Laat er werk, brood, water en zout voor allen zijn. (Nelson Mandela)

Vandaag, op het uur, meer nog de minuut dat mijn schrijven de ether in gaat, tel ik exact 42 jaar terug, naar het moment dat mijn water brak en ik water en kluts compleet kwijt was. De wijze raad van de dokter indachtig, trokken we -toch lichtjes gealarmeerd, jong en onervaren- richting kliniek, waar amper twee uur later (toegegeven, ik ben een bevoorrechte vrouw) een piepklein wondertje het zonnige levenslicht zag, waar ik gerustgesteld 10 vingertjes en teentjes telde en hertelde, waar ik voor het eerst mama werd, waar manlief wit weggetrokken terug tot zijn positieven kwam na tien minuten of een eeuwigheid? out, het water was hem even te diep, je weet wel, het sterke geslacht.
Water dat puur geluk toverde, water dat me een nieuwe lieve naam bezorgde, want dat staat als een paal boven water.

Ook vandaag sta ik op met water, getuige de bijhorende foto. Eveneens een intiem inkijkje, tot hier en niet verder nu.


Warme luxe-stralen luiden de dag én de fantastische herinnering in.
Elke minuut van zoveel jaren terug wordt her-beleefd. Nooit was ik gelukkiger dan toen, die dag….

Ik weet nog goed hoe alles eens begon
Hoe vol geheimen was de weg die voor ons lag
Een weg waarvan je soms de rand niet zag
Maar wat er ook gebeurde, aan ’t einde scheen de zon
Waarom speelt Reinhard Mey hier nu door mijn hoofd? De context van het lied is van een totaal andere orde, en toch vertaalt deze strofe hoe ik het hier en nu ervaar.
Maar fair is fair, je weet maar nooit wie hier toevallig mee leest, de pure gelukzaligheid- achteraf toch- mocht ik daarna nog twee keer genieten. De nodige vingertjes en teentjes inbegrepen.

Maar de opdracht luidt: een foto over water. En geen van ons beiden was op die bewuste vrijdag 23 maart voldoende alert om het vreemde plasje te vereeuwigen.
Een nodige creativiteit dringt zich hier dus op, de stortvloed van hierboven kan niet volstaan. Het moet grootser lukken.
De zee, de oneindige plas water, speelterrein voor klein en groot, een komen en gaan, een zomerse dag.
Waar kleindochter de golven bedwingt, de kilte overwint, moederziel alleen in de late avondzon.
Zij viert vandaag feest, geeft cadeautjes, eet lekkere taart, is vrolijk en blij, want papa is jarig!
En zo is de cirkel weer mooi rond.

Naar een idee van Satur9. De link vind je hier : https://www.zonderdank.be/saturnein/2021/03/19/satur9s-30-weeks-photo-challenge-9/

66 reacties op ‘Laat er werk, brood, water en zout voor allen zijn. (Nelson Mandela)

  1. Mooi blog, dit soort gebeurtenissen vergeet je nooit hè! Voor mij in mei alweer 36 jaar geleden. Time flys………

    Geliked door 1 persoon

  2. Oh wat een mooi water verhaal! En natuurlijk gefeliciteerd met de kleindochter’s link met een andere waterbreuk.Het cadeautje van de vlotte bevalling herken ik. Ik was ook zo’n mazzelaarster.

    Geliked door 1 persoon

  3. Dit doet me terugdenken aan de geboorte van onze kinderen. Dan besef je pas hoe vlug de tijd gaat en hoe rap groot ze worden.
    Leuk hoe je hier de link met water gelegd hebt.

    Geliked door 1 persoon

  4. Gefeliciteerd met je kleindochter!
    Wat een mooi blog over water. Bij mij braken mijn vliezen om 23.00 uur (op het toilet, wat een zegen) en Roos werd de volgende dag 18.45 uur thuis geboren. Er schijnt een straf op te staan wanneer je het als vrouw zegt, maar ik ben er eerlijk in: de bevalling zou ik niet over willen doen. Wél mijn mooie dochter krijgen, natuurlijk!
    Nelson Mandela…God hebbe zeker zijn ziel ♥

    Geliked door 1 persoon

    1. Jij moest geduld hebben. Normaal gaat alles sneller als je water breekt, zegden ze me toen. En inderdaad, amper 2 uurtjes later….

      Like

  5. Weet je trouwens hoe je ziet dat een Eskimovrouwtje zal bevallen? Haar ijs breekt. 😉
    Thans ernstig. Je pent hier een parel van geluk neer. Ik heb je relaas dan ook met veel graagte gelezen.

    Geliked door 1 persoon

  6. Als eerste van Harte Gefeliciteerd met je zoon..
    Wat was het leuk om te lezen wat je hier van maakte.
    Wij begonnen ook met 3 (meiden)
    Intussen uitgebreid zoals je kon lezen…ja een rijkdom de 8 kleinkinderen
    Mooi blogje…vooral de douche haha
    Groetjes

    Geliked door 1 persoon

  7. De pure gelukzaligheid achteraf, de roze wolk, helaas mocht ik die niet ervaren omdat ik te ziek was en de baby in de couveuse lag. Maar ik kan het mij wel voorstellen. Wat had ik het graag ook zo ervaren.

    Geliked door 1 persoon

    1. Onze derde zoon lag ook nog twee maand in de couveuse, maar uiteindelijk groeide hij op tot een gezond en mooi mens. En onze tweede zoon moest ook nog eventjes nablijven. Enkel bij zoon 1 verliep alles ideaal. Een mooie blauwe wolk.
      Ziek zijn na een bevalling is een grote ontgoocheling. Dan kan de roze wolk niet vlot doorbreken.
      Wellicht kan je nu genieten van een kerngezonde en flinke dochter!

