Ik heb de zon zien zakken in de zee

Strooien met niet-verdiende punten was nooit echt met ding. Maar deze keer geef ik vlot een 12 op 10. Kan dat? ja, in uitzonderlijke gevallen. Ooit deed ik het bij leerlingen die dit dubbeldik verdienden. Leopolder, klik, ons vakantiehuis in Zuienkerke spant de kroon. Op drie km van het strand in Wenduine staat het huis met 7 slaapkamers en een reuze living middenin de polders. Vergezichten en kleurrijke zonsondergangen zijn een dagelijks traktaat, met grote hof en trampoline als speel-spring-veld voor de kinderen.

Ongeveer dertig man komt er (over de week verspreid gelukkig) over de vloer voor koffieklets, eten, lange en korte babbels, een voetbaltornooitje, een dog-wandeling, een lach en een traan, een ruzie met kinderverdrietjes. Drie honden zijn logeetjes en drie andere dartelen vrolijk samen in de grote tuin. Petanque spelen met honden die op rollende ballen aanvallen en deze vlot een beter of minder goed plaatsje in de rangschikking bezorgen, met stimulerend gejuich of grote ergernis tot gevolg, is een tof spel met onverwacht spannende momenten.

De drie km naar zee worden dagelijks afgelegd, met de fiets, de auto of te voet. We maken reusachtige zandkastelen, stevige grachten, wallen en dammen waar kinderen oorlogje spelen, zij als dappere Oekraïners, de zee wordt Rusland gedoopt. De zee die telkens weer opnieuw overwint. Bij de bouw van de kastelen dragen groot en klein water naar de zee, elke inspanning wordt ondanks veel zweet, bloed en tranen in een half uurtje teniet gedaan, de ongelooflijke kracht van het water… Ze geven zich over aan het geweld en scheppen uiteindelijk vriendschapsbanden, het water is genadig warm, de golven zijn er om overheen te springen en de zee vormt een heerlijk groot zwembad. Ik geniet, droog!, de stralende gezichtjes en de vele blije kreten. Traditioneel wordt elke overwinning gevierd met een bolletje ijs in alle kleuren van de regenboog.

De dappersten

Zeven dagen op rij genieten we een schitterend schouwspel. Daar, dicht bij de zee, voel je je nietig. Intens het moment beleven.

Bij reservatie, tien maand geleden, bestelden we ook de zon, we kregen ruim waar voor ons geld. Kinderen in bed, stil in huis, en vanuit de luie zetel de zon zien zakken in de zee. Er is weinig tijd voor schermen, het geeft een heerlijk ontspannen gevoel. Niets moet en niksen mag, echt vakantie dus. Eten en slapen op geregelde tijden is de enige ‘zorg’.

Met de stilte komt nu ook de leegte terug in huis. Eigenlijk zou ik een leven samen best zien zitten, waar groot en klein op eenzelfde erf woont, waar oud en jong elkaar levendig houdt, waar groot klein ziet opgroeien en klein groot fris houdt, waar samenleven evident is, met discussies en gezellige momenten, waar hulp altijd voorhanden is, waar de zon (liefst zonder hitte) altijd schijnt. Meer vraag ik niet….

Dank je kinderen voor het fijne gezelschap, voor de losse babbels en verrijkende discussies, dank je kleine kinderen voor je zorgeloze lach en uitbundig spel, voor jullie intens-in-het-moment-leven, dank je L voor de lieve woorden ‘Ik vind het hier zo super-super-fijn, oma!’, dank je zus en schoonbroer voor het etentje met zicht op zee, dank je A-S voor een wijs gesprek, dank je L dat wij er konden zijn voor jouw verdriet. Omdat niemand hier mee leest, kan ik dit vlot schrijven.

62 gedachten over “Ik heb de zon zien zakken in de zee

  1. Niet te ver uit mekaar… jaren om de 14 dagen een heel weekend van Vl-Brabant naar W-Vl moeten tuffen van 1976 tot 2008 dat kruipt in de koude kleren.
    Mooi verhaal heb je geschreven. Prachtig om lezen.
    Een kangoeroe woning zou ik wel zien zitten. Elk het zijne. Maar een deurtje in geval van nood.

    Geliked door 1 persoon

      1. 32 jaar ver verwijderd van mijn ouders. Mijn moeder zei altijd: doe dat zelf niet later. Dus heb ik geprobeerd dichter bij mijn kinderen te wonen. Eentje 7 km, ander 40 min rijden auto dat voel je toch weeral 😀

        Geliked door 1 persoon

        1. Zelf woonde ik gans mijn getrouwd leven op 100 km van mijn ouders. Een uurtje rijden viel best mee, behalve bij het ouder worden kan je niet binnen springen.
          De dichtst bijwonenende zoon is ook 40 km. En nummer drie vertrekt binnenkort naar Canada, dat zal pas wennen zijn😦

          Geliked door 1 persoon

      1. Het is je van harte gegund hoor. Je zou ook mijn portie erbij krijgen als ik je ze kon geven maar ja helaas hebben we het niet voor het kiezen.

