Alpen beleven

Zonet kwam een felicitatie binnen omdat ik reeds zes jaar blog. Wat vliegt de tijd. Hoewel minder frequent hoop ik nog jaren vol te houden, ook al herlees ik zelf zelden een eigen schrijven. Maar er is een verbinding ontstaan met mijn lezers. De meesten ontmoette ik nog niet in levende lijve en toch lijkt het alsof ik hen goed en beter ken via de geschreven taal. Schijven en lezen voelt aan als een mooie verrijking. Ieder doet het op zijn manier, met eigen interesses en persoonlijke schrijfstijl. Het voelt aan als pure vrijheid.

By the way werd een vaag idee een must do. Als kind en jongere mama ven drie was Oostenrijk vaak onze reisbestemming. Bergwandelingen op slippers, ik hoor mijn moeder nog roepen hoe onverantwoord ik bezig was, maar ik was heerlijk jong en onbezonnen. Ik moest en zou die top bereiken. Eens doorzetter, altijd doorzetter. Later hield ik mijn hart vast als de eigen kinderen op de flank liepen naast een flinke ravijn in de diepte. Telkens weer opnieuw waren daar de prachtige vergezichten als beloning voor gedane inspanningen. “Ik wil graag nog eens de bergen zien vooraleer….”. Het klinkt dramatisch, maar met die woorden overtuigde ik manlief om nog eens de verre afstand te overbruggen. We klonken erop en legden de reis vast, of was het net omgekeerd?

In twee dagen reden we er heen. Losjes op ’t gemak. Dan konden we nog even Heppenheim in Duistland met een oergezellige oude dorpskern en mooie bloemenstraatjes meepikken. Het was er snikheet. Zalig hij of zij die airco in de auto heeft uitgevonden.

Begrijp je nu waarom ik zo graag hierheen wilde’, vraag ik manlief bij het binnenkomen van onze nieuwe tijdelijke woonst. Het uitzicht op de Zugspitze vanuit het hotel is ronduit schitterend. In de zon, in de regen, omgeven met schapenwolkjes of met dreigende wolken, in de mist wordt alles wazig.
Het hotel is één groot modern vierkant, geen typisch Oostenrijkse stijl, waarbij de kamers rond de vier verdiepingen hoge loungebar liggen. Wat aanvankelijk een doolhof lijkt, zit eigenlijk heel goed en comfortabel in elkaar. Om onze kamer te bereiken stappen we 200 meter via de vele schuine wegen die naar de etages leiden. Gemiddeld doen we het vijf keer per dag, je kan je niet voorstellen hoe snel een mens iets op de kamer vergeet!, op en telkens ook af, reken alvast op 2 volle kms binnenin ‘My Tirol’. Klik.
Ontbijt en avondmaal (telkens in een ander thema) zijn super met een heel ruime keuze aan groenten en fruit. We eten ons daar (te) dik.

Het blauwe-wegen-hotel

En de geleende Nordic Walking stokken hijsen me de hoogte in. Ik overtref mezelf, nooit verwacht want de spieren zijn niet altijd mijn beste vriendjes. Glooiende alpenweides met rinkelende koeien, ruige rotspartijen, eeuwig (?) stromende watervallen, vele felgroene meren waar je kan in zwemmen, voor mij te koud uiteraard. Klein- en schoondochter wagen zich aan ingewikkelde canyonbeproevingen en raftings. Ze komen heelhuids en fier thuis. De 13-jarige kleindochter waagt zich aan sprongen 10 meter de diepte in, hangt met touwen aan rotsen en lacht met de minder galante, maar heel moedige moedersprongen. Ze doen het toch maar, onder begeleiding van de gids.

Raad van de zoon is nooit te versmaden. Hij overtuigt ons een mountainbike met batterij en goede helm te huren. Aanvankelijk fiets ik een beetje onwennig, vreemd stuur, speciaal zadel en hulpjes moeten worden uitgetest. Maar het wordt een 45-km-tocht vanuit Lermoos naar Bergwald en verder. De fietsen hebben een krachtige motor, totaal anders dan mijn eigen simpele e-bike en ik krijg de smaak heel erg te pakken. Angsten worden overwonnen, ik ben de baas over de fiets die me vele hoogtemeters helpt stijgen en met stevige remmen ook helpt afdalen. Een unieke ervaring. Bergen overwinnen op de fiets! Oma en kleinzoon aan de top. Zoon fietst zonder ondersteuning, laat ik het maar op de leeftijd steken.

