Zaterdag

(Te) Vroeg in de ochtend helpt Leonard Cohen ontwaken. Ik ben geen ochtendmens, nooit geweest, het is altijd moeilijk wakker worden, “wat doe ik mezelf toch aan?” vliegt door het versufte brein.
Met een snelle hap yoghurt en verse bosbessen en een stevige aanmaning van manlief dat haast en spoed wél goed zijn, spring ik op de fiets naar het vaccinatiecentrum. Mij wordt een administratieve job aangeboden, iets met registeren en mensen bijkomend vriendelijk uitnodigen tot een kwartiertje bekomtijd.

Zij buigt zich voorover en fluistert zachtjes. Teveel barrières zoals haar zwarte en mijn felblauwe mondmasker (zelf heb ik steeds meer nood aan kleur. Op een marktje in Brugge vond ik mijn favoriete gading) en een meter hoog tussenschot vragen om een drievoudig ‘wablief‘. Ze blijft geduldig en wil vooral bedanken, ze is zooo blij met de booster en de goede organisatie.
Op mijn gemompel dat ik daar niet echt voor iets tussen zit en eenvoudigweg uitvoer, herhaalt ze ‘En toch, en toch’.
En toch maken haar lieve woorden me warm.

Ook hij waardeert de aangeboden hulp bij het up-te-date-brengen van de App. Hij is een digitale analfabeet, zelf ben ik eigenlijk niet veel beter, de kroost hier zou een glimlach niet kunnen weerhouden, maar ik kan het. Echt wel. Geloof me!
En weer maken zijn lieve woorden me warm.

Zij begrijpt me niet, ik haal mijn beste Engels boven of probeer toch, ze knikt en snapt. Of doet alsof? Ze volgt alvast correct de richtlijnen op.

Vriendelijk registreer ik hem op de computer en wijs de weg, de weg naar de stoeltjes en het kwartiertje aangeraden rust vooraleer hij het echte WE kan instappen.
Je denkt toch niet dat ik hier voor mijn plezier ben?” en “Laat me met rust, ik doe mijn ding wel” en “Wat een mens niet moet over hebben voor een beetje vrijheid” brengen me even van de wijs. Hij heeft gelijk, wie niet meegaat wordt beperkt, ik slik wijs-elijk. Mevrouw naast me, eveneens achter het scherm, knipoogt bemoedigend en haalt de schouders op. Niet iedereen is er gelukkig mee…. De volgende persoon wacht glimlachend en ik ga gewoon door.

Lichte rugpijn van het vele werk en vooral lange stilzitten, zelfs voor een drankje was geen tijd, én de zonnige namiddag nodigen uit tot een fikse wandeling in het Kruibeekse overstromingsgebied met gevarieerd landschap van schorren en slikken, elzenbroekbossen en weidevogelgebieden. De logeehond stapt dapper mee, 10 km rond, manlief hinkt, een bloedblaar meldt ‘too much‘. De prachtige ondergaande zon en vele roze sluierwolken wijzen de weg naar huis.
Mijn mannen zijn uitgeput (hond is ook een hij), mij overvalt een tevreden gevoel bij het beeld van de wachtende warme zetel en een Handmaid’s tale-aflevering van het nieuwe seizoen (of 2 of 3…..)

61 gedachten over “Zaterdag

  1. Bij de drie prikken die ik gekregen heb en waar ik niet de minste last van heb gehad ,stond ik telkens in bewondering voor al die vrijwilligers die hun vrije tijd opofferen( ik denk zelfs dat dit niet het goeie woord hiervoor is) om ieder mens die de vaccinatieruimte binnenkwam te helpen en te begeleiden. Velen kende ik en bij sommigen was ik wel verwonderd dat ze vrijwilligerswerk deden. Zo zie je maar dat je je kan vergissen in de mensen. Ik ben er zeker van dat ze op het einde van de dag allemaal tevreden waren dat ze een steentje hebben kunnen bijdragen om dit virus te helpen terugdringen. Jij zult dat gevoel zeker ook gehad hebben!

    Geliked door 1 persoon

  2. Fijn, zo’n tevreden gevoel na zo’n dag. Mooi dat je je vrijwillig inzet, en daarmee jouw menselijkheid toont. Ik zou het niet kunnen… 😉 niet alleen om dat vroege opstaan…

    Geliked door 1 persoon

  3. Oepsss wát een dag…. ik neem in alle opzichten mijn pet voor je af.
    Er is niets in die hele rij dat ik van je zou willen overnemen… behalve dan misschien het ongeschrevene dat jij ongetwijfeld wel gedaan hebt… het knuffelen met die 4-voeter-hij 🙂

    Geliked door 1 persoon

    1. Die dame was ook heel emotioneel. Het blijven prikken begint inderdaad anders aan te voelen. Zeker nu ook kindjes geprikt worden, daar heb ik het toch moeilijker mee…

      Like

  4. Wat een zalig geschreven logje alweer. Ik krijg er spontaan warm van! Wat fijn dat er zo veel vrijwilligers zijn die meewerken anders was er eenvoudig weg geen vaccinatiecentrum. Ik heb het nog even overwogen om mij ook te melden, maar het zou al snel weer te veel worden. Ik ben nogal geneigd om te veel hooi op mijn vork te nemen, maar ben dat laatste goed aan het afleren. Ik heb blijkbaar toch al bijgeleerd.

