De gele dag

wp-15791846252927971697301177542793.jpg

Een mislukking, die foto, de trein raast voorbij het landschap, of is het omgekeerd?, en de rammelende coupéruimte weerkaatst in het glas. Zelf ontdek ik er enige symboliek in.

Het belooft een rustige dag te worden, vier treinen, evenveel perrons, waar ik volkomen zen vitamine D opsnuif op een bankje in de zon. Dagblad bij de hand, ik lees elke letter (of toch bijna), smartphone zorgt voor andere (al dan niet) boeiende nieuwsjes.
Ik blijf op de hoogte, van de grote en kleine wereld.

Tot ik besef – 15 minuten voor aankomst- dat ik al die tijd vergat op te kijken naar voorbij(g)razende  beelden, reizigers die in- en uitstappen, de conducteur die me wakker schudt. Mijn blik richt zich naar buiten , ik besluit krant en telefoon te verbannen naar de handtas, na  nog snel een laatste fotootje te plukken, voor publicatie vatbaar, ondanks zijn nietigheid, maar de trein , die raasde verder.

Tussen het rijden door geniet ik anderhalf uur intens van de  kleinzoon.  Zijn kwebbeltje staat nooit stil, hij kijkt verwonderd rond en deelt spontaan wat hij ziet, hij voelt zich verrukt, alléén met oma, en ook mijn hart maakt een sprongetje.
“Oma, J is de oudste, L is de wildste en ik, ik ben de flinkste’ (Hij heeft het hier over de drie broertjes)
“Oma, ik vind jou de liefste van de hele wereld. (smelt-smelt) Mag ik nog eens met de trein mee naar jouw huis?”
“Oma vandaag is blauwe dag, ik wist niet dat jij zou komen, normaal kom jij op gele dag. Ga jij nu altijd ook op blauwe dag komen?’ ‘Neen ventje, dit is uitzonderlijk’, woonde je maar wat dichterbij, dan kregen alle dagen een extra kleur…..
Genieten met grote G!

Maar school en terugrit wachten, niemand heeft er echt zin in, ook de honden protesteren luid als ik ze terug richting hok leid. Tja….. mooie liedjes…..

Ik verlies me toch weer in de krant, de levenslessen van acteur en schrijver Rashif El Kaoul moeten nog even onder de loep worden genomen. Hij denkt zoals ik, niet zwart-wit, maar in vele grijstinten, wat hier vaak tot schuldgevoel leidt, want  zelden vertolk ik een uitgesproken mening.
Zo heb ik ongelooflijk veel schuldgevoel, en ik weet niet waarom, wat frustrerend is voor de ander en mezelf. Mijn verlangen om niemand voor de borst te stoten is gewoonlijk groter dan het verlangen om gehoord te worden“.

Hij heeft het ook over de muur die vaak ontstaat als mensen zich tegenover elkaar (en dit van beide kanten) niet kwetsbaar durven of kunnen opstellen. Met broze breekbaarheid heb ik geen probleem, wel met die muur.

En tenslotte vertelt hij nog het verhaal over twee oosterse monniken , een oude en een jonge, die langs de rivier lopen.
Aan de oever staat een mooie, jonge vrouw die naar de overkant wil.
Hoewel dat volgens zijn orde niet mag, zegt de oude monnik “spring maar op mijn rug, ik breng je naar de overkant”.
Na een half uur zegt de jongste monnik “Je had dat beter niet gedaan, het mag niet”. 
En de oude monnik antwoordt “ik heb die vrouw een half uur geleden weer neergezet, maar jij draagt haar nog altijd met je mee”
Gedachten komen, maar je moet ze ook kunnen laten gaan”

Wijs man!

Vandaag heb ik negen km in de benen, daar moet ik later gegarandeerd voor boeten, maar ze waren het méér dan waard!

 

56 reacties op ‘De gele dag

      1. Jazeker is het goed met mijn muizen. Helaas daar ook veel last van afwezigheid onderwijzend personeel.. heeft het voordeel dat oudste met haar moeder mee mag naar school.. tussen de 2e klas brugpiepers creatief te wezen 🤗

        Like

          1. Helaas.. in het onderwijs veel langdurige uitval. Op mijn school ook..
            De oudste heeft de dag van haar leven gehad 🤣 2 e klas vmbo die van haar afkijkt en nadoet hoe je aquarelverf en potloden gebruikt 😍

            Like

              1. Ja ik ben ook lerende.. Een goede vriendin schildert veel.. Ze heeft MS dus veel aan huis gekluisterd. Zij leert mij bepaalde technieken.. nu in de acrylverf fase☺😉
                Zeker jammer dat ze zo ver weg wonen. Maar… over een uurtje zitten ze aan mijn tafel te kleuren 😍 heerlijk

                Like

  1. Blue Monday met een dikke, gouden rand!
    Kinderen zijn zo heerlijk open en direct. Toch heerlijk dat je kleinzoon zegt dat jij de liefst oma van de hele wereld bent? Ik zie zowaar een blauwe lucht op je foto (-:
    Lieve groet.

