Zeven drukknopjes

Weerman Frank belooft een kletsnatte dag, onverwacht kom ik vrij, op zoek dus naar een zin-volle tijdsbesteding. Niets doen is niet echt aan mij besteed. Ver moet ik niet  op zoek gaan…. Vandaag lijkt te overspoelen met veel regenwater én fijne drukknopjes.

  • Een paar uren ben ik onderweg, met fiets, treinen en stappers om samen met de kleine man te lunchen. Wij babbelen gezellig 101 verhalen vol.
    Over de kat die ’s nachts met hem komt praten, en dat grote broer beweert dat dit niet kan.
    Over dat hij kat wil worden na zijn dood (!), hij gelooft steevast in reïncarnatie, en mijn toekomst wordt er één als tijger. De kat gaat de tijger beschermen. Belofte maakt schuld.
    Over regen en plassen die nat maken en zon die opdroogt, maar vandaag halsstarrig verstoppertje blijft spelen.
    Over de Sint en het nieuwe speelgoed thuis; en het versje dat hij heeft gedeclameerd, want hij was niet bang, de Sint was lief en de pieten zot.
    Over….
    Het  kwebbelmondje staat niet stil.
    “Oma kom je nu elke dag?”
    “Neen ventje dat kan niet lukken”.
    “Maar morgen wel?”
    “Ja hoor ventje”
    Morgen bestaat voor hem uit alles wat nog moet gebeuren….
    Heerlijk oergezellig!
  • Vriendin belt in tranen, zwaar gemis overheerst. Ik zit in de overvolle wagon, iedereen luistert -ogenschijnlijk ongeïnteresseerd- mee. Snel schakel ik over op SMS, niemand leest mee. Binnenkort springt ze hier binnen, en kunnen we samen het intense verdriet proberen verwerken.
  • Gul geef ik mijn bloed weg. De prik blijft een lastig moment, maar het gevoel achteraf is steeds een (voor mij!) dankbaar moment.
    “Mevrouw, er is ook veel nood aan plasmadonoren”
    “Ik zal het zeker overwegen”, de info krijg ik mee op zak.
    Een koekje, drankje en zelfs een Sintenzakje wordt me aangereikt. Hoeft niet, het geven geeft meer dan voldoening.
  • De bel gaat, het pakje wordt gretig aanvaard.
    Daar zat een aapje op een stokje
    Achter moeders keukendeur
    Hij had een gaatje in z’n rokje
    Daar stak hij z’n staartje deur
  • Treinen hebben vertraging, het ziet zwart van rennende, stappende, kwebbelende, wachtende mensen. Zet me daar op een bankje, en ik kijk en blijf kijken, de hele wereld raast voorbij. Ik hou  van machtige stationshallen en stilletjes mensen bespieden.
  • We slagen erin tickets te bemachtigen voor Sofie, de grote Belgische dame van soul en jazz,  met ‘An Amazing Christmas’. De kritieken variëren van  betoverend over  exclusief naar onvergetelijk.
    De Franciskanen Parnassuskerk in Gent kreeg een herbestemming voor cultuur en ontmoeting. De historische ruimte heeft een prachtige akoestiek. Een deel werd omgebouwd tot sociaal restaurant. Jammer, niet open in het WE, anders reserveerden we er graag een tafeltje voor ons vieren.
  • Last but not least mocht ik ervaren hoe warm, attent en empathisch de blogwereld is. Nog niet lang maak ik er deel van uit. Eerst aarzelend, onzeker, afwachtend, maar de interesse overwon.
    Een heel erg mooie (superlatieven tekort) actie werd opgericht door twee toffe dames met een gewèldig initiatief, dat veel bijval oogstte.
    Een sympathieke blogdame met een gouden hart, ondanks de vele zorgen, werd zo door de goedheilig man verrast met vele lieve geschenkjes, die uitnodigen tot verdiende  verwennerijen. Tranen van ontroering rollen -zomaar ongevraagd- over mijn wangen bij de bewogen, verraste blik van de dame, die boekdelen sprak. Het is haar zo, zo, zo gegund.Het besluit staat vast, ik voel me thuis in deze warme wereld.

40 reacties op ‘Zeven drukknopjes

  1. Wat lief geschreven! Bijzondere dag… zo mooi hoe jij in zoveel kleine ‘gewone’ dingetjes iets moois en waardevols beleeft. Je fantasie is nog net zo levendig als die van de kleine man. Het is een bijzondere wereld inderdaad, de blogwereld… 💕

    Like

    1. Mijn moeder zei altijd ‘wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd’.
      En ook “wie niet wordt als een kind, zal….” (ai, de rest vergeten 🙂 )
      Ik ben haar trouwste volger. Alleen weet ze het niet meer….

      Liked by 1 persoon

  2. Deze fraai omschreven dag heeft je weer een erg mooi blogje opgeleverd.
    Ik verkeer intussen zo’n 15 jaar in weblogland en het verveelt me nog steeds niet. Niet alleen is bloggen een fijne bezigheid waarmee je op diverse manier actief kunt zijn, ik heb er ook een paar warme vriendschappen aan overgehouden.
    Fijn weekend verder.

    Like

    1. Reeds 15 jaar! Fantastisch. Ik hoop het je ooit na te kunnen zeggen, maar dan is het voor jou ondertussen al 27 jaar. Je inhalen kan ik niet😉.
      Ik vind ook de ontdekking van andere blogs boeiend. Hoewel ik probeer te beperken, de tijd dwingt me ertoe.

      Like

  3. ja dat was een verrassend spel
    en ik tref hier een verrassend mooi blog
    ik ben kind gebleven , dus ik begrijp de kleine man
    en ook ik zit veel in de trein en bekijk mensen onderweg en op het station
    ja wat die 2 meiden hebben opgezet is geweldig
    ik zal snel beter worden hoor

    Like

  4. In alle opzichten prachtig Lieve en het laatste is helemaal waar. Een warme wereld en vriendschap, met de woorden en tussen de regels door. Wij kleuren de wereld in naar de nabije schoonheid in ons leven. Je doet je naam eer aan. ❤

    Like

  5. Blogland is een prettig land. Als je lang met dezelfde mensen blogt, voelt dat als een digitale vriendschap, die net zo warm (of zelfs warmer) kan zijn dan je naaste familie.
    Ondanks de vele regen heb je een goede dag gehad. Zie je dat er geen slecht weer bestaat maar alleen slechte kleding?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s