Wiebelend wandelen we de meest spectaculaire wandelhangbrug van de Alpen over. De Highline 179 (klik) verbindt de beide kastelen met zijn totale lengte van 406 meter en op 113 meter boven het dal. Spannend, maar de moeite waard. Het uitzicht is prachtig en de brug gelukkig stevig. Dat laatste maakten we onszelf voortdurend wijs. Wankelend probeert zoon met de hond te stappen, die het algauw voor bekeken houdt en als een dronkenmanhond snel terug veiliger oorden kiest.

In een stevig onweer schuilen we in de open hut. Hond kruipt snel onder de balken, de knallen maken hem zichtbaar bang. Het is niet koud en heerlijk om de bui vanuit ons rustplekje op een gestalde tractor te zien en horen voorbij trekken. Onvoorwaardelijk verbonden, onweer en bergen!

En ja, ik heb mezelf overtroffen. Ik zei het al. Verloren lopen, zoonlief was er niet bij voor de goede oriëntatie en de smartphone liet ons zomaar in de steek, die durft!, te steile wegjes niet wagen en onduidelijke wegwijzers zorgen voor bijna 17 km in de vermoeide benen. Maar we houden dapper vol, enkel een helikopter kan een oplossing bieden, maar zover laten we het niet komen. Nat van het zweet en met loodzware benen worden we in de watten gelegd door de familie, of bleef dit bij wishful thinking? We deden ruimschoots onder voor de zoon die een col buiten categorie had overwonnen op zijn koersfiets….. Laat ik het maar terug op de leeftijd steken.

De stokken houden me overeind……

Rijn. Uitzicht op. In Bad Breisig doen we na eindeloze files (Duitsland is een krak in wegenwerken) een laatste overnachting met zicht op de machtige stroom. De volgende dag staat nog een bezoek aan de abdij van Maria Laach in het vulkaanlandschap van de Eifel op het programma. Gewoonweg prachtig, zowel omgeving met tof smeedwerk in de tuin als de kerk. Op het terras genieten we voor de allerlaatste keer de lekkere Kaiserscharrm mit Apfelmus.

Een massa foto’s heb ik genomen, ik bespaar je ze graag, dus beperk ik me tot twee.
Verbind alle zwart-gedrukte hoofdletters van de vorige paragrafen en zo ontdek je het dorpje waar we logeerden. Veel puzzelplezier.

58 gedachten over “Alpen beleven

  1. De bergen, jaren geleden werd ik er verliefd op. We waren er meerdere keren. Helaas is dat op dit moment een brug te ver. Maar ik haal alles zo terug in mijn herinnering. Je blog helpt daar bij. En gefeliciteerd met je zes jaar blogland. Is inderdaad een bijzonder wereldje.

    Geliked door 1 persoon

  2. Zo geweldig genoten van je avonturen, de durf, het doorzettingsvermogen en de hernieuwde energie.
    Wat heerlijk Lieve om dat met elkaar te mogen ervaren😍🥰❤️we kunnen meer dan we soms denken❤️❤️❤️

    Geliked door 1 persoon

  3. Om te beginnen gefeliciteerd met je blogverjaardag.
    Je hebt hem hier duidelijk gevoerd met een mooi bruisend verslag van jullie vakantie in Oostenrijk. Zoals je weet ben ik tegenwoordig meer van het beeld dan van het woord, dus wat mij betreft hadden er wel wat meer foto’s bij gemogen. Maar ik heb hier ook al van genoten. Petje af voor alles wat je daar hebt ondernomen.
    Zelf ken ik Oostenrijk alleen van foto’s, ik heb mijn hart ooit in de zeventiger jaren verloren in de Franse Alpen. Je beeldende verslag doet me daar wel naar terugverlangen, maar als lopen op het vlakke al moeilijk wordt, dan moet je aan hellingen maar niet meer beginnen, lijkt me. 🙂

