Over zonde en durf

Vergeef me, want ik heb gezondigd. Als penitentie (wat een woord om als 6-jarige in het langetermijngeheugen gebeiteld te krijgen) speel ik hier open kaart en biecht onze zonde op, zonder houten schuifraampje met vele ruitvormige kottekes (typisch Vlaams woord hier) zoals in de goede oude kindertijd.

Maar misschien moet ik eerst een verantwoord excuus neerschrijven? Niet om mezelf vrij te pleiten maar het is de waarheid en niets anders dan de waarheid.

Zeven jaar geleden werd mijn beste fietsmaatje aangekocht in Hulst, net over de grens, een grens die ik met datzelfde maatje ontelbare keren heb overschreden. Al meerdere maanden kraakt en puft hij, zakt het zadel te pas en vooral te onpas met een dreun omlaag, levensgevaarlijk toch? Maar ik reed dapper door, het was van moeten, de oplossing lag niet voor de hand, fietsmakers in de buurt vonden geen ideale oplossingen.
Wij, maatje en ik, konden lange tijd de onzichtbare scheidingslijn niet over, wegens niet broodnodig in deze C-tijden.

Onlangs ging de grens open, voor oud en jong, voor fietsers, wandelaars en andere bestuurders. Nog langer wachten was geen optie, de altijd vriendelijke, bereidwillige fietsenmaker wacht ons op. En ziet onmiddellijk mijn probleem, meer nog, hij besluit het voor me uit te dokteren. Eeuwig dankbaar, binnenkort rijd weer ik op hoog niveau. Nieuwe stukken worden besteld en volgende week gaat hij aan het werk.

Grenzen overschrijden voelt voor mij, als braaf Lief meisje, nog steeds onwennig aan, een vaag schuldgevoel omwille van het gebrek aan goedkeurend papier overvalt me. En toch pleit ik onschuldig!

Nu we deze eerste stap hebben gewaagd, gaan we een trede verder in onze stoutmoedigheid. Manlief besluit in de boekenwinkel rond te snuisteren, zelf verkies ik de walletjes met prachtige vergezichten, veel zon, weinig tegenliggers, en een flink tempo om de stappenteller te behagen. Hij maant me aan steeds sneller te lopen, bij de stop voor de schattige foto verwittigt hij met een dwingende aanmoediging.
Het kleine lentekalfje wil graag op de lens en steekt zijn beste kopje voor. Mama koe knikt goedkeurend.

We (man en ik) treffen elkaar aan het water, op een rustig plekje, lees- en stapgenot zijn vlot vervuld.
Toevallig (?) ontdekken we een rustig terrasje. Een paar honderd meter verder is er op het marktplein een grote overrompeling. Niet daarheen. Minister Verlinden raadde ten strengste af dat Belgen massaal de terrassen van Nederland gaan bevolken. Maar van massaal is op dit terras helemaal geen sprake, 10 meter verderop zitten nog drie Belgen te genieten, en laat ik nu net geen eerst-rij-fan zijn van het belerende schoolmeestervingertje -oei, ik snijd hier in eigen vel- van de minister.
Toch is er die aarzeling, durven we of durven we niet?
Het grote krijtbord met ‘warme appeltaart met koffie’ is té uitnodigend, voor het eerst sinds 7 maand ervaren we terug dat blije gevoel van een warme bediening met échte appeltaart, zoals enkel Hollanders die kunnen bereiden. Dat we even later ontdekken dat we ruim twee Euro teveel hebben betaald in vergelijking met het overtuigende bord, is hen gegund, het.was.heerlijk!

Behalve de zoete zonde, bleef toch elke zonde uit?

57 reacties op ‘Over zonde en durf

  1. Het is helemaal geen zonde om te gaan proeven van de Hollandse appeltaart want die moet je gewoon proeven. En grenzen zijn er ook voor om overschreden te worden.;) Zowel in het leven, wandelend of met de fiets.

