Amfora en perikelen

De dag begint moeilijk. Vroeg opstaan is niet echt mijn ding. Ik blijf nog even soezen, wat inhoudt dat alles in een haastje-repje moet gebeuren, waar ik me dan wéér niet goed bij voel. Eigen schuld, dikke…. zeker? In race-modus fiets ik naar het station, waar ik bijna vergeet mijn (dure) fiets op slot te zetten. Gelukkig wijst de eerlijke fietsgebuur me op mijn vergetelheid. “Maar mevrouw toch, in deze tijd van….”, en mevrouw brengt dit stante pede in orde. Snel, snel, een ticket aan de automaat, er staat gelukkig geen kat, ook geen mens, voor me in de rij. Op de trein, die net het perron binnenkomt, is het puffen en blazen. Eindelijk rust met de Metro-krant en mijn smartphone om de allerlaatste instructies bij te lezen.


De conducteur komt langs, gewillig toon ik mijn senior-biljet. Als 65-plusser kan ik goedkoper reizen, gans het land door voor dezelfde prijs van amper 7,60 Euro.
Weeral…..”Maar mevrouw toch, dit ticket is niét geldig voor 9 uur”. Want ja, ik was vroeg op stap, niet geheel naar mijn gewoonte.
Ik verdrink me in excuses “Oh mijnheer, compleet vergeten” en met een charmerende glimlach “Ik was duidelijk te gehaast deze ochtend”…. Een waarheid als een koe.
“Mevrouw, dat zeggen ze allemaal. Sommige conducteurs laten het toe, ik dus éééécht niet. Ik ken de trucken van de foor. Sorry, maar dit wordt dus een stevige boete.”
Ik verdrink nog meer “Maar mijnheer, ik spreek éééécht de waarheid. Dit overkomt me nooit meer. Ik heb overigens een verminderingskaart van de kroostrijke gezinnen en daarmee zou ik voor die eindhalte amper 20 cent meer betalen.” Ik graai tussen mijn klein geld.
Hij wordt duidelijk boos en begint verwoed te tikken, hij wil controle uitvoeren.
“Je hebt gelijk. Maar toon me eerst die verminderingskaart.”
Ik begin te zweten, ik heb ze, heel zeker, maar ze zal toch niet in mijn andere handtas zitten? Ik zweet nog meer, want ik vind ze alvast niet….. De man wacht ongeduldig en kucht te hard, vele ogen van medereizigers zijn op mij gericht. Waarom heeft deze tas ook zoveel verborgen zakjes?
Eureka, ze komt boven. Fier toon ik hem mijn gelijk.
Met een “Goed voor één en slechts één keer” kom ik ervan af, de 20 cent blijft me bespaard. Boos trapt hij het af, hij verloor teveel tijd, die oudjes ook altijd….. Geamuseerde én medelijdende passagiers glimlachen. Het treintoneel maakt de slaperige ochtendspits klaarwakker. Ik zucht en verstop me achter mijn smartphone, geconcentreerd lezen lukt niet. In Gent Dampoort mag ik er gelukkig af, opgelucht sluip ik richting vrijheid.

Buiten straalt de zon. Dat is me ontgaan. Een wandeling in het drukke fietsverkeer langs het Coyendanspark met de vroegere Sint-Baafsabdij in haagbeuk, langs de Schelde en de school van de kleindochter brengen me tot rust. Ontspannen kom ik aan in het Sint-Baafshuis, waar de laatste lesdag van Amfora (klik) doorgaat. Het weerzien met de medecursisten is altijd een blij moment. Het voelt aan alsof we elkaar al jaaaaaren kennen.
We deden veel ervaring op, met veel huiswerk waar ik veel tijd in stak. Drie keer veel is veel.
De manier van schrijven kregen we onder de knie, met de nadruk op elk detail. De lesgeefster is en blijft journaliste. De commentaar was streng, maar rechtvaardig met blijvende milde ondertoon. We komen om te leren.
Mijn laatste ‘cliënte’ is een super lieve vrouw, die al een jaar in extra-time leeft, maar bewonderingswaardig positief blijft en geniet van elke dag die ze nog krijgt. Ze is ontzettend blij met het levensportret, door mij in een mooi boekje gegoten.
De laatste dag is intensief, we leren met sjablonen werken, foto’s toevoegen, kaders vullen met bliktrekkers, sober en toch expressief aanvullen. Terug die paniek, mijn laptop geeft forfait. Samen komen we tot rust, en herbeginnen vol goede moed.

