Niks moet, niksen mag!

Een nieuwe hobby is in de maak….. meer nog, ik ben zwaar verslaafd…..
Elk vrij moment wordt met plezier opgeofferd. Tv en boeken komen als ontspanning duidelijk op de tweede plaats.

Twee jaar geleden kocht ik  Photoshop Elements 13 aan, een fotobewerkingsprogramma, het broertje van Photoshop.
Grootse plannen kregen ruimte in  mijn hoofd, ik schreef me in voor de online video-cursus van twee Hollandse dames.
Goed uitgelegd, maar ik kon mijn eigen creativiteit er niet echt in kwijt. Het enthousiasme geraakte zoek, heel erg zoek….
Elements bleef  trouw op mijn computer, maar zelf was ik vooral on-trouw.

Het bleef bij sluimerende plannen, de creativiteit smolt als sneeuw voor de zon, als een slak onder een flinke laag zout…..

Tot ik écht senior word 🙂 en seniorennet ontdek.
Surfend op dit net, zoals het een goede senior betaamt, ontdek ik de onlinecursus fotobewerking met Elements.

Lesjes worden stap voor stap uitgelegd,  je weet wel ‘senioren’ 🙂 , ik leer heel veel bij, de plannen in mijn hoofd krijgen terug vorm. Ik krimp mijn hersenen tot een vrij te komen ruimte, en  verdwaal rustig en gemotiveerd in het grote bos van mogelijkheden.
En ook het echte bos duikel ik in….
Elke les wordt goed/af/gekeurd. Bij positieve commentaar kan je doorschuiven naar een volgend nummer.  Je krijgt tips indien nodig, ik ver- en her-werk de lesjes.
Daarbij gebeurt alles gratis, vrijwilligers helpen je op weg, chapeau!

Een blogje waard!

 

lesje07 fotos samenbrengen

Ps de naam erbij is een ‘verplicht nummertje’ 🙂
les02-bloem (2)

 

Happy day

Volgens de Britse psycholoog Cliff Arnall  is de derde maandag in januari (dit jaar  op 16/1 ) dé dag waarop je stemming het somberst is. Hij heeft dit bewezen via een wiskundige formule. Geen wonder dus dat ik me er  door aangetrokken voel :-).
Pure beroepsmisvorming….

Blue Monday‘ komt eraan!

Ik wapen me alvast via een super happy 12/1/day.

De grote, gele foto van de shoot wordt ’s morgens geleverd op plexiglas, heel zorgvuldig, met vooral een massa karton verpakt. (een trip naar het containerpark dringt zich op :-))
Ondanks het feit dat nu ook de oudjes hier aan de bakstenen muur hangen, is de foto echt schitterend.
De kleuren zijn glansrijk met diepte-effect, de gele achtergrond voelt warm en decoratief aan, de vijf kleintjes  kijken stralend onze woonkamer binnen, en ja….. de grootouders glunderen,  terecht fier op de kroost.

De living kreeg onlangs een transformatie met olijfgroene tinten, dit nieuwe plexi-kunstwerk met haar felgele en marineblauwe kleuren maakt het geheel af.
Super, super tevreden.

dscn35411

De namiddag ligt open voor een toost op 2017 met twee goede vriendinnen. We kennen elkaar van achter onze buggy’s ,voor de schoolpoort. Toen waren we  jonge, onbesuisde mama’s, vol drukke kinderstory’s en bijhorende vermoeidheid, nu zijn we oudeRE, vrolijke dames, die volop genieten van eindeloze babbels gecombineerd met …….lekkere hapjes en drankjes, we verzorgen ons vooral goed.
Voor de ‘catering’ zorgt MR herself, garnaaltjes, zalmgerechtjes (een traiteur kan er niet aan tippen!), ze smaken zoooo lekker bij de bruisende cava (met wolkjes!) die C te voorschijn tovert.

