Zoon kruipt in de pen

In de krant de Standaard stoot ik onverwacht op eigen bloed.

Het schooljaar komt eraan, ‘as a strange new world’. Hij trad zoveel jaar geleden in moeders voetsporen, zelfde vak, zelfde job, andere school, andere klassen.
Ook mijn enthousiasme in de klas (uit een ver verleden?, neen toch!) en begrip naar het jonge volk gaf ik hem met plezier in de genen door.
Hij gaat ervoor, 1000%, ook al klinkt dit totaal onredelijk binnen ons vakgebied.

Dit jaar wordt anders, via een lezersbrief kruipt hij in de ‘rode’ pen en verwoordt zijn denken, de vele vragen bij wat jongeren (en hem en vele anderen) te wachten staan.

We leven in een land van vrije meningsuiting. Pro en contra. Rechts en averechts. Ja en neen.

Wat ben ik voor mezelf – een mens mag al eens flink egoïstisch zijn- blij dat het pensioen hier een paar jaar geleden aanklopte. Het mee-leven met jong, ouder, oud is een blijvertje, een doordrijvertje, een schrijvertje waard.

Het vooruitzicht om een heel jaar lang een mondmasker te dragen en fysiek afstand te
houden tot leerlingen is niet hoopgevend. Virologisch klopt het. Veel klaslokalen zijn behalve klein ook moeilijk te verluchten. De virusverspreiding zal verhinderd worden door iedereen te maskeren. Maar het lesgeven wordt danig verstoord door de maatregelen.

Lesgeven is niet concrete leerstof overbrengen, dat kan een Youtubefilmpje minstens even goed. Lesgeven is enthousiasmeren, zin laten krijgen in je vak en tegelijk het proces van de leerling gadeslaan. De afstandsregels in combinatie met de mondmaskers zijn een aanslag op dat lesgebeuren, dat totaal ontmenselijkt wordt. Mimiek valt niet meer af te lezen van leerlingen, die nummers worden. De communicatie tussen leerkracht en leerling raakt verstoord. In de eerste plaats anderstalige leerlingen worden minder verstaanbaar als ze in klassen waar alle ramen openstaan, moeten opboksen tegen het lawaai­ buiten. Als leerkracht wordt het onmo­gelijk het proces van leerlingen te volgen. Je wordt veroordeeld tot frontaal lesgeven. De facto verwordt het lesgeven tot afstandsonderwijs ter plaatse, maar dan in oncomfortabele omstandigheden.

Na een dag lessen volgen met mondmaskers op wordt het leerlingen niet gegund het masker af te zetten in de stad Brussel of op het openbaar vervoer. Het wordt stilaan een zware straf voor de jongeren, die amper ziek worden van het virus, maar wel hun sportactiviteiten, festivals en feesten geschrapt­ zagen.

In landen als Nederland, Denemarken of Zweden is een mondmasker in de klas niet verplicht. Als er geen substantieel verschil is tussen het aantal besmettingen in Vlaanderen en die landen, kan de mondmaskerplicht en afstandsregel dan niet sneuvelen ten voordele van iedere leerling?

63 reacties op ‘Zoon kruipt in de pen

  1. Het blijft een lastig probleem, vooral omdat er eigenlijk niemand is die er alles precies weet. De mensen die er voor geleerd hebben komen ook steeds met verschillende inzichten . Logisch dat er overal weer andere regels zijn, al wil dat niet zeggen dat dat goed is natuurlijk. Soms denk ik wel eens “laat de natuur zijn gang gang”.

    Like

    1. Die tegenstrijdige berichten zorgen voor veel verwarring. Is ook logisch, want de virologen weten het zelf niet. Vreemd toch hoe dat kleine ‘beestje’ heel de aardbol overwoekert, en geen enkele knappe kop die er blijf mee weet….

      Like

  2. de coronamaatregelen veranderen heel snel..

    eerst waren de mondkapjes ongewenst , toen werden ze zowat overal verplicht en nu zijn de maatregelen enigszins versoepeld…

    hoe lang de huidige maatregelen van kracht zullen blijven, dat mag Joost weten..

    groeten

    Like

  3. Het is lastig, heel erg lastig, zeker als ik gisteren op het nieuws ook nog eens verneem, dat er al 2 mensen in dit land opnieuw corona hebben gekregen, dus als je het al gehad hebt, ben je niet immuun… en zo zei een leraar ook nog hier op tv… kinderen met mondmaskers op, komen thuis om daar met hooguit 6 personen thuis te zitten zonder mondmasker, maar waar zijn de andere gezinsleden dan geweest die dag? Hadden die misschien contacten bladiebla, kortom… heeft het werkelijk zin, want ook de horeca gaat gewoon door. Hier, zegt men, zijn de meeste besmettingen nu onder de jongeren juist, en van huis uit waar ze wonen… eten, drinken en slapen. Hoe dan?