    Geliked door 1 persoon

  5. Goed bezig daar! Aafje heeft het vorig jaar een tijdlang gedaan. Nadat ze in de eerste twee prikronden haar werk had gedaan, heeft ze het nu aan anderen overgelaten. Eigenlijk heeft ze het over de hele linie als mooi en dankbaar werk ervaren, maar mopperkonten en dwarsliggers heb je overal.
    Je hebt je dag ook weer mooi omschreven. Als ik toch nog eens zo’n vaardige pen had. 🙂

    Geliked door 1 persoon

    1. Het is inderdaad grotendeels dankbaar werk. En dat niet iedereen enthousiast is met de prik, begrijp ik perfect. Soms heb ik ook mijn vragen, maar toch wilde ik graag een klein steentje bijdragen aan ‘de nieuwe wereld’.
      Als ik toch eens zo’n prachtige foto’s uit een echt fototoestel kon toveren😉

      Geliked door 1 persoon

    1. Doch vandaag is de huisarts langs geweest. Ik ben zo ziek als wat van mijn boosterprik van afgelopen zaterdag. Het blijft al bij al toch een portie vergif.

      Geliked door 1 persoon

      1. Oei nu nog steeds zo ziek? Vreemd hoe we allen anders reageren op de prik. Ik probeer er niet teveel bij stil te staan, ik doe ‘wat moet’…. Teveel twijfel maakt me onrustiger

        Like

  6. Je doet mooi werk, en je hebt het allemaal zo mooi verwoord. Zo ook de wandeling nadien. Stiekem ben ik een beetje jaloers van jouw pensioen. Ik ben net klaar met mijn schoolwerk…

    Geliked door 1 persoon

      1. Nog tot 1 mei 2024. Dat genieten doe ik zeker, maar er kan zoveel niet omdat ik vaak moet voorbereiden. Alles wordt gedigitaliseerd en vernieuwd. En op die sneltrein moet ik nog even mee, terwijl ik best trager ben geworden. Nu ja, het houdt me scherp. Alles heeft z’n voordelen.

        Geliked door 1 persoon

        1. Ik herken dat heel goed van mijn eigen laatste schooljaren. Ik deed toen gedeeltelijk coördinatie, de programma’s waarmee ik moest werken werden steeds moeilijker, een reden dus om af te haken. Hoewel ik er het eerste jaar best moeilijk mee had … Maar alles went. Januari en februari zijn ook de moeilijkste maanden van het schooljaar, zeker nu alles daarenboven nog open moet….

          Geliked door 1 persoon

  7. Dat moet een heerlijke wandeling geweest zijn na een ochtend nuttig, maar “diplomatiek” bezig zijn.
    En dan ben je ook nog géén ochtendmens, dan is het extra moeilijk om zo vroeg op dreef te moeten zijn. Maar het is je perfect gelukt.

    Geliked door 1 persoon

  8. goed werk wat je gedaan hebt , en ook voor hen die een kort lontje hebben een vriendelijk woord , klasse
    ben jaloers nu op je mooie wandeling van 1o km , ik laat het hele land de vlag uit hangen als ik dat weer makkelijk kan 🙂
    geniet een rustige avond

    Geliked door 1 persoon

      1. ik vermoed het ook wel hoor , liep vorige week al eens 5 km , weer heeft nu ook wat invloed op m’n longen
        als de spieren wat meer terug komen gaat alles makkelijker en worden de longen en hart ook weer meer ontzien , komt goed

        Geliked door 1 persoon

  9. Wat fijn dat je dat kunt doen. Blije en minder blije mensen.. ach in de winkel lopen ze ook. Ik blijf een beetje in mijn eigen coconnetje van positief zijn. Wel fijn zo’n wandeling 😊

    Geliked door 1 persoon

  10. Een welbestede zaterdag! De meeste mensen zijn denk ik welwillend, (bijna) iedereen beseft dat iedereen zijn of haar best doet. Het is goed dat wijze mensen de rust bewaren en het overzicht houden. Maar, vroeg ik me af, is een beetje yoghurt en wat bosbessen genoeg om je een hele dag overeind te houden? En dan de dag uit je systeem lopen, lekker stappen, kop licht en leeg maken. Zo doe je dat!

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik ben wel degelijk eerst thuis gaan lunchen. Anders konden ze me bijeen vegen vrees ik…..
      Met een half suf hoofd ontbijten is niet echt aan mijn besteed.

      Geliked door 1 persoon

  11. Top dat je dat doet, respect, al krijg je dat niet van iedereen, jammer, heerlijk die wandeling, genieten tussen aanhalingstekens van The Handmaid want alles kan tegenwoordig in deze gekke wereld.
    Lieve groet!

    Geliked door 1 persoon

    1. Zoals je schrijft, soms een te gekke wereld.
      Het werk geeft ook mij voldoening. En de sfeer tussen alle vrijwilligers is echt top, dat schept verbondenheid.
      Een Lieve groet terug.

      Like

  12. Wat een leuk verslag van je werkdag…ja niet iedereen blijft vriendelijk, maar de meeste toch gelukkig wel.
    En dan aan de wandel met de mannen…heerlijk!
    Rust verdiend 🙂

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.