Coronasprokkels

Grote hagelbollen witten het gras, lichte sneeuwvlokjes vliegen door de lucht, de wind giert, stappen we dan toch  de winter nog in? Net nu het zomeruur zijn intrede doet? Discussies daarover lijken  (on?)voltooid verleden tijd. Nu we andere katten te geselen hebben, daalt het aantal hartaanvallen met 80%, komt de mensheid in gedeeltelijke verbondenheid, vechten we en willen we overwinnen, gaan we  op zoek naar de vele kleine gelukjes.
Elk nadeel heb zijn voordeel.

De Israëlische schrijver David Grossman heeft het over de broosheid van het leven.  Over hoe wij ons, de 21e eeuw-verwende mens, niet kunnen inbeelden dat wij deze strijd verliezen, maar toch angstvallig toekijken dat dit ons kan overkomen.
Misschien komen we er veranderd uit, richten we ons leven anders in, of nemen we doortastende besluiten?
Of zal alles weer even snel vervlakken en vervagen?

Ik smul de krant.

Psychiater, filosoof van de angst als angel, neurowetenschapper én theaterman Damiaan Denys (hoe veelzijdig kan een mens zijn!) spreekt over ons, als luxepaardjes, die nooit leerden de angst te omarmen. Onze grootouders die oorlogen hebben meegemaakt zouden veel flexibeler omgaan met wat ons nu overkomt, wij zijn controlefreaks.
De kleine kans op overlijden wordt door de media uitvergroot tot een maatschappelijke obsessie, en die voedt onze angst“.

En ondertussen leef ik mijn eigen (te) geborgen leventje. Een leventje waarbij ik sommetjes online maak met de kleinzoon, ik was het bijna vergeten, hoe fijn  les geven kan zijn!
Verhaaltjes worden digitaal ingesproken, ik stel me de luisterende oortjes graag  voor, vandaag komt Karel Krokodil aan de beurt.
Uitkijkend  naar en genietend van videoconferenties met de familie, aparte kinder- en volwassenenpraat, tel ik de uren af, vandaag lukt beter, de tijd vliegt even sneller.
Verrast krijg ik  onverwacht vriendin aan de lijn, met hele bergen humor, soms uit angst, soms met relativering, ook omdat we ons allen toch zo belangrijk vinden in dit bestaan…
En opgehoopte spanning wandel ik uit mijn lijf, elke dag een beetje verder, elke dag een beetje sneller, want hij kreeg géén gelijk, de minister van binnenlandse zaken Pieter De Crem, die zijn eigen waarheid reeds als to do  verkondigde, terwijl de echte bijeenkomst nog op de planning stond.
Opgelucht hoor ik hoe Maggy en Van Ranst hier gelukkig anders over denken. En ja, ik houd me strikt aan de regels, maar empathisch denken en redeneren, niet vanuit je ivoren toren, is zo belangrijk voor ons allen om dit vol te houden.

Zomertijd! Eén uur lang minder binnen zitten” Ook dat lees ik in de dikke WE-krant.

51 reacties op ‘Coronasprokkels

  1. dat wil wat zeggen als er nu minder hartinfarcten zijn
    deze ‘crisis’ laat ons zien hoe het anders kan
    t heeft vast ook z’n charme zo van op afstand met je kleinkinderen taken uitvoeren

    Like

  2. Dit virus laat ons als mensheid inderdaad wel even zien dat als puntje bij paaltje komt we weinig hebben in te brengen. Ik las ergens dat wij als mensen een plaag zijn, die nu zelf een plaag hebben gekregen. Eerlijk gezegd kan ik me daar best in vinden. Ik hoop dat er veel dingen ten goede gaan veranderen door deze crisis.

    Geliked door 1 persoon

  3. Hoewel ik deze Damiaan niet ken heeft die man m’n hart nu al, hij heeft gelijk. Vroeger leerde omgaan met tegenslag , tegenwoordig wordt tegenslag niet gezien als iets dat bij het leven hoort omdat men dénkt dat het leven maakbaar is. Dat is het deels wel maar pas dán wanneer je kunt dealen met tegenslag en het in je leven in kunt passen. Dat lukt je prima lees ik wel tussen de regels door.

