Oud en (niet) versleten

Bij het foto-thema van de week schieten gedachten onmiddellijk richting de oude kast. Zo heb ik maar één exemplaar in huis.
Geen kat vertoonde interesse in dit kleinood bij het leegmaken van het huis van ‘de bomma’.
Wat een kramakkelig stuk”
“Zij hoort bij het groot vuil”
“Een plaats in je kelder
waard?”

Zelf was ik er echter al vele jaren verliefd op, en vurige liefde valt niet te temmen, ik moest en zou er een plaats voor creëren, desnoods op het dak. En als het dan op toveren aankomt, verander ik stante pede in een bezige bij. Die jong spaart krijgt oud geen gebrek.
De kast verhuisde richting hier, ze overleefde het amper dank zij de vele intijds aangebrachte verstevigingen met onzichtbare bouten en schroeven, mits wat schuif- en opruimwerk vulde ze snel de ereplaats in de lege hoek op.
Een kast minstens zo oud als de weg naar Kralingen. Ook de tot op de draad versleten en verschenen gordijntjes worden niet met een moderne look opgefleurd.
Noem het gerust oud met een stevig geurtje pure nostalgie.

Haar blik roept vele herinneringen op aan die lieve, zachte, altijd opgewekte bomma van Brasschaat.
Er was ook een Bomma Ronse. Zij was strenger, minder gul (met snoepjes toch, herinner ik me goed), en durfde al eens boos uit de hoek komen, ondanks onze heilige gezichtjes. Zeg nu zelf….
Zussen, broer en ik gingen vaak logeren in het huis vlak bij de ingang van het park, we moesten enkel maar een brugje oversteken.
In het gezellige 9 m²-kamertje van het grote huis zaten we dan als haringen in een keukenton, rond de hete Leuvense stoof met gietijzeren strijkbout, enorme waterketel voor de afwas en beddenkruiken tegen de donkere en koude nacht.
De veel grotere pronkkamer kreeg zorgvuldig een wekelijkse afstofbeurt, enkel onze neus mochten we – voorzichtig- even om de hoek steken, want oerdegelijke meubelstukken riskeerden voortdurend beschadiging door jong geweld.
Toen het huis werd leeg gehaald, verdween het stevige dure meubilair naar de opkoper, bouten bleken overbodig, en het flut-keukenkastje naar hier.

Oude fotootjes vergelen in gelijklopend tempo met het meubilair.
Ook zij passen perfect bij het thema van vandaag.
Eentje pik ik er hier graag vergroot uit, al is het maar om de keuze voor Satur9 lekker moeilijk te maken.

Van links naar rechts : oudste zus, ZIJ, ik, zus die te jong stierf en broer. Vijf op een rij.

Voor wie interesse heeft in de Photo Challenge, kijk hier :

Satur9’s 30 Weeks Photo Challenge (10)

55 reacties op ‘Oud en (niet) versleten

  1. Mijn vader had op de ambachtschool een houten kast getimmerd waar ik later verliefd op werd. Mijn vader zag alleen maar zijn eigen gemaakte foute en verhuisde de kast naar de schuur. Op een slechte dag sloeg hij haar in mootjes en zette de boel neer bij het grofvuil. Zonder mij te verwittigen )-:
    Geweldig dat je die kast van de Bomma hebt meegenomen! Natuurlijk wil je geen andere gordijntjes. Het is wat menigeen zegt: niets meer aan doen.

    Geliked door 1 persoon

  2. Herkenbare nostalgie. Ik heb een gelijkaardige kast van een oude tante. Niet zo degelijk als de jouwe. Ik gaf ze een laagje melkwitte verf en schuurde dat door.

    Geliked door 1 persoon

  3. Wat een mooie kast. Ik hou daarvan, van meubels met een ziel en een verhaal. Daar kan je eens passeren en aaien uit liefde zo. Ik heb dat graag. Die kast zou hier bij ons ook mooi staan 🙂

    Geliked door 1 persoon

  4. mooie kast toch, eentje met een ‘ziel’ en warme herinneringen en in goede staat zo te zien
    ik heb ook een tijdje eentje van een oma gehad maar die was pas krakkemikkig en geen plaats genoeg in dus moest die uiteindelijk wijken voor een echte dressoirkast

    Geliked door 1 persoon

  5. Mooie invulling van het thema.
    Wij hebben een soortgelijke versie van zo’n kast in de kamer staan. Maar die is niet uit een deftige pronkkamer van mijn voorouders afkomstig, want die kende me niet in arbeiderskringen. Hij is wel minstens zo krakkemikkig als die van jullie, denk ik, maar de strijd tegen de houtwurm die erin woonde heeft Aafje in de loop der jaren wel gewonnen.
    Zo’n oude familiefoto doet het natuurlijk altijd goed binnen dat thema.