    Like

  4. wauw dat zal genieten geweest zijn
    super dat je dat allemaal nog kan, wandelen in de alpenweides, mountainbiken, ferme oma ben je,
    avontuurlijk
    klein- en schoondochter nog meer, amai, rafting, nee water is niets voor mij, hoogstens pootje baden 🙂
    Oostenrijk, mooi is het daar zeker, zelf er maar één keer geweest
    Gefeliciteerd met je blogverjaardag, het is een hobby, en zolang je het graag doet…
    Blogvrienden kunnen echte vrienden worden
    Veel heb ik er ook nog niet ontmoet en dat hoeft niet, liefst blijf ik wat anoniem 😉

    Geliked door 1 persoon

    1. Vooral schoon- en kleindochter doen ‘toeren’. Zelf ben ik aan de voorzichtige kant, maar sta wel altijd open voor een uitdaging. Ik denk altijd ‘wat nu nog kan, moet ik meepikken’, we worden er zeker niet jonger op….
      Het heeft wel iets, dat ‘anonieme bloggen’. Hoewel het ook leuk is om bloggers in het echt te ontmoeten. Ook al zag ik er nog maar twee. 🙂

      Like

  5. Ik ben er nooit geweest, dus van mij had je best foto’s mogen plaatsen! Lijkt me wel heel stoer om op die fiets te klimmen en dalen….

    Geliked door 1 persoon

    1. Stoer is een woord dat niet echt bij mij past. Maar ik ben wel te overhalen om iets nieuws uit te proberen. Hoeveel foto’s wil je? Ik heb er 200 in voorraad😉

      Like

  6. Eén en al herkenbaarheid, zowel over het deel dat over 6 jaar bloggen gaat (voor mij moet er nog een 1 vóór de 6) als voor Oostenrijk. Prachtig land dat ik in hoofdzaak in z’n wintertooi ken, óók een beleving kan ik je verzekeren. Origineel zo’n hotel zonder trappen, nooit eerder gezien. Wat een heerlijke vakantie beschrijf je hier, van harte gegund natuurlijk.

    Geliked door 1 persoon

      1. Vast wel, het wordt een deel van je leven met vrienden en vriendinnen die er altijd zijn als je even “aanspraak”zoekt.
        Wij zijn geen bergen gewend, maar op den duur zouden we toch onze vergezichten missen denk ik.

        Geliked door 1 persoon

  7. Veel avonturen aangegaan en beleefd. Erg knap. Van mij mogen er meer foto’s bij. Ik ben benieuwd naar die fiets. Maar ik begrijp ook goed dat je niet alles on line wil zetten. Zeker als er ook nog anderen op staan.

    Geliked door 1 persoon

    1. Die fiets was knap en krachtig. Met heel brede banden en volledig recht vrij breed stuur. Dat laatste was wennen voor mij. Ik moest dus ook meer gebogen zitten dan ik gewend ben. Maar uiteindelijk was het allemaal prima en kwam ik zonder spier – of rugpijn terug ter plaatse.
      Ze verhuren ze één jaar en daarna verkopen ze deze aan verlaagde prijs. Dus eigenlijk heb je altijd heel goed materiaal. Indien ik in de buurt woonde, zou ik niet aarzelen. Nieuw kosten ze wel rond 6000 Euro zag ik.

      Geliked door 1 persoon

  8. Wat een super mooie vakantie lijkt me dat. Je doet me zin krijgen in Oostenrijk. En dat hotel ziet er echt mooi uit. Tel daarbij de fantastische panorama’s. Echt de moeite.
    Wat dapper om zo’n verre tocht te fietsen op een voor jou onbekende fiets. En o dan die omweg… Gelukkig moest de helikopter jullie niet komen redden. Het zal je maar gebeuren…
    Een vakantie vol natuur en avontuur!
    Leuk de manier waarop je de plaatsnaam prijsgeeft!