    Like

    1. Inderdaad, Dirk De Wachter noemt het ‘de kunst van het ongelukkig zijn’.
      Prima lukt me dat niet, maar ik oefen en oefen en oefen en reken erop dat de volhouder ooit wint 🙂

      Like

  4. Ik vroeg me echt af waarover jij geschreven zou hebben toen ik de titel zag ….
    In mijn dialect staat ‘pokkel’ voor lichaam… en niet in een bepaald nette toon … gelukkig ging het ergens anders over 😉

    Like

  5. Vandaag was het koud maar de zon scheen. Wel waaide ik bijna uit mijn laatste verschoning.
    Fijn dat jij het positief houdt! Aanpassen valt niet mee maar er zijn er zovelen die het slechter treffen.
    Ken je het boek “De kunst van het ongelukkig zijn” Van de Vlaamse psychiater Dirk de Wachter. Een aanrader.
    Waar ik me van bewust ben, is dat het leven tot voor kort heel gewoon was en dat dat nu ineens heel bijzonder blijkt te zijn…
    Lieve groet ♥

    Like

    1. Zeker ken ik het boek. Meer nog, ik heb het hier in huis en schreef er een tijd geleden een logje over. Inderdaad, aanvaarden dat we ongelukkig kunnen en mogen zijn is een grote kunst. Die ik nog niet altijd bezit, maar waar ik wel mijn best voor doe.
      Lieve groet, letterlijk en figuurlijk 😉

      Like

  6. Blij dat je je tijd zo goed kan invullen. We kunnen maar gelukkig zijn als we open staan voor verandering en aanpassingen. Met de hoop in ons hart dat gisteren terug morgen wordt

    Geliked door 1 persoon

  7. prachtige sprokkels , en wandelen is heerlijk hé
    of de mens van deze ellende zal leren , ik vraag het me af

    nu mijn oog mag dan wel geoefend zijn , het beeld op camera vastleggen is een ander verhaal hoor pppffftt , maar langzaam aan leer ik het me aan
    ik ben blij je kon de foto’s genieten
    fijne middag groet

    Geliked door 1 persoon

  8. ‘k Vermoed dat ‘als het straks weer mag…’ voor de meesten alles zal vervlakken, vervagen…, helaas…
    Tuinstoel, emmers, lege potten zijn hier in de haag gewaaid, veilig tot na de storm…
    ‘k Ga ook de wind trotseren, nu !
    Lie(f)s.

    Geliked door 1 persoon

  9. Hier geen hagel, wel veel koude wind en nu en dan zon.
    Hoe we uit deze crisis zullen komen weet niemand. Het zal wel gevolgen hebben voor ons dagelijks leven. De ene dag voel ik me ook beter dan de andere. Gelukkig dat wandelen nog mag.

    Like

  10. Mooie bedenkingen. Het is zo, wij hebben een luxe leven en hebben nog niks meegemaakt in vergelijking met de vorige generaties.
    Ik ben nu wel heel blij met internet, Facebook en collega-bloggers want onze wereld is nu wel heel klein geworden.

    Geliked door 1 persoon

    1. Te weten dat deze mogelijkheden vroeger ook allemaal niet bestonden….
      Zo blijven we in contact met de buiten-wereld. Dat schept ruimte.
      De waarde van het bloglezen geniet ik hier nu ook sterk.

      Like

  11. Lees ik hier toch een wat optimistischer blog over corona
    Fijn dat het wandelen je zo goed afgaat. Lichaam en geest gezond houden is zeker nu heel belangrijk.
    Tijdens het wandelen ontdek je ook beter je eigen gevoelens en waarheden.
    Een fijn blog om te lezen.

    Geliked door 1 persoon

    1. De bijzondere waarde van het wandelen, ook alleen!, heb ik nu inderdaad ontdekt. Tenminste zolang mensen de nodige afstand bewaren 🙂 . Maar het valt me op dat steeds minder mensen buiten komen, ik moet het doen om de spieren soepel te houden.
      Prettige ZONdag, want na hagel komt ZON.

      Geliked door 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s