Tussen twee werelden

Is het echt al vijf jaar geleden dat ik  mijn definitief afscheid van het schoolse leven vierde en  door collega’s in bloemen, ballonnen én cadeautjes  werd gezet?
Een verrassend nieuw  tijdperk stapte ik in, onzeker, gemengde gevoelens, twijfelend, verlangend naar en terugkijkend op, was het niet te vroeg, zou het ooit wennen?
Tempus fugit, fijn dat ik mee vlieg, maar ook de jaren razen mee.
De dag blijft me bij alsof het gisteren was.

De wit-roze hartenwens heb ik volgzaam proberen in te vullen, dag na dag, in school leer je toch vooral gehoorzamen?

Naadloos sluit hier het prachtige boek bij aan.  ‘Tussen twee werelden”  van Franco Faggiano, een Italiaanse journalist, die houdt van schrijven en lange, eenzame wandelingen door de bergen. Sfeervol, heel sterk!
Zoals ik ben overgestapt van een druk, altijd bezig bestaan naar de rustige pensioenwereld, verhuizen hier vader en (pleeg)zoon vanuit het gejaagde Milaan naar een stil huis in de Piemontse Alpen.

Graag laat ik  fijne herinneringen in gedachten stromen aan  Piemonte met de Vespa in een ver – zo voelt het toch- verleden!

Zijn dochter leidt een totaal ander leven en gaat studeren in het buitenland. Vader probeert hopeloos het gemis van zijn overleden vrouw een plaats te geven, de pleegzoon heeft het Aspergersyndroom.
Met rust laten is de boodschap, elkaar toelaten in het verdriet en de opgesloten wereld.
Oké, soms zijn we een beetje antisociaal, we hebben nog niet helemaal de moed die nodig is om de strijd aan te binden met onvoorspelbaarheid, maar per saldo kunnen we het goed met elkaar vinden.”
Aanvankelijk verdragen ze elkaar, maar de band tussen hen wordt doorheen het boek steeds sterker, liefdevoller, er ontstaat een mentale groei in beide karakters, omringd met  prachtig Italiaans berglandschap.
Het verhaal op zich speelt geen grote rol, twee mensen leveren een innerlijke strijd om de ware ik te zoeken, ook vinden ze die andere ik, elkaar, het boek ontroert.
Een oprecht, sober, stil leven, met vragen en antwoorden, met ver- en bewondering, met vallen en opstaan.

Dochter (die moeder is verloren): “Na een zwaar verlies heeft iedereen zijn nooduitgang. Ik heb er met iedereen over gepraat, ik heb het mijn vrienden verteld, ik heb het gedeeld, zodat de last minder zwaar werd. Maar jij hebt alles binnengehouden, dus heeft de pijn zichzelf bevrucht en zich uitgebreid.
Vader : “Als je onverwacht zo’n groot verdriet moet verwerken, is isolement de eerste natuurlijke schuilplaats die je vindt, en lijkt dat een uitstekend beschermend schild
Dochter : “Jij zonderde je niet alleen af, je groef ook nog eens greppels om je heen. De Grand Canyon…. Nu heb je de greppels dichtgegooid…. Klopt het dat je tot rust bent gekomen?
Vader : “Daar heb je gelijk in, al bekijken we die rust van dag tot dag. Dat is onze regel
Vader : “Ben jij gelukkig?”
Dochter : ” Ik probeer het te zijn, ik zoek, pas me aan, experimenteer, doe mee, en soms vertrouw ik op het lot en het geluk. Ik struikel en soms raak ik gekwetst, maar ik ga door. Ik geloof dat je om gelukkig te zijn….in beweging moet blijven om te zorgen dat er mooie dingen kunnen gebeuren. Ik weet niet of ik gelukkig ben, maar ben redelijk tevreden en dat is op dit moment genoeg.”

De auteur heeft zich sterk bevraagd over het Aspergersyndroom via twee bevriende neuropsychiaters, die net als hij de bergen eindeloos verkennen. Ook via veel jongeren met dit syndroom, hij noemt ze “oprechte, onopgesmukte mensen, soms een beetje narrig, maar altijd verrassend.”

