Gedichtendonderdag

Vandaag start traditioneel de poëzieweek met gedichtendag.

Toen ik nog voor de klas stond, in een niet zo ver verleden, werd telkens een dag gebouwd rond een poëtisch thema, waarbij studenten én collega’s hun creativiteit mochten botvieren.
Ik ontdekte vaak échte pareltjes.
Verrassing troef.
Fijne herinneringen.
Puur talent.
Ontroerend dichten.
Jonge aanstormende gave.

Ik voel een stille kriebel tot een poëtische gedachte, maar de kriebel bloedt dood, ik heb het gewoon niet in mij, ik kan enkel vol bewondering dichttalenten lezen en genieten.

Daarom grijp ik simpelweg (nog maar eens) terug naar het taalspel van Geert De Kockere, want oefening baart kunst.

En die kunst wordt hier in eenvoudige woorden gegoten

In de tuin
als de zon ondergaat
kleurt de natuur
mysterieus
buiten de lijntjes

De dag valt stil

12 reacties op ‘Gedichtendonderdag

      1. Bij mij zijn ze altijd heilig;-) , o nee, ik heb heel af en toe wel eens een echt gedicht gemaakt bij sterfgevallen waar iets me raakte.

        Like

Reacties zijn gesloten.