Een laatste 2021-mijmering

Binnen is het lekker warm, buiten nat en grijs (voor de verandering….), lichtjes overal rondom zorgen voor kleur in de donkere dagen. Dromen over lente en warme zon zijn nog flink voorbarig, tijd nu om de 13 ‘heilige nachten’ tussen kerst en Driekoningen te doorleven. De jaarlijkse maancyclus (354 dagen) wordt aangevuld met deze stiltedagen tot de jaarlijkse zoncyclus (365 dagen). Dagen die uitnodigen tot bezinning en verdieping, maar ook tot echte gezelligheid in familiekring.

Telkens weer zorgt het voorlezen van nieuwjaarsbrieven op kerstdag (ik besef, te vroeg, maar what’s in a week?) voor prikkende tranen, veilig verborgen achter brillenglazen.
Alsof het gisteren was herinner ik me hoe zorgvuldig tekeningen op het voorblad werden uitgekozen, deze voor oma, deze voor peter, deze…. Om dan binnen de lijntjes en zonder fouten, het puntje van de tong duidelijk zichtbaar voor de controlerende juf met de verlossende inktwisser, zo sierlijk mogelijk de zinnen op het altijd geduldige papier neer te schrijven.
Een ingeslikte vloek hier, een traantje daar.

Vijf op een rij lezen nu voor.
Hij krijgt de slappe lach;
hij kan het eigen geschrift niet altijd ontcijferen maar leest fier;
hij fluistert met de hulp van papa en durft niet op te kijken;
zij zit in het eerste middelbaar en heeft nog snel een eigen briefje gepend;
hij doet niet graag aan optreden, maar deelt vlot en spontaan de lieve wensen mee.
Een knuffel hier, een applausje daar, en dan last but not least cadeautjes uitpakken, een mens zou bijna vermoeden dat dit dé beloning is voor zoveel dapperheid, vijf blije gezichtjes.

Warmte en gezelligheid zijn de grootste troeven op die avond.
Family is where life begins and love never ends.
Ook de mooie woorden op papier van schone dochter, die nu 20 jaar tot onze familie hoort, met bijhorende beloftevolle uitnodiging zorgen voor een slik-momentje. Zij dankbaar, wij dankbaar.

De Antwerpse Zoo werd door een 32-koppige kunstenaarsbemanning in 28 000 uren omgetoverd tot de doldwaze wereld van Alice in Wonderland. Graag dompelen we ons onder in de magische lichttherapie. In zijde en metaal en 18 000 energiezuinige lichtjes ontdekken we het witte konijn, de grijnzende kat, de boze koningin. De traditionele smouteballen (oliebollen?) kunnen uiteraard niet ontbreken, voor elk kind een volle zak, de bollen zijn kwistig groot dit jaar, een oma-handje-helpen dus, warme wijn is overbodig bij deze temperaturen, maar de paraplu is soms wel broodnodig.

Stijn De Paepe is de huisdichter van de krant De Morgen en van het motiverend schrijfsel ‘Wat helpt’, hét gedicht dat in veel vaccinatiecentra een duidelijk zichtbare plaats krijgt. Ik ben een trouwe fan.
Onlangs kreeg hij heel slecht nieuws, dat hij eerlijk en ontroerend verwoordt in ‘Ga weg’ (bij interesse, klik hier , eigenlijk past dit niet echt en echt niet bij mijn laatste 2021-logje, maar het hoort bij hem, hij moést aanhoren en verteren, geen nieuws om blij van te worden).

Graag geef ik mijn lezers zijn eenvoudige wensen mee. Dankbaar dat ik jullie dit jaar nog beter mocht leren kennen.

Ik wens je mooie dagen
Geen gezochte, exclusieve
Gewone, mooie, lichte
Goeie, leuke, warme, lichte.


Wijsheid en wens

En dan roept spontaan de grote kleinkunstenaar Zjef Vanuytsel zoete herinneringen op met

maar denk niet ik ga mijn eigen gang
denk niet ik ga het veranderen
want alleen ben je te klein en te bang
je kunt niet zonder de anderen

De voorbije jaren mochten én moesten we het vaak ervaren.

Gezellige sfeervolle dagen wens ik jullie. Licht om te beleven, licht om te verteren, licht om je heen.

Wonderlijke ontmoetingen

Ik werd heel langzaam wakker
Ik wreef mijn ogen uit
Ik werd heel langzaam wakker
Ik wreef mijn ogen uit
Ik kon het niet geloven
Daar voor het vensterraam
Viel zacht naar beneden
De eerste sneeuw
” (Jan de Wilde)

en

Mijn raamtekening

getuigen van vrolijk enthousiasme terwijl zachte vlokken hier onlangs de aarde heel even bedekken met een wollig wit laagje. Ondertussen kleurt alles terug groen en nat en grauw. De songtekst bewaar ik veilig in mijn hoofd voor een later moment en de tekening houdt dapper vol als stevige uitdaging tot de eerste lente-lief-kreet..

