Break Bij Beekse Bergen

De nacht is hier het huis binnen geslopen, buiten is het aardedonker en fris, er hangt een vochtige nevel over de tuin. In de verte hoor ik vaag treingeraas, krekels houden me a point, verder heerst enkel een oorverdovende stilte.
Ik houd van die stilte, die rust, vooral nu, ja, want een lichte agitatie heeft me deze dagen in haar ban.
Enig overleg met mijn ik helpt me doorgronden dat het een vorm van  melancholie en heimwee betreft naar een vorig leven, een leven waarin hét nu allemaal terug begon, met veel spanning, maar vooral ook veel zin.
Spanning om het nieuwe lesrooster,  kersverse pupillen,  vakantieverhalen van en met collega’s, fris meubilair in de leraarskamer, lokalen die nog naar verse verf ruiken….

Jaren mocht ik het beleven, nu is het voorbij, definitief, goed, maar toch blijft het  in me vergrendeld, de sleutel verlies ik wellicht en hopelijk nooit meer, de vele berichtjes van (ex)collega’s houden me op de hoogte, van reilen en zeilen, in ooit een tweede thuis.

De dag was fijn, leerrijk, verrassend, zonnig en niet te heet!, mooi en in heerlijk gezelschap. Kleindochter en kleinzoon genieten mee in de Beekse Bergen.
Een  groot dierenpark, waar ruimte en (relatieve) vrijheid is voor iedereen, mens en dier.
Met bus, boot en vooral te voet wandelen we doorheen de bossen, Afrika, Europa en  zonnewarmte. Ont-spannen ten top.

Mijn smartphone neemt fotootjes, ze zijn vaag of verkleurd, en verdwijnen regelrecht de vuilbak in.
En toch zag ik prachtige beelden….in het brein verankerd.

Eentje vis ik er nog uit, als je goed kijkt, zie je de leeuwinnen gezellig samen zonnen op het dak van de wagen. En of ze gelijk hebben! Ze brengen rust, wég onrust.
En de rust geeft be/verwonderaars.

20190829_1517127770166290460267727.jpg

39 gedachten over “Break Bij Beekse Bergen

  1. totaal ander vakgebied maar evengoed begrijp ik die melancholie wel… hoort bij het leven, denk ik, is ook goed, het vertelt ons iets toch?

    Fijn dat jullie geweest zijn en het zo naar de zin hadden, jammer van de foto’s maar de herinneringen en beelden in je hoofd neemt niemand je af

    Geliked door 1 persoon

  2. Melancholie.. Ja ook ik herken dat.. soms zou ik zo graag terugkeren naar de tijd dat de kinderen nog op een dekentje aan mijn voeten speelden…zorgeloos.. genietend van gegiechel.. of brommende autootjes over de keukenvloer…
    Maar Beekse Bergen.. hoe mooi. Wordt tijd dat ik ook ga met kleindochters 😊

    Geliked door 1 persoon

    1. Positieve melancholie doet deugd. Ook ik heb soms heimwee naar de kindertjes van onze zonen.
      Beekse Bergen, kleinkinderen zullen het super vinden met hun oma!

      Like

  3. Ha Lieve, hier precies hetzelfde dubbele gevoel. Alle vrijheid en toch….dat verlangen naar een nieuw schooljaar. Maar ook de wetenschap dat het nieuwe na een week hard werken er al weer af was, gevolgd door een hurry up…terwijl wij genieten van twee leeuwinnen op een dak…een tuin vol bloemen,.. ❤

    Like

  4. En toch zou je , juist in jouw beroep, het (nog) niet helemaal hoeven missen.Er is zoveel gebruik aan leerkrachten in het onderwijs dat een part time baan zeker nog wel te vinden zal zijn. Een nicht van me werd toen ze 2 jaar met pensioen was gevraagd of ze enige tijd wilde invallen en pas tóen realiseerde zij zich hoe ze het gemist had. Ze geeft nog steeds les in deeltijd.

    Geliked door 1 persoon

    1. Mijn pensioentijd is goed druk. Het betert wel weer eens de eerste weken om zijn. Er is inderdaad een grote vraag naar leerkrachten, zeker in mijn vak.

      Like

      1. Maar af en toe invallen kan best leuk zijn. Maar alleen als je dat zelf leuk zou vinden want natuurlijk maak je nu je dagen ook vol met leuke dingen/

        Like

    1. Het blijft een groot deel van ons leven bepalen. En eigenlijk besef ik wel dat het fijn is dat deze herinneringen blijven. Enkel deze weken zijn dan wat lastiger, maar dat heb ik er graag voor over.

      Geliked door 1 persoon

  5. Ik proef de melancholie in je post. Ik zat te denken: heb je niet de neiging om weer terug te gaan dan? Ze zitten toch zo te springen om mensen in het onderwijs? Zou het een optie zijn?

    Geliked door 1 persoon

    1. Ze zitten inderdaad te springen en zeker waar het mijn vak betreft. Maar mij dagen zijn zo goed gevuld met dingen die nu wél kunnen.
      In mijn hoofd blijft een deugddoende melancholie, en eigenlijk toont dit aan dat het meer dan goed was vroeger. Kan het beter??
      Dat heimwee slijt wel weer samen met de zomerdagen.

      Like

    1. Inderdaad die melancholie brengt in herinnering dat het toen een fijne tijd was in mijn tweede thuis.
      En met ouder worden mag het verleden leuk herleven in gedachten.

      Geliked door 1 persoon

  6. Die spanning herken ik maar al te goed, het te volle hoofd van Matroos ook, maar de melancholie is helemaal verdwenen. Zo blij dat ik niet meer hoef te beginnen.

    Geliked door 1 persoon

    1. Het lukt me beter dan vorig jaar, maar toch blijft het knagen in mijn hoofd. Ik droomde ook al elke nacht van deze week over school.
      Eens de routine er terug is, komt het wel meer dan oké.
      Blij voor jou dat je niet meer hoeft te herbeginnen .

      Like

      1. Het heeft te maken met de manier waarop en de sfeer waarin je vertrok, denk ik. Dromen over school doe ik ook nog heel af en toe … 😊

        Like

        1. Jammer dat het zo moest gebeuren. Maar ik lees dat je heel erg geniet en de mindere sfeer van het afscheid kan vergeten, op de paar dromen na dan👍

          Like

  7. Wat een zalig tripje met de kleinkinderen. Mijn zoon komt in november. Maar het weekje zit al vol gepland. We moeteen vooral eerst kijken hoe Ellie op de jetlag zal reageren en gaan volledig op haar tempo leven.

    Geliked door 1 persoon

  8. Ik begrijp je melancholie. Gisteren was het weer zover. Vergaderingen, nieuwigheden, praten, luisteren, delen, lief en leed… mijn hoofd nu te vol. Klaar voor de start.
    Ik was toch graag met je mee gegaan voor een break bij de Beekse Bergen. Mooi logje!

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.