Maar…… déze dag zijn de babbels beperkt, we “moeten” immers aan het werk.
We gaan samen handletteren op papier, de uren vliegen voorbij, onze mannen moeten het lang zonder ons zien te overleven.
Stiftjes van allerlei merken, dikte en kleur, Ecoline Brushpennen, gelpennen, fineliners, papiersoorten…. ondertussen kennen we er alles van (denken we toch) Grote voorraden worden op de tafel bewonderd en getest. We creëren onverwacht kleurrijke achtergrondjes op kaarten, we moeten nog ondervinden dat deze achteraf gaan opkrullen (jammer, maar helaas), met dank aan de waterspetters…..
Maar ‘de leeftijd’ heeft tijd en geduld.
We oefenen samen, ideetjes borrelen op, plannen worden gemaakt, want zeker, dit is voor herhaling vatbaar. Ondertussen lachen we, amuseren we ons vooral, en dromen we over onze ‘kunstwerken’, die er binnenkort zeker van komen 🙂

Klaar nu voor “the most depressing day of the year”.

 

 

‘Schat’tige deur

dscn3539

Een plots inspirerende ontploffing in mijn hoofd, een uitnodigende woonkamerdeur  om te besmeuren,  een smiling quote 🙂 om  een nieuwe dag in te stappen, en vooral een to remember voor de  komende 354 dagen!

Een nieuwe hobby in de maak?
Elke dag een andere creatie, oh neen, help…. wat een hersenpijniging!, dat doe ik mezelf liever niet aan, maar wie weet helpt een regelmatige opflakkering??

Daarenboven…..er zijn nog drie onderliggende glasvensters in diezelfde deur, tips voor creaties van de kleine kindjes? De krijtstiftjes wachten…

En….. je veegt het zo weer af….

…………..

Een paar uur later, ik kom thuis en glimlach bij mijn tekstje, en oh wee… ontdek een foutje….. Ondertussen pronkt mijn deur met zijn most  “prettiest” tekstje

bijna 40…..

…… jaar zijn we getrouwd, eigenlijk juist 39….
Een blogje waard.

Dat vieren we!!

Oma gaat met de kleindochter naar een workshop ‘ontbijtset versieren’.
Kleindochter blijft toch een gevolgje van onze liefde 🙂
Zo leuk, kleindochter is eerst een beetje verlegen, maar al vlug neemt ze mijn enthousiasme over en gaan we er samen voor.
Ik hoor haar mompelen, terwijl ze ijverig plakt en tekent ‘leuk, superleuk’.
Haar lach werkt vertederend bij de ‘juf’.

Samen laten we de inspiratie stromen, en komen tot een leuk concept.
Bij kleindochter MOETEN bloemen en het roze kleurtje aanwezig zijn.
Ze  is en blijft  een fleurig bloemenkindje.
Fier op ons werk, een fotootje meer dan waard.
En je hoor, we zijn gestart met een blank setje!!

Een etentje met manlief, (klein)zoon en de creatieveling herself, en een extra ijsje met veel slagroom doen ons het 40e huwelijksjaar (én bijna 2017)  in zweven….
Tempus fugit ….angstwekkend……, maar we zijn er klaar voor en blijven dromen over de toekomst.

toveren met het hart

Vrijdag trouwen een nichtje en haar vriend in Merelbeke. Ze worden ‘echt-genoten’.
Ze kiezen voor een leven samen en wagen de ‘grote sprong’.
Voorlopig enkel wettelijk, het grote feest, kerk incluis, gaat door in juli. Dan feesten we stevig mee.

Toch wil ik haar nu al verrassen met een eigen creatiekaartje.

Ideetjes ontstaan en worden weer verdrongen.
Ik wil iets doen met handlettering. Dat staat vast. Ik heb er zin in en waag – net als zij- de sprong…..

Zojuist goochelde (neen, vooral niet ‘googelde’!) ik dit kleine ‘kunst’werkje uit mijn vingers.

dscn34211

 

Tevreden met het resultaat gaat het nu de postbus in, geen digitaal gedoe deze keer, maar wel gemaakt met veel vriendschap,  een portie geduld, soms bevende handen, een rozerood kleurtje voor de liefde.