    Geliked door 1 persoon

  2. het is toch eigenlijk wel een essentiele uitstap anders zou je verongelukken met je fiets
    het is je vergeven, zelfs de koffie met appeltaart 🙂
    zelf kijk ik heel erg uit naar dat eerste terrasje met koffie en iets bij
    het mag nu al eens een paar euro meer kosten

    Geliked door 1 persoon

    1. Het zal gegarandeerd duurder worden, maar iedereen zal het ervoor over hebben. Een zalige luxe die we vroeger evident vonden en nu extra gaan genieten.

      Like

  3. Naar waarheid vond ik de gesloten grens waardeloos omdat ik nog steeds Belgen zag rijden, maar wij daar niet heen konden. Ik snap heus dat je de grens over stapt maar je denkt tenminste aan het gevaar en je veiligheid. En voor je gevoel ik reed langs een terras en zag daar minimaal 20 jongeren bij elkaar zitten. Niks twee aan twee of gezin gewoon de probleem veroorzakende uitgeschoten pubers. Ik wens je veel fietsplezier toe.

    Geliked door 1 persoon

    1. Veiligheid blijft voor ons de voorwaarde. Toen wij de drukke marktterrassen zagen, wisten we direct dat dit niet was wat we wilden. Liever een veilig leeg terras dan een druk gezellig onveilig terras. We stay safe!

      Like

  4. Wat een schattig kalfje. Ik snap dat het gevoel dubbel is, bij die keuzes die je maakt. M.i. hebben jullie echter toch niets verkeerd gedaan en bovenal je gezond verstand gebruikt. Da’s nog altijd het voornaamste.

    Geliked door 1 persoon

  5. Hier is het altijd dubbel geweest, moeten over Nederlands grondgebied om terug in België geraken… emotioneel lastig aangezien schoonouders en dochterlief daar wonen.
    Ik geef je groot gelijk, denk dat we gewoon met z’n allen ons gezond verstand moeten gebruiken, maar daar wringt het schoentje hé?
    Take care! 💙

    Geliked door 1 persoon

    1. Zo is het, gezond verstand primeert. Je moet het alleen eerst hebben….
      Het zou toch geen optie mogen zijn dat je je dochter en schoonouders niet kon zien?

      Like

      1. Neen, het is de enige uitzonderlijke situatie in België, de enige enclave in Nederland. Maar in de vorige lockdown waren de grenzen hier met containers afgezet en mochten zij alleen naar hier komen omdat ze hier werken.

        Geliked door 1 persoon

        1. Die containers en betonblokken op de grens zagen we hier bij de vorige lockdown ook, vreselijk vond ik het. Net als de afgeplakte bankjes….

          Geliked door 1 persoon

  6. Gisteren, op 1 mei, ben ik veel auto’s met Belgisch kenteken tegengekomen toen ik naar mijn moeder ging. En manlief zei dat het bij de supermarkt ook druk was. Ik kan jullie geen ongelijk geven, hoor.
    Zelf ben ik nog niet in Vlaanderen geweest. Een aantal weken terug wel om op de grens en af en toe erover te wandelen, maar niet naar de winkels of dorpen/steden. Mijn broer vertelde dat hij naar Brugge geweest was en dat het daar zo stil was, dat hij het gewoon eng vond.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik vermijd de WE’s wel, het voordeel van pensioen is dat je een rustiger weekdag kan kiezen.
      Het was ongelooflijk, dat eerste terrasje.

      Like

  7. Je hanteerde voorzichtigheid en dan is het geen zonde. Biechten hoeft dus niet, genieten des te meer. Zelf lust ik geen zoetigheden, maar een sterke koffie wordt immer in dank aanvaard. 😉

    Geliked door 1 persoon

    1. Blij dat ik dus niet bij de pastoor achter het houten gordijn langs moet. Ik wou zo graag dat ik geen nood had aan zoet.

      Like

  8. Als je zonden en uitspattingen niet erger worden, dan ben je wat mij betreft zelfs zonder weesgegroetjes of iets van dien aard geëxcuseerd. Het is dat de grenzen hier zo ver weg zijn, anders zou ik het omgekeerd wellicht ook gedaan hebben. Hier in Drachten is voor zover ik weet geen terras dat het onze overtreft, dus de noodzaak om daarvoor op pad te gaan is er niet.