    Geliked door 1 persoon

    1. Deze kast kwam ook niet uit de ‘pronkkamer’ , maar uit de keuken. Die pronkkamer was afschuwelijk bemeubeld, toch wat ik zag toen ik om de hoek mocht loeren. Eigenlijk was die gewoon de ‘woonkamer’ van tegenwoordig?

      Geliked door 1 persoon

      1. Ik weet niet hoe dat bij jullie was, maar een pronkkamer (of ‘opkeamer’ in het Fries) werd hier volgens mij alleen in uitzonderlijke gevallen gebruikt voor het ontvangen van bezoek. Het was dus toch wel wat anders dan onze dagelijks gebruikte woonkamer, lijkt me.

        Like

        1. Bij mijn bomma was geen woonkamer, enkel het 9m² keukentje. Zij woonden daar met een gezin van vijf kinderen.
          De voorkamer werd inderdaad enkel gebruikt bij hoog bezoek, een paar keer per jaar.

          Geliked door 1 persoon

  6. Wat een fantastisch verhaal en wat lijken jullie(behalve de oudste zus) op elkaar. Prachtig. Ik zie het voor me. Ik heb een oud buffet, die ik koester en wat ik heel fijn vind, de beide dochters hebben alle twee een kast van ons gezin vroeger in de kamer staan. Zo fijn om iets door te kunnen geven ❤

    Geliked door 1 persoon

    1. Materie met herinnering geeft een ander gevoel. Hoeft niet veel te zijn, ieder heeft zijn eigen stijl.
      Mijn oudste zus heeft ander haar, maar verder trekken we wel op elkaar, nu meer dan vroeger. We komen uit hetzelfde nest💛

      Geliked door 1 persoon

  7. Dat is niet zomaar een kast maar een monument van/voor herinneringen.

    Je zus verliezen is verdrietig. De foto – hoe mooi ook- een schrale troost.

    Geliked door 1 persoon

    1. Als je goed kijkt, zie je in de kast ook een foto van mijn zus, toen ze ouder was. Het werd een droevig verhaal. Ik schreef er ooit een blog over.

      Geliked door 1 persoon

      1. Ik heb het opgezocht op je blog. Het gaat door merg en been. Wat een dubbel zwaar verlies op deze manier.

        NB op de kastfoto kan ik niet inzoomen.

        Geliked door 1 persoon

  8. Wat een schattige koppies op de foto. Nostalgie met en rouwrandje, helaas.
    Een prachtige kast met veel herinneringen. Ik snap best dat je die graag wilde hebben, ben zelf ook fan van dit soort kasten.

    Geliked door 1 persoon

  9. een mooi schrijven over een mooie tijd , n.l die ons terug brengt naar ons bezoek aan beppe , ik heb er maar 1 gekend , de moeder van mijn vader was al overleden 😦
    die kast verdiende het plekje bij jou gewoon , wie weet heb je er wel snoepjes in voor de kleinkinderen 🙂
    schitterend zo’n oud familie kiekje , brengt terug mooie herinneringen hé

    net als de muziek op mijn blog dat doet 🙂

    fijn weekend groet

    Geliked door 1 persoon

  10. Een oud meubelstuk in ere herstellen: ik vind dat schoon, en zelf ben ik daar ook fan van. Soms knap ik er wel eens eentje op voor klanten van me, als het te guur is om buiten te werken bijvoorbeeld. Mijn laatste werkstuk was een verweerde donkerhouten kast die ik op vriendelijk verzoek in een wit jasje heb gehesen:

    Geliked door 4 people

  11. Ik begrijp je volkomen wat die kast betreft. Ik heb hier ook zo’n erfstuk staan dat onder geen beding weg mag. Gemaakt door mijn overgrootvader.
    De familiefoto is echt schitterend.
    Oud… Het kan wat naar boven brengen.
    Mooi stukje omabaard!

    Geliked door 1 persoon

    1. Ouder worden helpt mijmeren. Hoewel ik , toen ik jong was, altijd beweerde dat ik nooit nostalgisch zou worden. Maar misschien begreep ik het woord niet zo goed 😉

      Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.