Shoplifters

De druilerige zon- (contradictio in terminis)dag nodigt uit tot de wekelijkse cine-film in de bioscoop. Dapper fietsen we onze winterjas en schoenen kletsnat.
Betogen voor het klimaat (ik hoor en zie : een groot succes, schone, zonen én kleinkinderen  inbegrepen! Zo trots deze oma hier!) zit er vandaag voor ons niet in.
We komen op voor onze (en jullie) kleinkinderen en proberen dit dagdagelijks in te vullen. Voldoende? Helemaal niet, maar het spookt wel vaak door mijn hersenpan.
En ja, we doen ons best.

Nadruiperig stappen we de stille donkerte en donkere stilte binnen.
We gaan voor ‘Shoplifters’ van de Japanse meester Hirokazu Kore-eda.
We vliegen niet, rijden zelden ver weg, en beleven dus die andere wereld enkel op het filmdoek.

De straatarme ‘familie’ leeft op de rand van de maatschappij, geen werk, geen inkomen, geen deftig dak boven het hoofd, ze slurpen nog enkel luidruchtig lange slierten noedels. Maar in de ‘familie’ bevinden zich  geen zelfde genen, ze vinden elkaar in armoede, in kleine criminaliteit én in oprechte liefde en empathie.
Het gebeuren speelt traag, zoemt in op elk personage afzonderlijk.
Ondanks de winkeldiefstallen (om te overleven, daar zijn ze rotsvast van overtuigd, “in de winkel liggen enkel spullen die nog geen eigendom zijn“) leef je als toeschouwer intens mee met elk lid van de ‘familie’.
Kleine criminelen getuigen van veel  tederheid en verfijnde ontroering.
Ze leven in wanorde, in armoede, in vuil, in  overlevingsmodus, en toch is er altijd nog plaats voor dat verloren kleine meisje, bibberend van de kou, dat liefdevol in de kring wordt opgenomen, daar waar  de biologische (ouder)genen het kind vol littekens door mishandeling buitensloten.

Hier zijn noch winnaars, noch verliezers.
Geen oordeel en geen veroordeling. Wat bij ons, als kritische geest, nochtans snel op de tong ligt. Mensen leven in hun persoonlijke gevangenis, en worden dus verplicht tot eigen normen en waarden.

Een fijne tip voor wie zich twee uurtjes wil onderdompelen in puur mee-voelen, eerlijk mede-dogen en ook in sterk onrechtvaardigheidsgevoel over wat die mensen overkomt én wat die mensen zelf uitspoken.
Mij treft vooral de warmte op het doek, in de zaal, en de regen buiten kan me  niet deren.

Advertenties

15 reacties op ‘Shoplifters

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s