In het dorp Sansicario heeft het personage Daniele Bermond (zijn naam in het boek én ook in werkelijkheid)  een vakantieboerderij Barba Gust, waar de zoon zijn (boek)dagen doorbrengt én die echt bestaat
Dus ben ik even gaan googelen, en heb gevonden.
http://barbagust.com/agriturismo/

Alleen al omwille van de schitterende sfeer in het boek, zou ik een logement daar met plezier smaken.

 

 

 

64 reacties op ‘Tussen twee werelden

  1. Dochter : ” Ik probeer het te zijn, ik zoek, pas me aan, experimenteer, doe mee, en soms vertrouw ik op het lot en het geluk. Ik struikel en soms raak ik gekwetst, maar ik ga door. Ik geloof dat je om gelukkig te zijn….in beweging moet blijven om te zorgen dat er mooie dingen kunnen gebeuren. Ik weet niet of ik gelukkig ben, maar ben redelijk tevreden en dat is op dit moment genoeg.”

    Oeff die komt binnen…soms lees je iets… wat je zelf even niet meer in woorden kunt brengen… 😥

    Like

  2. Dank voor deze inspirerende en mooie tip Lieve, het boek komt op de verlanglijst. Wat zijn eer toch veel prachtige verhalen in de omloop. Ik kreeg trouwens ook direct weer zin in Italië, maar dat blijft vooralsnog even een wensdroom. ❤

    Like

  3. De tijd snelt…Ik ben blij dat je gezond aan je pensioen begon. De overstap zal zeker groot zijn geweest maar je lijkt mij niet iemand die zich snel verveelt. Je hebt tijd in en met je zelf gehad om te filosoferen over het leven voor de dood (-:
    Daar wordt je gevoel altijd rijker van. Ik wens je nog VELE jaren in goede gezondheid!

    Like

  4. Toen ik 60 werd en op pensioen kon ,voorspelde mijn omgeving dat ik in een zwart gat zou vallen. Dat is nooit gebeurd . Ik heb mijn werk héél graag gedaan tot op de laatste dag . Maar het was hoogtijd dat ik stopte want de veer was veel te gespannen en met ouder worden recupereer je ook niet meer zo vlug. Mijn leven was intens door de problemen bij anderen te helpen oplossen maar telkens blijft er wel een tikkeltje hangen in je geest . Die geest was vol en het zou overlopen. Blijf verder doen in de vrijwilliger sfeer zeiden ze . No way. Ik heb het hoofdstuk afgesloten en toen beginnen leven voor mijn eigen familie en zeker voor mezelf. Hoewel ik nu wel help als het nodig is maar dan meer spontaan. En mijn leven is nog altijd goed gevuld!

    Geliked door 1 persoon

  5. Als ik alles bij elkaar gooi, optellen en aftrekken dan zijn wij van het zelfde bouwjaar. 5 jaar alweer voor jou. Wennen is het zeker maar op de duur komt het toch goed.
    Of ik alleen op de wereld zou kunnen zijn? Lange tijd denk ik maar dan zal het opeens klaar zijn en wil ik praten en mensen zien.

    Geliked door 1 persoon

    1. We zijn van het bouwjaar 20 als we alle cijfers optellen?😉
      Het boek gaf heel veel rust bij het lezen, vooral de evolutie in de karakters, maar zelf heb ik mensen nodig in de omgeving. Die combinatie met een mooie omgeving lijkt prima. Natuur is ook heel belangrijk.