Met lesgevers en ‘studenten’ gaan we iets drinken en napraten op het mooiste binnenpleintje van Gent, in de schaduw van het statige conservatorium en gebouwen met geschiedenis. De avond is lang en gezellig, de biertjes smaken fris. Telefoonnummers worden uitgewisseld, een nieuwe groepsapp staat op de planning. We zullen elkaar en de lessen missen.
Tevreden neem ik de trein terug naar huis, deze keer wél binnen de juiste uren en zonder vertraging. Een mens mag al eens chance hebben….

Het was een rijke ervaring, klaar nu voor het echte werk.

Op facebook

47 gedachten over “Amfora en perikelen

  1. je hebt van die dagen die starten op een manier waarop je denkt … pfff als het zo moet dan.. . etc etc
    Maar gelukkig liep het allemaal anders uiteindelijk en was het beginleed snel geleden en werd het toch nog een mooie dag! En nu op naar het vervolg

    Geliked door 1 persoon

  2. Van mijn zijde ook zeker mijn felicitaties en dat je nu een Amfora-ambasadeur mag zijn en Je zal het vast en zeker ook heel goed doen. En ook al was het begin van de rit niet fijn je hebt er ook weer een ervaring bij. Treinen gaan is voor mij al helemaal niks en zeker niet in me uppie nu dus die neem ik zo wie zo (nog )niet. Er zijn nog veel dingen die ik alleen nu moet overwinnen maar alles op zijn tijd. Haastige spoed is niet goed . Liefs, Tine Wens je mooie dagen toe.

    Geliked door 1 persoon

    1. Doe rustig aan Tine. Stap voor stap bereik je meest. Het vraagt een serieuze aanpassing om nu alles niet meer met twee te kunnen doen. Ik wens je veel kracht.

      Like

  3. Oh…. verschrikkelijk als zo’n dag zó onhandig van start gaat. En dan een treinconducteur treffen die geen mensenkennis heeft en niet in kan schatten dat je de waarheid spreekt.
    Maar gelukkig werd het tóch een mooie dag. Je gaat veel mensen gelukkig maken met verhalen die met een warme pen geschreven zullen zijn.

    Geliked door 1 persoon

    1. Altijd beter om eerst het negatieve te ervaren en dan positief te eindigen dan omgekeerd. Dus de volgorde zat wel mee en ik onthoud vooral de verdere dag.
      Of ik er mensen gelukkig mee maak? Het zal een mooi aandenken zijn, eens de tijd het toelaat.

      Like

      1. Daar heb je gelijk in al hebben we dat meestal niet voor het kiezen.
        Ja zeker toch, het is fijn om dingen terug te kunnen lezen ,dat merk ik in mijn logjes waar Henk veel in voor komt. maar zijn éigen verhaal zou toch nog veel toe kunnen voegen.

        Geliked door 1 persoon

  4. Gelukkig lukt het mij nog altijd vrij goed om op tijd op te staan wanneer ik een afspraak heb. Aan gehaast gedoe heb ik ’s ochtends een broertje dood. De manier waarop je dit verhaal hebt opgeschreven, heeft in ieder geval niet geleden onder de haast en stress. Integendeel, je hebt de situatie in de trein echt prachtig omschreven.
    Fijn dat je de cursus intussen met succes hebt afgerond en dat je nu als Amfora-ambasadeur aan de slag kunt. Ik vertrouw erop, dat je veel mooie levensverhalen met een lach en een traan zult gaan produceren.

    Geliked door 1 persoon

    1. ’s Morgens lijd ik te vaak aan uitstelgedrag, wat zich alvast uit in ‘nog eerst 5 minuutjes soezen’. Ik ben en blijf geen ochtendmens.
      Achteraf was het leuk neerschrijven, op de moment zelf voelde ik me minder vrolijk.
      Ik heb zo ontzettend veel inzichten gekregen, alleen al door het volgen van die boeiende lesdagen. Daar moet ik wat mee kunnen!

