Pluk(-)je(s) gelukjes

Er is het feest
blije mensen
helder van geest
met lieve wensen
en geschenken
met knuffels doordrenken

Ik zie de zee
geniet de trein
drink fruitige thee
en roze wijn
de vloedlijn wordt bewandeld
ernstige zinnen onderhandeld
de lucht siert vele tinten grijs
z’n magische kleur geeft prijs

Het ventje vraagt
oma ben jij oud?
want corona misdraagt
zich heel erg stout
bij zwak en oud
dit werd hem toevertrouwd

Vrij-wil-lig kom ik toe
er volgt een fijn gesprek
over waar, waarom en hoe
spek voor mijnen bek
een handje toesteken
hier of daar
een warme deken
leg ik heel lief klaar
Maar benen sputteren tegen
dus smelt de droom weer in het hoofd
het hoort bij mij en kan soms wegen
van alle vrijheid dan beroofd
Heel goed moet ik overwegen
spieren vechten tegen
dapper ga ik verder op zoek
opgeven staat niét in ’t woordenboek
vrij-wil-ligen volgens eigen kunnen
kan niets of niemand me misgunnen

Gelukjes moet je plukken
ze liggen her en der  verspreid
zoals zomerbloeiers nu verrukken
ondanks de wintertijd
wp-158100563013734453726334683041.jpg

 

 

35 reacties op ‘Pluk(-)je(s) gelukjes

  1. mogge omabaard
    wat een schitterend schrijven
    over een dag aan het strand samen met je kleinzoon
    ja leeftijd brengt soms wat ongemakken , hopelijk ben je nu weer wat fitter

    jammer dat je de powerpoint niet kunt openen
    geniet de dag

    Geliked door 1 persoon

  2. Je hebt jouw verhaal heel mooi verpakt in het gedicht. Heel mooi gedaan omabaard. Ik wens je spoedig beterschap met de sputterende beentjes. Begrijp jouw kopzorgen daarrond. Herkenbaar. Zo ben ik ook als mijn vervelend kwaaltje opspeelt. Dan ben ik instant depri.

    Like

  3. Maar zo’n heerlijke dag maakt ongemakken beter te verdragen. Bij corona moet ik aldoor aan sigaren denken…. tja er is natuurlijk een overeenkomst te vinden, met “corona” ben je als oudere al gauw “de sigaar”!

    Like

  4. Het lichaam doet helaas niet altijd , wat we zouden willen wat het doet! Hopelijk morgen beter!

    Like

Reacties zijn gesloten.