Vieren in stijl

Met de uitnodiging op zak van m’n broer die nu ook als 60-er door het leven ‘mag’ gaan, trekken we richting mijn geboortestad.
Ronse is een klein stadje en  faciliteitengemeente in de prachtige Vlaamse Ardennen, een must voor fietsers op zoek naar uitdagingen én natuurliefhebbers.
Zelf hoor ik enkel tot de tweede categorie.
Ik ben dan ook een 60-er, alsof het vroeger anders was….

Met een gids op stap  betekent wijzer worden. Hij vertelt hoe in 1879 het classicistische station van Brugge van de architect A Payen steen voor steen werd ontmanteld en opnieuw opgebouwd in Ronse, om materiaal- en ontwerpkosten te besparen.
Tijdens mijn studentenjaren stapte ik er wekelijks de trein op, nooit was ik me bewust van  Brugse grondvesten.
Sorry Paul, neen Thomas 🙂
Sorry Lie(f)s 🙂
Nooit te oud om te leren blijkbaar.

Geboren en grotendeels getogen, 15 jaar lang, dan nog verder getogen naar 6 km en een flinke heuvel verder. Ik heb het geweten, mijn fietstochtjes naar school…..

De plek waar we verwacht worden is een  restaurant in een prachtig herenhuiskader. Het terras wacht uitnodigend, het is er schaduwrijk vertoeven.
“We” zijn nog de helft van onze ooit zeskoppige familie, ouders en zus zijn niet meer.
Om die reden heb ik een erf-pronkstukje rond de vinger, de blauwesteentjesring van mijn moeder. Zo voelt het ‘meer samen’ aan.

Bijna 100 km woon ik nu hiervandaan.
Het stadje oogt vriendelijk, een heel verleden zonder man en kinderen stroomt binnen. Ik word warm en koud tegelijk, de gedachten aan zoveel vrolijke, fijne momenten, maar ook verdriet en pijn overrompelen even.
“Le parfum de l’âme, c’est le souvenir.” (G Sand)

Sublieme smaken, ware schilderijtjes rollen over de tongen, die steeds losser komen bij meer frisse wijntjes.
Nu zijn we allen 60-ers, een groot deel leven achter ons, veel ervaringen rijker, we vertellen over blije en droevige momenten, over toen en nu.
Het voelt vertrouwd aan, met broer en zus terug in onze heimat, samen met de partners, die we allen ooit gevolgd zijn naar andere oorden.
We bleven geen van allen onder de kerktoren.
‘Avonturiers’.

Een dikke pluim  voor Maison D, waar Delphine en Didier heerlijke gerechten toveren.
Verfijnde combinaties op het bord prikkelen de smaakpapillen in een  mooi kader in het statige herenhuis.

En neen, geen duit krijg ik voor deze promotie!

20190730_2313303324236887627816095.jpg

 

46 reacties op ‘Vieren in stijl

  1. Warme herinneringen heel mooi beschreven. Als zestigers zijn inderdaad meestal de ouders niet meer in leven maar jammer dat ook één van de kinderen er niet meer bij mocht zijn.
    Wat een prachtig gebouw, natuurlijk mag je daar gewoon enthousiast over zijn en het laten zien, bij reclame denk ik eigenlijk nooit zo na in een zo mooi verhaal.

    Like

      1. Meestal is het wel duidelijk hoor als er reclame gemaakt wordt. Ik link ook wel eens iets gewoon omdat ik het leuk vind om te laten zien waar we waren of zoiets.
        Wat jong was je zus toen nog, ingrijpend hoor. Nee toen kende ik je nog niet, het internet bestond nog niet eens, althans nog niet als iets dat je gewoon thuis had.

        Like

  2. Heerlijk om te lezen. Fijn voor jou om zo te mogen delen met elkaar
    ‘een heel verleden zonder man en kinderen stroomt binnen’ prachtige zin en veelbetekenend. ❤ Dank je wel.

    Like

      1. Doet dat geen pijn als je je ouderlijk huis ziet? Daar heb ik angst voor… als mijn moeder er niet meer zal zijn, dan zal ook het ouderlijk huis weg zijn. Het is zo vertrouwd. Het was er altijd… Nog niet aan denken.

        Like

          1. Mijn moeder heeft ook tot aan haar dood in ons ouderlijk huis gewoond. Daarna heeft mijn broer mijn zus en mij ‘uitgekocht’ en nu woont zijn dochter in het huis. Ik kan er zo binnenspringen als ik wil. Ben heel blij dat het niet in vreemde handen is overgegaan.

            Geliked door 1 persoon

            1. Ja dat was onze droom ook geweest, het huis binnen de familie houden. Vooral omdat mijn ouders het huis zelf gebouwd hadden. Hun stijl en leven zat hierin.
              Maar we zijn verspreid over Vlaanderen, je hebt gelezen, niet onder de kerktoren gebleven…..

              Geliked door 1 persoon

  3. Toch heel bijzonder zo’n dag. Incompleet en toch.. herinneringen blijven. Bijzonder.. jouw ring. Ik heb er 1 van mijn vader. Zijn trouwring vermaakt tot..
    Mooi dat je een fijne dag had! 😊

    Like

      1. Een edelsmid kan dat zo mooi. Meestal heb je nog ergens oud goud dat je niet gebruikt.. voor als er iets extra’s moet gebeuren.. Ik weet niet wat mijn moeder nog over heeft aan sieraden. Ik ben bang dat alle mooie spullen weg zijn. Heb er de laatste 2 jaar in elk geval niets meer van gezien. Ik hoop wel dat er nog iets is.. als herinnering. Zo niet dan heb ik haar vingerafdruk.. die kan ik ergens in laten verwerken 😊

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s