      Geliked door 1 persoon

  5. De verhalen die jij voor Amfora gaat maken (en al gemaakt hebt) zullen ondanks de ‘strakke’ journalistieke training toch jouw eigen ‘sfeer’ brengen, zoals je die ook altijd zo mooi in je blogs weet te toveren. Ik kan me zo voorstellen dat jij hiermee zeer troostrijke verhalen maakt. Voelbare emotie door jouw woordkeus, die leiden naar zowel een lach als een traan. Dit (werk) past jou perfect!
    En die conducteur… zucht. Die begrijpt niks van het leven, noch van mensen, Zucht.

    Geliked door 1 persoon

    1. Wat een lieve woorden lees ik hier. Als deze geen extra stimulans zijn om ervoor te gaan!?
      Het is een feit dat ik er mijn tijd voor ga nemen en iets moois wil afleveren, inderdaad ook een stukje in mijn eigen taalgebruik. Ik ken de regels nu, ga daarop letten, maar een stuk ziel leg je sowieso in je verhaal.

      Geliked door 1 persoon

  6. een hectische start
    jaja treinreizigers weten altijd wel een excuus, maar allé je had geluk dat je je kortingskaart kon vinden 🙂
    Gefeliciteerd met je afstuderen!

    Geliked door 1 persoon

  7. Ach Lieve, wat een kostelijk verhaal en wat gaaf dat je nu er helemaal klaar voor bent om anderen te horen en te helpen. Prachtig. Ik weet zeker dat het je zal passen als een handschoen. Blijven bloggen over je ervaringen hoor. Die wil ik nou net niet missen. 😊❤️🥰

    Geliked door 1 persoon

  8. Wat heb je dat prachtig geschreven. Het kan niet anders of jij gaat dat heel goed doen! Het spreekt mij ook erg aan. Iets voor als ik met pensioen ben, mogelijks…

    Geliked door 1 persoon

  9. ‘De trucken van de foor’ Die conducteur kent zijn pappenheimers .:-) Het was vervelend voor jou maar amusant voor de overige reizigers. Gehaast en half slapend opstaan probeer ik ook zoveel mogelijk te vermijden, maar soms kan het niet anders. En de dag maakte verder alles goed. Geweldig initiatief dit Amfora en ook heel goed dat het zo consciëntieus werd voorbereid. Schrijven kun je al heel lang heel goed, Omabaard, maar aan dit soort levensverhalen worden bepaalde eisen gesteld die je onder de knie moet krijgen. Het lijkt me uiterst dankbaar werk. Niet alleen de te boek gestelde maar zeker ook de eventuele nabestaanden zullen het resultaat koesteren. Ik denk aan de vader van een Amerikaanse medeblogger die zijn verhaal liet optekenen door zijn zoon, die er ook een boek met illustraties van maakte. Ontroerend en ook nog eens werkelijk interessant, want elk leven speelt zich af in zijn eigen tijd en van iedereen valt wat te leren.

    Geliked door 1 persoon

    1. De boekjes worden vooral geschreven naar de nabestaanden toe. Het verhaal van een leven, ontroerend, soms pijnlijk, vaak dankbaar, soms angstig, soms met wijsheden en tips, maar altijd interessant, zoals jij hier schrijft. Mensen die het aanvragen zijn inderdaad heel dankbaar, en daar doen we het toch voor?

      Geliked door 1 persoon

  10. Wat een mooi werk wat je gaat doen. De start van de dag was hopeloos, maar soms is het goed weer eens herinnert te worden aan onze vuilkuilen zodat we het hoofd voor een tijdje er beter bij zullen houden.

    Geliked door 1 persoon

  11. ja heel herkenbaar wat je overkwam in de trein 🙂
    zo je het verteld is het helemaal prachtig
    suc6 met het mooie werk wat je gaat doen

    Geliked door 1 persoon

  12. Ah gij treinfraudeur 🙂 🙂 !!!
    Je zult dat vrijwilligerswerk voorbeeldig doen! Je schrijfstijl was vroeger ook al heel goed, maar nu lijkt die NOG eens beter. Alleen dit logje al – fantastisch ge/beschreven!

    Geliked door 1 persoon

  13. Gelukkig kwam je er met een waarschuwing vanaf bij de controle. Een boete is zo’n zinloos weggegooid geld.
    Wat ga jij dat goed doen, die brieven schrijven! Een liefdevol werk dat je gaat doen. Dikke proficiat alvast.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.