    Dat is nog altijd mijn ultieme vraag, want ook 1 man in China, heeft het virus voor de tweede keer gekregen… Zo les geven met mondkapjes, misschien is het nodig, maar de zin om les te geven of het ultieme contact tussen elkaar is gewoon weg zo… De oplossing heb ik helaas niet.. i wish…

    Oh… doorzichtige mondkapjes? Zou dat mogelijk zijn?

    X

    Like

    1. Doorzichtige stofjes?
      Oei, ik wist niet dat het zelfs een tweede keer kan voorkomen. Onlangs las ik hier net het omgekeerde in de krant. En zo zie je maar, er is nog zo weinig over geweten, en ondertussen leven we er maar verder mee. maar dat het niet gemakkelijk is, is een feit.

      Er gaat ook zoveel verloren….Wat zullen de gevolgen zijn op lange termijn?

      Geliked door 1 persoon

      1. Hoelang geleden is onlangs…. het nieuws van de tweede keer was gisteravond hier pas op het journaal… daar schrokken wij dus ook van, en dat Spanje en nog wat landen code oranje hebben nu, compleet en totaal… zeer verontrustend. Doorzichtige stof, we kennen al nylons, en kantwerken, nu nog iets verzinnen dat het ook tegen gaat houden? het plastic regenkapje vroeger al.. doorzichtige paraplu’s… dat moet toch te combineren zijn denk ik dan, als dit zo door moet gaan voortaan 😦

        Like

  4. Een moeilijke oefening, dat zal het zeker worden. Ik begrijp je zoon (aangezien wij van opleiding allebei regenten zijn), het is al moeilijk in het gewone dagelijkse leven, mensen herkennen elkaar soms niet. Aan de andere kant begrijp ik ook de bezorgdheid van de regering, zeker met zoveel onwetendheid nog, naar wat er kan gebeuren vooral met de “oudere” leerlingen. Iedereen heeft een andere wijsheid in pacht en niet weet het precies, ik hoop dat het een beetje zal werken, zowel voor de leerkrachten als de leerlingen.

    Geliked door 1 persoon

    1. En ondertussen gaat er zoveel ‘contact’ verloren. De vraag is tegenwoordig waarmee je ‘goed’ doet. Het leven tegenwoordig lijkt één groot schuldgevoel.
      School is ook empathie, sociale contacten, elkaar leren ‘kennen’ én begrijpen, spontaan genieten van vrienden en aangename lessen, leerbereidheid oefenen via boeiende vraag-en-antwoord-reacties, leerlingen steunen elkaar.
      Gaat dit lukken in een gemaskeerd leven? Leidt het tot eenzaamheid en isolatie? .Hoe ‘gezond’ is het achter dat lapje stof? Vooral als je de hele dag zo moet functioneren?
      Ik kan alleen maar hopen dat niet teveel levensvreugde verdwijnt, samen met de mimiek die zo belangrijk is in communicatie.

      Geliked door 1 persoon

  5. Heel erg mooi en ook goed geschreven want maskers overheersen het gewone leven. En daarbij zijn er ook vele die last hebben van benauwdheid en dan is zo een masker zeer bezwarend als je deze gehele dag op moet houden. en ook helemaal met de reactie van Matroos Beek eens want leg een masker maar eens onder een microscoop dan zal men echt schrikken hoeveel bacteriën daar in zullen zitten. Zelf moet ik er niet aan denken om de gehele dag zo een ding op te houden en mijn gedachten zijn ook bij hen die voor de klas of elders zijn die een masker moeten dragen gehele dag door.

    Like

    1. Ik heb inderdaad last van claustrofobie achter dat doekje. Zoek constant naar ‘een opening’, en als ik die vind, is er weer dat schuldgevoel….
      Moeilijk gaat ook.
      Maar waarom is er zo’n groot verschil tussen de landen, en zijn de gevolgen niet noodzakelijk verschillend?

