Nog meer kunst!

incollage_20191009_1342450454463301010569618539.jpg

En vooraleer de ventjes zich benadeeld voelen of jaloers worden op de populariteit van grote broer, publiceer ik ook hun ‘glazen’ kunstwerkjes. Lekker tekenen met krijtstiftjes op het raam, oma en opa genieten nog laaaaang na, want oma is écht geen  ruitenwasser!
Ik weet dat jullie ze gewèldig vinden, dus zet ik de reacties uit 🙂

Kunst in huis

De kleine kunstenaar leert sierlijke hoofdletters schrijven en vertedert met de even sierlijke panda die een evenwichtsoefening waagt op de tak van de boom.

Zo mooj, hij én wij, dik tevreden 👍.

Dolor y gloria

Een mooie film betekent  een volledige onderdompeling  in de andere wereld, mobieltje af, even niet bereikbaar, een paar uur mee-leven in een  intens verrassende bubbel.

Het grote scherm, de gezellig warme filmzaal, samen met lot- en andere genoten, pure stilte, vooral geen popcorn of chips-toestanden.

Twee volle uren schitteren warme emoties onder de Spaanse zon.
Prachtig Zuiderse kleuren en geuren, de mooie taal en ontroerende, (semi)autobiografische beelden, vol gevoel, vol woorden en zinnen om in te bijten, vol empathie, schuldgevoel, levensvragen, liefde, verdriet, poëzie, pijn en een (v)innigheid om u tegen te zeggen.

Vragen bij de ouderdom, bij precaire en prachtige herinneringen, bij veel verleden en onzekere toekomst.

Verdere info vind je veelvuldig op het net, meer details hoeven hier echt niet.
Maar als je de kans krijgt…..
Of als je hem reeds mocht genieten? Ik hoor heel graag je opinie.

Almodóvar kleurt mijn dag, letterlijk en figuurlijk. Los colores son hermosos.
Google Translate biedt een (correct?) helpend handje.
Mooie mensen schitteren in het acteren én Spaanse naturelle pracht.
Banderas én Penélope Cruz ontroeren en vertederen, verwarren en bekoren zoals steeds…..

 



			
		

uit het oog maar niet uit ’t hart

incollage_20191005_1746150441984069637913308604.jpg
vandaag  weer tot bij jou geweest

blij verlangend en vooral bedeesd
reeds voor de achtste keer op rij
jaar in jaar uit frank en vrij
daar in het  ruime herfstig bos 
laat ik de vriendschap los

met vijven staan we om je heen
jij houdt ons op de been
we dromen even samen weg
door dal en berg geluk en pech
de pech die werd jouw deel
woorden stokken in m’n keel
je was zo jong zo mooi zo heel erg lief
de kanker greep je als een vuile dief
moedig vocht je als een leeuw
het mocht niet baten werd een schreeuw
ik mis je nog zo hard
uit het oog maar niet uit ’t hart

de lunch verzacht en maakt ons dankbaar
voor zoveel vriendschap met elkaar
verdriet verwaait nu herfstig zacht
het leven lonkt en lacht
ik ruik graag geur en pracht
jij geeft intense kleur en kracht

Geheugentraining, les 3

Vooraleer ik riskeer het te vergeten, en zoals beloofd, schrijf ik hier snel de bevindingen neer van de derde les. De tweede les ‘moest’ ik dus spijbelen, een heel fijne vriendenbijeenkomst maakte deze onmogelijk, en… ik heb er géén spijt van, we hebben vele herinneringen opgehaald, en past ook dat niet in dit kader?

“Het negatieve van het geheugen is dat de negatieve herinneringen het beste blijven hangen”. Ik overweeg om af te haken, anderzijds…. ik heb betaald én wil waar voor mijn geld.

We dénken vaak dat we aandachtig zijn, terwijl we eigenlijk het beeld van de werkelijkheid volledig vervormen om het te laten passen in onze leefwereld. We letten niet altijd op, we weten (of denken toch) wat er gaat gebeuren.
Een open houding oefenen, dat blijft de boodschap.

Vaak zitten we gevangen in onzekerheid en een tekort aan zelfvertrouwen, vooral opgebouwd door oordelen van de ander, die op zijn beurt beïnvloed wordt door zijn omgeving.
De mentale toestand van angst om te vergeten helpt vergeten.
Gemoedsrust én rust zijn broodnodig, on-gerustheid een slecht teken.
Mensen zijn verschillend, altijd geweest, emotie en acceptatie zijn tegenpolen. Ik hoor te vaak bij de eerste categorie…

Een test volgt, hebben we een visueel, auditief of een tast-geur-geheugen? Ik herinner me hoe ik vroeger vooral visueel studeerde, ik zag op het examen de (jammer genoeg niet altijd juiste) woorden voor me op de cursuspagina.
Dit blijkt ook uit mijn test, alhoewel…. ik auditief plots beter scoor?
The times, they are a’changing, Bob Dylan wist het al.
’t Kan verkeren, ook Bredero begreep het al.

De lesgever wijst op het belang van meditatie en mindfulness, die duidelijk invloed hebben op de doorbloeding van het brein, de bekabeling in de hersens , de hartslag én vooral het verouderingsproces.
Veelvuldig onderzoek op het brein van boeddhisten en niet-boeddhisten bewijst dit.
Wist ik dat niet al? Waarom lukt het me niet? Te druk bezig vaak? Volgde ik niet ooit -in een vorig leven- acht lessen mindfulness, waar ik verder nog weinig mee deed? Gewoon omdat het dagelijkse leven teveel beslag legt op mijn denken en voelen?

We krijgen huiswerk mee, wie niet waagt, niet wint toch?

MR (neen, geen partijgedoe) en ik laten de zware materie verteren bij een hapje en een drankje.
De veggieschotel en de gezellige nababbel zijn er ‘koek en ei’.
Een no-nonsens-concept waar ik wel van houd.
https://www.groepintro.be/nl/maatwerk/horeca/koek-ei/
“Een h’eerlijke lunch voor een h’eerlijke prijs.”

De nadruk van de lesgever op veel beweging indachtig, stap ik tevoet naar huis, de volle vijf km, fiets aan de hand. Een lieve man vraagt of alles oké is, en ik misschien hulp kan gebruiken bij de reparatie van mijn (perfecte) fiets. Ongelooflijk attent!
Ik glimlach lief terug ‘alles in orde, want ik oefen mijn brein’.

Verlicht kom ik thuis, letterlijk en figuurlijk.

Tipje voor het brein : schrijf het alfabet van z naar a met je niet-dominante hand 🙂