
en wentelde me weer gezellig in die waan
jij wees me vlot de dromenrichting aan

Je verhaal ging over toen, die angst en pijn
en hoe je nu zo blij mag zijn
je wilde me heel graag nog even spreken
en gaf een rust en vrede teken

Ik werd heel langzaam wakker, ik wreef mijn ogen uit (*)
een blije lach, die slingert nu vooruit
zo hemels,  met jou, die lange nacht
zo prettig, zo heerlijk onverwacht

Mijn dag kan niet meer stuk
ik pluk zovéél geluk
fijn je nog eens zo dicht te mogen treffen
op jou wil ik  graag het vriendenglas heffen

(*) gestolen uit ‘de eerste sneeuw’ van Jan De Wilde

(**) Woorden van Karel Jonckheere (Vlaams schrijver)

Even karamellen over die  droom waarbij ik een vriendin, die bijna 8 jaar geleden -veel te vroeg- overleed,  zo levendig terug ontmoeten mocht.
Ik slaagde er écht in mijn heerlijke droom verder te zetten, gewoon verder de nacht in, haar weerzien maakt mijn dag fijn. 
Héél graag wil ik er hier snel over schrijven, vooraleer het gevoel terug vervaagt, want zo gaat het vaak met dromen…
Hallo dag, hoe stralend kan je zijn!

 

 

jaren rijden voorbij

twaalf jaar werd j’een trouwe bondgenoot  in ’t leven
je was er gewoon, je had zoveel te geven
koude werd buiten gehouden
snelle vaart kon j’erin houden
je bracht ons op onbekend terrein
geen aardesteen kreeg je klein

altijd was er plaats bij jou
gastvrij  ‘kom toch gauw’
vijf kleintjes wist je geboren worden
in veilige plaatsen  omgorden
soms zag je tranen soms lachjes
bij talrijke oma-opa-dagjes

onbewogen genoot je vele ritjes
verwende ons met kinderzitjes
we waren jong en onbezonnen
toen we samen met jou begonnen
aan een vrolijk avontuur
doorheen zomer en winteruur

je liet ons zelden in de steek
tot je oud en versleten bleek
de hagelblutsen, een paar jaar geleden
jouw kenmerk uit een ver verleden
en voor ons dé ultieme reden
om je te laten gaan
nu moet j’alleen in de wereld staan

veel plezier nog op je oude dag
een beetje zijn we toch van slag
vaarwel, het ga je goed
bedankt voor heel veel leeuwenmoed
we zullen je missen ja echt waar
je was een heel tof exemplaar

20190220_092004

 

 

 

 

Earth laughs in flowers (*)

inCollage_20190209_104900618.jpg

Vroeger was de tulp hét symbool van rijkdom, vooral de gevlamde soort, zoals hier op de foto. Nu fleurt dit (ondertussen terug trotse, met dank aan mijn foortruken!) bosje mijn living op voor de volle drie  Euro!

In Turkije, bakermat van deze bloem,  spreken ze over de  tülbendlâle, omdat de tulp bij het openen van de bloemblaadjes de vorm van een tulband krijgt.

Tulpen staan voor ‘lente’, waar het toch nog even geduldig op wachten is, én voor liefde, ik bezorgde mezelf dus hét ideale Valentijnscadeau 🙂

(*)Woorden van de Amerikaanse filosoof R W Emerson (19e eeuw)

Kabouter pinnemuts

incollage_20190202_1118460916230669112525322805.jpg

Gisteren kreeg ik een witte muts
waande me een fiere pruts
een pinnemuts van sneeuw en rijm
plots viel iédereen voor me in zwijm
op foto’s moest ik koudweg stralen
hét onderwerp van veel verhalen
ik, kabouter de geniale

Nu ben ik grijzig nat
mijn portie regen ruim gehad
tot trots versmelt in triest
niet langer de artiest
hoop dat ’t snel terug vriest
wintert dol en driest