    Like

  2. Inderdaad geen blauwe maar een gouden dag ❤ Heerlijk om te kunnen treinreizen, moet dat toch eens vaker doen. Straks komt mijn kroos weer hier. Ze durven nu het virus getemd is. Heerlijk zoals je geniet van het grote en het kleine. Rashif heeft mooie ideeën. Het verhaal van de monniken is tekenend voor de wijze van denken. Heb genoten van je verhaal. ❤

    Like

  3. Wat mooi, omabaard. Ik zit hier in de wind op mijn eigen stoep, te wachten tot mijn man de deur komt openen, want ik heb mezelf per ongeluk buitengesloten. Maar ik dacht: dat is niet erg, want er zal wel ergens een mooie blogpost te lezen zijn. En kijk, toen kwam ik die van jou tegen, dus dat klopte helemaal 🙂

    Like

  4. ik reis veel en graag met de trein , verveeld me nooit
    soms wat lezen soms de telefoon , maar meestal naar buiten en mensen kijken 🙂
    maar ik heb geen idee van blauwe of gele dagen
    fijne avond groet

    Like

    1. Die ‘kleur’dagen worden in de klasjes ingevoerd omdat de kinderen nog niet kunnen lezen. Het was voor mij ook wat wennen, vandaag was dus geen gele, maar een blauwe dag 🙂
      Buiten én mensen kijken, ik herken het! Alhoewel krant en smartphone me teveel in de ban hielden vandaag. Volgende keer beter!
      Fijne avond Karel.

      Liked by 1 persoon

      1. aha op die fiets 🙂
        maar het is voor jouw genieten of het nu blauw of geel is
        er zijn dagen dat ik begin met krantje en dan eens de mobiel pak , maar die dagen zijn zeldzaam 🙂
        ja zou je denken dat de fotograaf een goede photoshopper is

        Liked by 1 persoon

  5. Wat mij betreft zou je het ook best een gouden dag mogen noemen. Al zal dat vast een andere betekenis hebben dan jouw gele dag. Het vriendelijke en vrolijke gebabbel met de kleine man is zo herkenbaar. Jammer dat je er zo’n stuk voor moet reizen.
    Met de trein reizen ken ik al sinds mijn diensttijd niet meer. Alle treinen langs mijn woonplaats. In mijn kinderjaren lag er nog een goederenspoor, maar zelfs dat is er al jaren niet meer.

    Like

    1. Ik reis eigenlijk wel graag met de trein, gewoon mee-bollen en gedachten en beelden laten rollen. Het spoornet is vrij dicht, je geraakt op veel plaatsen.
      Elke dag krijgt een kleur in de klas, wellicht om het kleurbeeld dat eraan gebonden is, en neen, goud zit er niet echt tussen 🙂
      Alhoewel geel-goud!

      Liked by 1 persoon

      1. Op dit moment wordt voor de 3e keer in 50 jaar een onderzoek uitgevoerd naar de haalbaarheid van een snelle spoorlijn van Groningen via Drachten – toch een plaats met ruim 50.000 inwoners – naar de Randstad. Het is maar zeer de vraag of ik die aansluiting op het spoor nog mee zal maken. Maar als het zo ver komt, dan zal dat mijn reislust vast ten goede komen. Want hoe mooi treinreizen kan zijn weet ik nog van mijn eerste buitenlandse reis …
        Het kwartje van de kleurcode was intussen gevallen. 🙂

        Like

  6. Ja, dichterbij wonen zou fijn zijn maar het is nog met de trein te doen, Sebastian zit op heel veel vlieguren afstand. Maar ik begrijp je verlangen natuurlijk. Heerlijk zo’n dagje extra!
    Bovendien heeft zo’n treinreisje ook z’n charme zoals rustig een krantje lezen enz.
    Je mag trouwens best voor je mening uitkomen, dat kan heus zonder iemand te kwetsen.
    Het gaat pas fout als je eist dat anderen dezelfde mening aanhangen en er geen aandacht is voor een andere mening. .

    Like

  7. Een feestje iedere keer weer. Het lezen over jouw feestje met de kleinkinderen en een feestje voor ons om mee te mogen genieten.
    9 km. gewandeld. pfft. dat is voor jou ver.
    Ben benieuwd of het wat gaat worden met jullie verhuis.

    Like

  8. Onze kleine prins woont ook zo ver en alleen rijd ik er niet naartoe. De echtgenoot moey nog 4 schooljaren werken
    En dus was ik net aan het bekijken hoe en met hoeveel bussen/treinen ik er in geval van nood kan geraken. 😣

    Like

    1. Het zou fijn zijn als dit je lukt. En op de trein kan je ook rustig ontspannen met krant, smartphone 🙂 of boek, of gewoon naar buiten kijken. En misschien kan je er een nachtje blijven, om het vervoer over twee dagen te verdelen?

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s