      Geliked door 1 persoon

      1. Ik vermoed omdat men hier (politiek) er niet geheel achter staat of zo een kapje wel zal helpen. Moest gisteren naar afspraak ziekenhuis voor opname te bespreken en had deze wel op maar merkte dat ik in de minderheid was. Daarbij moest ik ook nog links in zo een ruimte gaan zitten omdat ik er ene droeg. Ze waren opgesplitst in 2. De meerderheid zaten dus op afstand in de 2e. Daarbij keken ze je ook raar aan, net alsof ze dachten dat ik besmet was omdat ik en nog een mevrouw daar zat. Prettig voelde ik mij hier helemaal niet bij maar deed het om mij zelf als risicogroep te beschermen.

        Like

  6. Groot gdlijk dat hij in de pen kroop. Niet alleen de jeugd heeft er moeite mee maar de nromale mens volgens mij ook.
    Zelf heb ik er grote moeite mee om tegen mondkapjes te praten.
    Waar ik ook moeite mee heb is dat er wetten zijn dat islamitische dames niet gesluierd met boerka’s mogen rondlopen. Doe een mondkapje op zet daar een pet bij op en je hebt hetzelfde effect.
    Oke de vergelijking gaat misschien mank maar ik vind het niks die mondkapjes, voor niemand niet.

    Like

    1. Mensen krijgen inderdaad het gevoel zich te moeten / kunnen verstoppen achter een lapje stof. Op sociaal gebied zeker geen vooruitgang. En is niet ook dat net de bedoeling van het onderwijs?

      Like

  7. dat is een goed schrijven van je zoon
    ik hoop dat de lui die dit idiote idee verzonnen hebben het ook lezen
    en er naar handelen door het terug te draaien
    wat Matroos Beek al schrijft , hoe en wie controleert alles

    Like

    1. Ik vrees ervoor. Scholen gaan misschien zelf mogen beslissen, maar…. durven zij dat risico nemen?
      Onze jongeren verstoppen achter lapjes stof, welk sociaal gedrag gaat hieruit voortvloeien?

      Like

  8. mooi geschreven
    en heb er al veel aan gedacht hoe zwaar het zal zijn voor kinderen om les te volgen
    ik krijg al een pijnlijk hoofd van het masker een uur op te houden
    wat zal dat worden voor de leerlingen en hoe zullen ze zich kunnen concentreren
    daar zal nog heel veel over vergaderd worden denk ik

    Like

    1. Heel vaak ontdek ik dat ik de mond achter het kapje niet begrijp, vaak doe ik geen poging meer om het opnieuw te vragen.
      In het onderwijs zijn herhalen, vraag en antwoord, sociale contacten juist zoooo belangrijk

      Like

  9. Goed geschreven van jouw zoon! Ik maak mij ook zorgen en stel mijzelf dezelfde vragen. Volgende week start ik in OKAN (ISK in NL). Hoe moeten die anderstalige jongeren leren van mij en van elkaar achter een masker? Notabene een andere taal… Ja, het baart me ook zorgen. Zal ik hen herkennen / leren kennen als ik enkel hun ogen zie? Mag ik bij de kennismaking even mijn gezicht tonen? Zal ik mijn naam op mijn mondmasker schrijven? Zo ook bij hen? Wordt zo’n masker geen vieze stinklap waarin de virussen en bacteriën zich nog meer ophopen als lln die een ganse dag ophouden? En wie zegt dat ze elke dag een fris gewassen of nieuw masker dragen? Hoe controleer je dat? Niet dus, is het dan wel zinvol? Wat als ik het benauwd krijg of een opvlieger? Ik zit met zoveel vragen… Enfin, morgen zitten we samen met collega’s, met mondmasker en op afstand, om te kijken hoe we dit aanpakken. Hopelijk verstaan we elkaar…

    Like

    1. Jij zal dit ook dagelijks meemaken.
      De bedoeling met die Okanleerlingen is vooral sociale contacten maken, mimiek en vertrouwen spelen hier een grote rol, hoe doe je dat achter dat (inderdaad vaak stinkend) lapje? Daarenboven wordt alles zo extra vermoeiend, fysisch én psychisch.
      Ik begrijp dat er voorzichtigheid nodig is, maar in hoeverre houden we hier ook rekening met de vele andere aspecten van opgroeien en jong-zijn?
      Ik hoop dat er in jullie school een goede oplossing wordt gevonden, ook al hangen we vast aan de maatregelen van de overheid.
      Ondanks alles, veel enthousiasme met de nieuwe job. Een dankbare uitdaging, denk ik!

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s