      Like

      1. Ik ben zo dankbaar met mijn dochter. Het is een wonder. Bij de geboorte haalde ze een apgarscore van 1/10… men heeft wat moeten doen om haar erdoor te krijgen. Ik heb haar pas na drie dagen even in mijn armen mogen houden en van dichtbij gezien. Ondanks het zwaar zuurstoftekort deed ze het goed. Maar als ik eraan terugdenk, schieten de tranen weer in mijn ogen. Het is zo’n schat. Het is niet eerlijk dat ze zo’n zware start moest maken, gelukkig is het een vechter, maar dan een hele lieve.

        Geliked door 1 persoon

        1. 1 op 10, een vreselijke ervaring als de dokters je dit meedelen. Gelukkig kwam alles goed, wat niet altijd evident is, en verdient ze nu een 10 op 10💛

          Geliked door 1 persoon

  8. Ohhh mooi😊 hartelijk gefeliciteerd met zoonlief. Zo bijzonder dat bevallingen van minuut tot minuut in je ziel zijn gegrift.
    Je bent idd bevoorrecht 😉
    Mijn 1e , 14 uur 😊
    2e, 3 dagen 😒😭
    3e 11 uur
    4e 9 uur
    Brrrr. Waren pittig maar zeker alles waard🤗💖

    Like

    1. Oh ik ontdek nu dat je bij de spam was terecht gekomen. en dat voor zo’n mooie reactie. Beter laat dan nooot dus, dank je wel!
      En inderdaad ze zijn het waard!

      Geliked door 1 persoon

  9. Om te beginnen heb je in woord en beeld een mooie invulling aan het thema gegeven. Je hebt er een prachtige foto van je kleindochter bij geplaatst. Gefeliciteerd ook met de verjaardag van je zoon. Wat zullen we met z’n allen een feestjes te vieren hebben als dit eenmaal achter de rug is.

    Geliked door 1 persoon

  10. Dit is heel mooi gevonden op dit thema! Van harte gefeliciteerd met jouw zoon! En echt, super, ik moest even glimlachen om manlief die dus wit werd en out… 😉

    X

    Geliked door 1 persoon

      1. Ik kan het mij helemaal voorstellen, tot heden, hoor je weleens zo’n verhaal of je ziet het in een film of leest het in een boek, maar in het werkelijke leven had ik het nog nooit gehoord, tot nu dus 😉

        Geliked door 1 persoon

  11. “Mijn water brak” … dat kan ik als man natuurlijk niet zeggen. Maar ik heb er wel een herinnering bij. Op de vroege zaterdagochtend (de dag voor Pinksteren 1983) werden we wakker in een nat echtelijk bed. Drie weken te vroeg ‘brak het water’ … ik belde de vervangende huisarts (op het Friese platteland). Onze huisarts was op vakantie. Hij vroeg of ik wat water kon opvangen en langskomen op zijn praktijk. Ja dat kan, een lege pot confituur (extra goed uitgespoeld) werd algauw gevuld met vruchtwater. Ik spring in de auto en rijd de 15 kilometer naar zijn huis / praktijk (in Koatsertille). Ik bel aan, zijn vrouw doet open en ik mag doorlopen. Ik geef hem de pot met ‘water’. “Goed. Ik kom eraan. Waar wonen jullie?” Ik leg het uit. Hij heeft nauwelijks 1 seconde naar het ‘water’ gekeken. Als hij een half uurtje later heeft geconstateerd dat de vliezen van de aanstaande moeder gebroken zijn maar dat er nog geen ontsluiting is vraag ik beleefd waarom ik met ‘water’ naar zijn praktijk moest komen. Enigszins beschaamd zegt hij dat hij al veel te dikwijls bij hoogzwangere vrouwen aan bed had gestaan – dames die wat urine hadden verloren in de slaap. Dat wilde hij dit drukke pinksterweekend vermijden.
    Op pinksterzondag is onze zoon geboren (in het ziekenhuis van Drachten).

    Geliked door 2 people

    1. Wat een ongelooflijk verhaal voor een huisdokter! Best wel grappig, maar niet direct reclame voor de man.
      Bij een volgende ga je toch zelf eens ruiken😉

      Like

      1. Hij heeft zich later geëxcuseerd. Hij begon aan een weekenddienst (3 dagen) over een heel groot oppervlak (platteland noord-oost Friesland) en wilde zich beschermen tegen onzin-zaken. (Mijn woorden, niet zijn woorden). Hij vertelde dat hij tijdens een vorige weekenddienst bij een oude man werd geroepen die ‘druk’ op de borst en de ademhaling voelde. Dokter sprong in de auto en trof de man thuis aan met een brandend pijpje in de mond. Op de vraag hoe lang hij die klachten al had kwam het antwoord:”Twintig, misschien wel dertig jaar.” Daarvoor reed deze dokter dus op een zaterdagavond in vliegende vaart naar een patiënt van een collega. (Herinneringen van 38 jaar geleden). Groetjes.

        Geliked door 1 persoon

        1. Dan begrijp ik het wel. Maar als dokter kan je toch geen risico nemen. De tijden zijn veranderd, onze huisdokter is niet meer bereikbaar in het WE, dan moet je naar de huisartsenwachtpost gaan, en dat doe je enkel in hoge nood.
          De dokters verdienen ook een leven naast de job.

          Geliked door 2 people

Reacties zijn gesloten.