Dromen zijn bedrog, maar toch…. toch….

Terwijl  de oorlog om de Brexit hevig woedt, vertoeft manlief in Londen, waar hij zijn oude job met nieuwe hobby-uitdagingen prettig combineert.
We leven even samen in SMS en het woord. ‘Eenzaam’ blijf ik achter, genietend van het licht, de ontluikende knopjes, de (voor mij brood-)nodige uitstapjes.
Ik ben graag alleen in het te grote huis, overschotje van een ooit-vijfkoppige bemanning; maar een dag zonder gezellige babbel lukt me -nog altijd- niet…
Een mens is een sociaal dier.

Dag en nacht vormen een doorlopende twee-eenheid, dus ook ’s nachts ben ik hier momenteel de enige stoere huisbewaker, sinds onze dappere kater het definitief opgaf.

Twee nachten heb ik ‘gewaakt’.
Of toch niet?
Eerlijk gezegd mocht ik twee keer op rij een intens warme droomwereld binnen stappen. Drie mensen, diep in mijn ziel verankerd, passeerden ‘leven’dig de revue, hartverwarmend, sterk herkenbaar, zoveel innige liefde was voelbaar, van hen voor mij en omgekeerd.
Verwend door een stralende lentezon mag ik telkens opnieuw blij en vrolijk, heerlijk opgewarmd door prachtige  herinneringen de maartse dag instappen…..

Vanwaar die intens mooie dromen over toen en daar?
Waarom nu pas, na vele jaren nachtelijke stilte?
Hoe komt het dat  ze me allen  nacht na nacht verwelkomen?
Vanwaar die  warme blijheid in ochtendlijke uren? (ik ben geen morgenmens, enig humeurtje is me  niet vreemd, man en kinderen weten en begrijpen)
Een kleine drie weken geleden begon alles met https://omabaard.wordpress.com/2019/03/01/het-vers-valt-niet-ver-van-de-droom/

En dat blijft zo heerlijk  duren!

Geluk is de verleden tijd herlevend door de dromen in een onhoorbare branding van beelden.” (Lucebert)

36 reacties op ‘Dromen zijn bedrog, maar toch…. toch….

      1. Misschien dat helemaal aanvaarden ook te veel gevraagd is…mijn vader overleed toen ik 8 was. Ik heb jaren lang ontkent dat hij er niet meer was.. dacht, hij is niet weg. Hij komt terug voor mij. Hij was zo lief. Zo zorgzaam. Maar hij kwam niet terug. Toen mijn eerste vriendje overleed stond ik naast zijn kist. Ik was 14.. en ineens sloeg het mij…. Dit is dood.. mijn vader is dood.. Hij komt niet meer terug… nu 45 jaar na zijn overlijden is hij meer dan ooit aanwezig in mijn leven. Ik praat nog steeds tegen hem. Zelfs mijn kinderen zien hem als opa. Hebben allemaal een foto.. Hebben hem in leven nooit gekend. Maar door mijn verhalen zien ze hem als hoe hij leefde. En soms.. droom ik nog.. mijn kleine armen om zijn middel.. achterop de Solex door het Twentse land.. dan mag ik nog even voelen.. Hoe gelukkig ik toen was 😊

        Geliked door 1 persoon

        1. Je laatste zin vertelt ook mijn heerlijk gevoel bij mijn droom. Vergeten doen we uiteraard nooit. Die lieve mensen moeten in onze wereld blijven. Fijn. Hoe jij dat hebt kunnen doen bij je kinderen, die hun opa eigenlijk niet hebben gekend.b

          Geliked door 1 persoon

  1. Gewoon van genieten nu het zulke mooie dromen zijn. Dromen zijn vaak verwerking maar maar het hoe het waarom is mij gewoon helemaal duister. Fromen die ik me herinner heb ik alleen als ik in de vroege ochtend nog een uurtje in slaap val maar dat zijn nooit zulke bijzondere dromen als jij hebt.

    Geliked door 1 persoon

  2. Gelukkig zijn het zalige dromen omabaard. Vroeger was ik heel vaak alleen in huis ‘s nachts en toen had ik vaak enge dromen. Het oude vrouwtje die hier voorheen in het huis woonde kwam zelfs een paar keer bij mij in bed en ze porde met haar knokige vinger in mijn rug… Ze wilde mij altijd uit het bed duwen.
    Wat heb ik toen liggen zweten van angst…

    Geliked door 1 persoon

  3. Zoveel dromen… Zoveel mogelijke uitleg… ik heb me er jaren ik verdiept en het uiteindelijk maar opgeheven. Ze komen wanneer ze willen en hoe ze willen denk ik nu.

    Een wijziging in het ritme kan goed zijn… jij geniet nu ook… dat is wat telt toch

    Geliked door 1 persoon

    1. Dat mag zelfs niet! Die ankers zitten rootsvast in mijn hart.
      Maar mensen om je heen verliezen hoort – jammer genoeg- bij leven en nog meer bij het ouder worden.
      En als ze dan onverhoopt prachtig in je dromen komen, voelt dat mooi aan.

      Like

  4. Herkenbaar! Vorige week was ik ook twee nachten en bijna 3 dagen alleen in het veel te grote huis. Ik vind het zalig overdag. Maar ’s nachts lig je meer te waken en komen de dromen. Bij mij doorgaans rampscenario’s. Geniet nog van het lentegevoel buiten.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s