        Geliked door 1 persoon

  2. Ik pink een traantje weg, je gooit me zo terug naar onze vorige zomer, helemaal hetzelfde maar in een ander land, dat maakt niks uit… jouw conclusie was toen de mijne, en is het nog steeds!
    Zo mooi, een lieve mama- omagroet! 💙

    Geliked door 1 persoon

  3. Het zal een week met een gouden randje geweest zijn met je hele kroost en dan op zo’n locatie! Genieten! Pracht foto met die ondergaande zon!

    Geliked door 1 persoon

  4. Wij mijmeren met familie ook weleens over bij elkaar wonen op hetzelfde erf van een groot landgoed. De taken zijn al verdeeld. Het gaat waarschijnlijk nooit gebeuren, maar erover dromen en praten kan geen kwaad. We vieren regelmatig samen vakantie en dan kunnen we er weer een tijdje tegen.

    Geliked door 1 persoon

  5. Wat een prachtig huis, wat een omgeving. Tel daarbij de zon en haar rode ondergangen én het fijn gezelschap. Wat wil een mens nog meer. Dat is genieten met een grote G. Ik geniet hier gewoon mee.

    Geliked door 1 persoon

  6. Heerlijk een weekje samenzijn met groot en klein…
    Ja dat zal vast genieten zijn voor oma en de rest haha
    Groetjes…nu nagenieten van de rust 😉

    Geliked door 1 persoon

  7. dat is zeker een mooi optrekje waar jullie verbleven , en lekker dicht bij zee
    en mooi weer op de koop toe , al in al een geweldige vakantie voor jong en oud

    Geliked door 1 persoon

  8. De naam is verkeerd, die zou “het paradijs”moeten zijn want volgens mij verbleven jullie een week in het paradijs. Wat een heerlijke locatie om er met de familie door te brengen!
    Met als extra natuurlijk heerlijk strandweer. Dat zal inderdaad even afkicken zijn van alle warmte en gezelligheid. Maar de herinneringen blijven natuurlijk. Alleen in de mooie foto’s maar vast ook in je hart.

    Geliked door 1 persoon

    1. Bestaat het paradijs!? Nu ik dit neerschrijf, wat een woord toch😉. Maar dat het heerlijk was in een feit. De stilte daarna vraagt altijd wennen. En ja, het ideale weer doet heel veel. Niet te heet, niet te koud, veel zon dus bruin kleurtje.

      Like

  9. Een mooi vakantiehuis, dat is dan genieten hè?
    Mooi dat je zo’n fijne week hebt gehad, dan kan je er weer even tegen.
    De laatste foto is echt prachtig, daar moet een gouden randje om.

    Geliked door 1 persoon

  10. Zelf heb ik er wel al aan gedacht. Kinderen wellicht niet😉.
    Maar wij wonen hier, zij daar, minstens 40 km verder. Wij verlaten dan vertrouwde bodem….

    Geliked door 1 persoon

    1. Kiezen is altijd een beetje verliezen hé.
      Het zou niks voor mij zijn zo’n kangoeroewoning. Vrienden van ons wonen met hun kind + aanhang in een kangoeroewoning. Ik zie heel veel nadelen…

      Geliked door 1 persoon

  11. Jullie hebben een prachtige week gehad. Ik heb de Leopolder aangeklikt. Wát een plek! Genoeg familie om zo’n huis te vullen heb ik niet, en om er nu nog aan te beginnen gaat misschien wat ver. 🙂 Maar ik begrijp ik heel goed het plezier, het geluk zelfs, dat je kan hebben en voelen wanneer je omringt bent door de mensen die je liefhebt en door wie je wordt liefgehad. Ach, en dan het strand zo dichtbij, zandkastelen, de opdracht van ieder kind (klein en wat groter), die eeuwige strijd, de branding die al miljarden jaren de golven laat bruisen en er nooit genoeg van krijgt. En dan is de week voorbij en slaat de stilte en misschien de weemoed toe. Maar de Leopolder staat er nog wel een poosje. De tijd is nog (lang?) niet op.

    Geliked door 1 persoon

    1. ‘ de branding die al miljarden jaren de golven laat bruisen’. Je vertaalt zo mooi wat ik op die momenten echt voelde.
      Het gevecht tussen de bijna eindeloze en onze beperkte tijd hier. De zee die volhardt en dag in dag uit herhaalt. Ik voelde me toen ook zo nietig en relativeren leek plots een fluitje van een cent. Het bijhouden is moeilijker😉.

      Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.