Dapper blijf ik op mijn bank
wachtend op  de witte godendrank
doorsta ik natte gure wind
tot ik  word verblind
door witte vlokken
die samenhokken
op m’n puntige muts
van miezerige duts

 

Naar een fijne schrijfuitdaging van https://schaapschrijft.wordpress.com/category/schrijfuitdaging/

Er zijn zo van die dagen

dat grauwe beelden wagen knagen
ontwaken tussen vele tinten grijs
winter geeft z’n kaal karakter prijs

twijfel wordt dan onverhoopt de chef
van gevoel en normbesef
gedachten zus gedachten zo
kiezen contra of toch pro

de ander ja die weet het wel
tollen in eigen carrousel
van welles nietes en misschien
aarzelen en vooral ontzien

wordt het blauw of is het rood
beschuit of wit rozijnenbrood
aanvaarden zonder schroom
spartelen in de wervelstroom
gedachten ordenen in toom
dobberen op de levensdroom

twijfel is het begin van wijsheid (*)
ondanks vele wachttijd
en knagende onzekerheid
die zich vast bijt
aan- en afglijdt

twijfel is de waakhond van het inzicht (**)
denken én voelen vinden evenwicht
grijs straalt in het licht
en toont zijn waar gezicht
gezicht van hoop en kleur
van fresia en bloemengeur

(*) Aristoteles (Griekse filosoof die het toen al begreep)
(**) Confusius (Chinese filosoof die het nog vele jaren vroeger zag)

 

riem ram rijm

 

20181228_124036.jpg
nieuwjaarsbrieven

 

drie zijn al zélf geschreven
woorden worden prijsgegeven
na dagen oefenen in ’t geheim
op moeilijke zinnen en veel rijm

twee zijn nog geen eigen werk
maar juffrouw’s handelsmerk
een krabbel hier een letter daar
wat rode lipjes voor ’t nieuwe jaar

dat maakt dan samen vijf
dus eentje pleegde vluchtmisdrijf (?)
voorgedragen van groot naar klein
ontsponnen in het kinderbrein
blij vrij vrolijk luid
fier als een ijdeltuit
verlegen stil verscholen achter brief
grappig maar oh zo lief

riem ram rijm
ik hou van je, je ’t aime’
hij kan maar amper schrijven
en ’t Frans komt bovendrijven
kusje plezier kusje zonneschijn
mijn omahart knijpt fijn
ik wil voor jou zo’n lichtje zijn
dat straalt het hele jaar
mijn lichtje ben je al
dat straalt als een kristal
tinge-linge-ling
kijk maar hoe ik spring
en roep van hier naar daar
gelukkig nieuwjaar
fluistert kleine man
verstoppen is zijn reddingsplan
maar toch hoor ik heel erg vaag
het is gemeend bij hoog en laag

zo heerlijk al die wensen
van flinke kleine mensen
en omabaard die is zoooo fier
er stromen tranen van plezier

Donker en licht in Antwerpen

inCollage_20181228_094424133.jpg

 

in deze tijd van vele tinten grijs
waar kleur verzadigt en geur geeft prijs
ontdekken we nieuw levenselixir
omwikkeld in zijdepapier
en metalen constructies
schitterende creaties
van China en hier

het magisch sprookje stappen we binnen
de lotusprinses wil leven en minnen
Chinees nieuwjaar, een oude traditie
donkerte ondergaat transitie
levendige ambitie
tedere affectie
schitterende briljantie
vrolijke explosie
romantische emotie
nauwgezette precisie
tegen koud en grijs warme sensatie

twee volle maand is er gewerkt
met vele meter satijn
en nog meer lichtjes
lotusgeur en maneschijn
we sturen een wens de wereld in
waar ik bij de boom hoop verzin
 gulle liefde in denken en dromen
thuiskomen
aankomen en doorstromen

(4500 uren vakmanschap
60 ton staal
130 Chinese kunstenaars
32 Belgische artiesten
30000 energiezuinige lampjes
25000 meter satijn)