Tijdens de ‘sneeuw’wandeling ontmoet ik Mondriaan. Geboeid blijf ik staan bij de elektriciteitskast, zijn nieuwste kunstwerk.
Fijn dat je nog even langs wilde komen.
En mensen aangenaam verrast, saaie witte vlakken brengen kunst én herkenning naar boven
. Je slaagt erin het nuttige aan het aangename te koppelen. En zo wordt de wereld weer wat blijer

Vermoeide benen vragen om beweging. De stappenteller roept op tot meer inspanning, niet flauw doen! Ik ga het hoekje om, letterlijk. Wat is er achter die hoek, om die bocht, voorbij die top, altijd benieuwd naar meer. Het voelt als een verslaving, manlief slaakt een diepe zucht, hij kent én verdraagt me graag.
Mijn nieuwsgierigheid wordt rijkelijk beloond, niet alleen het uitzicht is schitterend maar ook de onverwachte vondst.
Plastiek achter het struikje trekt mijn aandacht en wekt enige ergernis op. Juist daar waar een lege vuilbak wacht….. Tot ik zie:
Ik ben een jachtobject! Proficiat, je hebt me gevangen! Veel leesgenot.’
Dat ook boeken kunnen zwerven wist ik niet. Een boek met 395 pagina’s leesplezier.
HUWELIJK van Jeffrey Eugenides. Een prachtige roman, die zijn aantrekkingskracht niet verliest en me vaak tot stukken in de nacht wakker houdt.
Over haar, jong en onervaren, op zoek naar de ware liefde. Ze leest vooral 19e-eeuwse Engelse literatuur en is daarmee als student een buitenbeentje.
Over hem, die charmeert, gulzig leeft, een charismatische éénling. Hij geniet hard voor tien, tot een bipolaire diagnose veel verklaart. Hij zinkt in een zware depressie, tot het licht weer te fel lonkt boven de horizon….
Over hem, die ingetogen en diepzinnig leeft, en ervan overtuigd is dat zij voor hem in voorbestemd. Hij zoekt een uitweg binnen de muren van de religie en blijft haar platonisch aanbidden.
Drie eenzame mensen, elk op een eigen manier.
Het boek eindigt in stijl én terug in de plastiek, straks ga ik het verstoppen, ergens in de omgeving, goed beschermd tegen de regen op deze grijsdag. Eerst nog even wat info noteren op de facebookgroep ‘de boekenjagers’. Want fair is fair.

Kan de Sint dan toch niet toveren?

In andere betere tijden komt zondag de Sint
Hij had beloofd…graag trotseer ik weer en wind
Zet je voordeur op een kier, we sluipen vlot binnen
Samen met Miet fantaseer ik verrassende zinnen
Voor de vele kindjes, groot en klein
Die in bange én blije verwachting zijn
Tover ik lieve zachte woorden
Op mooie Dag Sinterklaasje-akkoorden

Helaas doemen die akelige stoorzenders weer op
De hele wereld zit vooral heel erg strop

Gelukkig vergeet hij de kindjes niet, en komt hij daar zeker langs. Maar hier in huis wordt de traditie-dag ‘hoe meer volk, hoe gezelliger’ voor de tweede keer op rij met 365 dagen verschoven….
Broer Sint krijgt onverwacht een vrije dag, schoonzus Miet hoeft geen zwarte vegen.
Het is wat het is….. Waar hoorde ik die woorden nog?

Ik ben op controle bij de specialist, mijn oorverhaal kreeg een pijnlijk staartje en een ‘ingeschroefde’ (ai…auw…) wiek. De pijnstillers doen hun werk, zelf doe ik een verwoede poging tot slapen op één zij en het geluid lijkt van overal en nergens te komen.
Die vreemde indringer wordt ‘weggeschroefd’, bevrijd stap ik eindelijk uit mijn verwarring, uit mijn ontplofte hoofd. ‘Opgelucht’ stap ik de wereld binnen, de wereld van maatregelen en don’t do’s. De pijn blijft sluipend, met soms venijnige prikken, als wil hij me grijnzend waarschuwen dat hij voorlopig mijn baas blijft. Ik hoor stemmen in geruis, maar ik hoor ze.

Terwijl ik wacht op het verdict van de dokter, luister ik geduldig de vele telefoontjes af.
Telkens opnieuw wordt een operatie afgelast, uitgesteld…..
‘Je weet, er is geen plaats meer…..
Ik begrijp je perfect mevrouw…..
Wij kunnen er ook niet aan doen….
Kom eventueel nog eens langs voor extra pijnstillers…
Sorry, duizend keer sorry, ik leef echt met je mee…..
We moeten je teleurstellen mijnheer…..
We doen ons best….zeker…..zo snel mogelijk……
Ik begrijp je ontgoocheling…..
Wat is nog dringend de dag van vandaag….
Maar je weet, er is geen plaats meer……’

Zelf geraak ik heel vlot aan een nieuwe afspraak, hopelijk een laatste controle, nu alle operaties wegvallen komen ze vrij voor vele consultaties…..