    Geliked door 1 persoon

      1. Daar is inderdaad een terrasje. En daarmee heb je ook eigenlijk alles wel gezegd. Zo direct naast de weg is het nu niet echt idyllisch gelegen. Zonder goed gezelschap zou ik er nooit gaan zitten. 🤗

        Geliked door 1 persoon

  9. Het zou pas “zonde” zijn wanneer je zo’n heerlijk stuk appeltaart aan je voorbij laat gaan. Heerlijk toch zo’n dagje terug naar (min of meer) gewoon.

    Geliked door 1 persoon

  10. De fiets is straks weer als nieuw en dan is de gewenning iets groter zodat zonder schuldgevoel op stap gegaan kan worden.
    Het voelt nog zo onwennig en echt eropuit durven wij ook nog niet.
    A.s. dinsdag krijg ik mijn eerste prik, een mijlpaal.

    Geliked door 1 persoon

  11. als dat zondigen is , zijn er velen , en dan val je toch in het niets 🙂
    belangrijkste is dat je fiets(maatje) weer goed zit , is zowel voor jouw , als de fiets wel zo fijn
    en het grensoverschrijdend ritje terug doet de appeltaart weer verdwijnen , toch

    Geliked door 1 persoon

      1. dus de appeltaart was weer goed , dat er wel weer een ritje in zit

        ja best wel weer een aardig gedicht , mij viel de vreemde grammatica op 🙂
        het nieuws van het overlijden van Gerteke wordt verwerkt hoor , komt goed

        Geliked door 1 persoon

  12. Je hebt echt genoten – op een voorzichtige manier – en dat is je van harte gegund!
    Hier valt het nog steeds mee met Belgische en Duitse toeristen. Er zijn echter wel heel veel Nederlandse toeristen – toeristen in eigen land dus.

    Geliked door 1 persoon

    1. Wij hopen ze snel mogelijk terug richting Zeeland te mogen reizen. Geduld is een mooie deugd, maar duurt nu wel al heel lang.
      Aan zee was het hier ook heel druk, hoorde ik.

      Geliked door 1 persoon

  13. Je hebt braafjes alle regels gevolgd. Dus, het genieten van de warme appeltaart was je heel zeker gegund. Ik wens dat je heel erg hebt genoten.

    Geliked door 1 persoon

  14. Haha, het is op de terrassen langs de grens geloof ik drukker met Belgen en Duitsers dan met Hollanders! Het is je vergeven, warme appeltaart, wie laat dat zijn neus voorbij gaan?

    Geliked door 1 persoon

    1. Nergens hebben ze zoveel verstand van lekkere appeltaart als in Nederland. Een mens zou er al eens voor gaan zondigen….

      Like

  15. Fijn genoten. Ik voel me bij alles schuldig terwijl ik het niet ben. De lockdown heeft veel therapiewerk teniet gedaan. Gewoon spontaan leven lukt eigenlijk niet meer.

    Geliked door 1 persoon

    1. Dat is heel jammer voor jou. De lockdown zal voor nog meer psychische naweeën zorgen vrees ik. Voor vele mensen en jongeren. Ik wens je veel kracht en helpende handen toe om de kern van de spontaniteit niet te verliezen, zodat je weer kan opbouwen. Langzaam, maar vooral zeker, stap voor stap.

      Geliked door 1 persoon

  16. Ha, wij hebben ook gezondigd. Woensdag al. We gingen, zoals gebruikelijk, (ook tijdens de lockdown), 50 meter over de grens naar AH en laat daar nu ook toevallig ‘ons’ terrasje zijn dat ons uitnodigend toeriep. Ik heb me geen moment schuldig gevoeld. Het deed alleen nog eens deugd om even ‘normaal’ te genieten.

    Geliked door 1 persoon

    1. Jij was er letterlijk als de kippen bij. Het normale leven, heerlijk! Hoewel het nog veel tijd zal vragen …..

      Like

Reacties zijn gesloten.