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik ben vooral heel erg blij dat ik mijn ideetje voor een vakantie Oostenrijk heb doorgezet. Veel te lang geleden dat ik er nog was en bergen zijn echt indrukwekkend.
      De fiets en ik werden dikke vriendjes na enige oefening.

      Geliked door 1 persoon

  9. dat was een heel fijne vakantie voor jong en oud , de hond had soms wat pech
    je mag best trots zijn op je prestaties allemaal trouwens
    ik verbleef jaren terug een weekje in Ehrwald , niet ver van jullie plekje

    Geliked door 1 persoon

  10. Ook van mij gefeliciteerd met je zesjarig blogbestaan! Ik ben het helemaal met je eens, na verloop van tijd ontstaat een verbinding met medebloggers en die is, vind ik, net zo plezierig als de blogberichten zelf. Intussen heb je weer een mooi verslag van een mooie reis gemaakt. Ik heb Biberwier even opgezocht op Google Maps, en tot mij verrassing ken ik dat gebied een klein beetje van een kampeervakantie lang geleden. Mooi daar! Die schuine wegen naar de etages in het hotel zijn wel comfortabel lijkt me, maar ook lang! Ik ben benieuwd waarom ze dat zo gedaan hebben. Voor rolstoelgebruikers? Of kan er ook alpine geskied worden binnen als het buiten te koud is? 🙂 Je verhaal en de foto’s, zeker die op de bergflank, brengt jullie verblijf in mijn huiskamer en ik ruik weer even de tintelende berglucht en hoor het heldere geluid van de koebellen.

    Geliked door 1 persoon

    1. Je kon in het hotel de fiets op de kamer brengen. Wellicht ligt daar de bedoeling van de schuine straten? Of voor het skigerief, want het is echt een skigebied. Rolstoelgebruikers heb ik er niet gezien. Er was trouwens een lift ook.
      Ja, die koebellen waren ook voor mij pure nostalgie toen ik ze voor het eerst terug hoorde.

      Geliked door 1 persoon

  11. Wat superstoer van je dat je gewoon met een ‘vreemde’ fiets de bergen in gegaan bent! Het genieten spat weer van dit heerlijke logje af (en gefeliciteerd met je ‘jubileum’!), je kunt het altijd zo verwoorden dat ik het gewoon meebeleef. Heerlijk!

    Geliked door 1 persoon

  12. Wat een geweldige link naar de naam van het dorp. Maar ik val van mijn sokken als ik lees wat jij nog allemaal kan! Hou je er goed aan vast! Wat een hotel, kan al niet meer verder door er in te stappen 😂. Prachtig geschreven en nog meer graag gelezen!

    Geliked door 1 persoon

  13. Wat een heerlijke en zéér actieve vakantie! Ja, de bergen zijn zo mooi en groots.
    Die brug zou ik nog wel zien zitten, maar rijden in de bergen met een (onbekende) mountainbike? Ik vrees ervoor. Wel tof dat je ’t gedaan hebt!

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik dacht eerst ook ‘dit durf ik nooit’. Maar geleidelijk aan viel het zo geweldig mee toen ik het beestje onder controle had. En fietsen in de zon tussen de bergen is heerlijk.

      Geliked door 1 persoon

      1. Wij willen volgend jaar onze (dit jaar afgelaste, dom van ons) fietsreis Romantische Strasse doen. Laatste stop is Füssen, zeer dicht bij jullie dorp.

        Geliked door 1 persoon

        1. OH die romantische strasse hopen wij ook ooit te doen.
          Inderdaad amper 40 km verder. Wij waren ook in Reutte, nog dichter.
          Leuk vooruitzicht voor jullie.

          Like

  14. Hoe zalig was dit. Voor jullie alvast, maar voor ons als lezer ook. Ik heb zo genoten van je logje. Maar de puzzel heb ik niet opgelost. Ik ga daar morgen eens werk van maken met een fris hoofd.

    Geliked door 1 persoon

  15. Zal het niet verklappen…niet leuk voor de volgende puzzelaars.
    Wel leuk die linken en geeft een aardige inkijk in jullie fam. vakantie
    Onweer en bergen…haha
    Hou meer van zon en strand 😉
    Groetjes

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.