      Geliked door 1 persoon

  6. goed dat je nog eerder op pensioen kon en dat terwijl je nog gezond was zodat je nu nog kan genieten

    eenzaam in de bergen wonen, heel relaxt is dat, maar soms heeft een mens wel nood aan andere mensen zien

    Geliked door 1 persoon

  7. ja die broek is gewoon op hoor , en mag met pensioen 🙂
    nu ik wil wel ff passen , en er is kans dat er 1 besteld moet worden , geeft niet , wandel ik wel in spijkerbroek 🙂
    ja ik vind die macro’s ook schitterend , maar laat het over aan fotografen als zeg Edward

    Like

  8. Al vijf jaar omabaard. Mooi is dat. Ik moet nog vier jaar. Gelukkig werk ik maar 50 procent meer. Dat scheelt enorm veel. Ook het feit dat ik voor 80 % van thuis uit werk. Mooi is dat wel.
    Een prachtig logje waarin je naadloos overgaat van realiteit naar fictie.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik was nog net bij de generatie die nog voor 60 kon, en omdat dit mogelijks kon wijzigen toen, ben ik er direct ingestapt, of beter uitgestapt. De kans zat erin dat ik er anders zomaar 2 tot 3 jaar bij kreeg.
      Achteraf wel even spijt gehad dat ik niet nog 1 jaartje extra heb gedaan, maar het wennen komt sowieso, je moet er toch doorheen….

      Geliked door 1 persoon

      1. Ik weet zeker dat ik niet zal moeten wennen. Maar wie weet krijg ik het nog erg naar mijn zin. Volgend schooljaar ga ik Nederlands geven in OKAN (onderwijskansen voor anderstaligen). Een totaal nieuwe uitdaging gedurende vier uren per week. De rest is begeleiding van leraren in opleiding. Daarin bepaal ikzelf mijn tijdschema. Niet slecht toch?

        Geliked door 1 persoon

        1. Dat lijkt me heel boeiend én dankbaar. Die jongeren willen écht graag de taal onder de knie krijgen. Het is een fijne uitdaging. En eens op pensioen is daar veel vraag naar vrijwilligers :-).
          Inderdaad, een mooi en verrassend vooruitzicht. Ik denk dat je met plezier nog een paar jaar langer zal doorgaan.
          Zo kreeg ik de laatste vijf jaar van mijn carrière uren coördinatie naast het les geven, verandering van spijs doet eten. ik heb daar erg van genoten.

          Like

  9. Gelukkig geen grote zwarte gaten tegen gekomen bij 5 jaar pensioen. Alle tijd om te lezen én te bloggen en gelukkig nog heel veel andere dingen als naar buiten gaan en kleinkinderen bezoeken. Dan vliegen 5 jaren om.

    Geliked door 1 persoon

  10. De maanden dat ik thuis zit door dat virus zijn ook voorbij gevlogen voor ik er erg in had.
    Zo moet het ook gaan als je eenmaal met pensioen bent.
    Daardoor twijfel ik of ik tot 66 zal werken zoals ik vroeger dacht.
    Ik kan al aan 62 en overweeg dit momenteel.

    Geliked door 1 persoon

        1. Wij zaten in 2018 heel de maand oktober in een villa in Spanje, hoog op de berg, in een doodlopend straatje, met buren die in die periode niet aanwezig waren. Tien minuten met de auto naar de dichtstbijzijnde supermarkt. Ik heb me daar heel ongelukkig gevoeld. Ik moet echt meer tussen de mensen zitten.

          Geliked door 1 persoon

  11. prachtig verhaal , ik zou ook daar willen gaan wandelen
    en genieten van het berglandschap
    ik geniet ook al vijf jaren van het pensioen , heb me nog geen tel verveeld
    en ik wed jij ook niet
    heb via smoelenboek nog wat contact met de ex collega’s en soms treffen we voor weer een pensioenborrel 🙂

    fijne middag groet

    Geliked door 1 persoon

  12. Je hebt je nieuwe leven een mooie richting gegeven, voor zover ik je ken.
    De overgang van ‘actief’ naar ‘non actief’ gebeurt m.i. een beetje te bruut (in het algemeen). Eigenlijk zou dit stapsgewijs moeten gebeuren door afbouw van aantal gewerkte uren om zo geleidelijk te wennen aan het leven als gepensioneerde.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s