The times they are a-changin

De mannen fietsen door Friesland, teveel kilometers voor mijn spieren,
ik blijf thuis,
geniet van baas in eigen huis.
Ze smaken graag een vader-zoon-moment,
voor meer dan honderd procent.

Met een paar (ex)collega’s laten we ons verwennen met een ontbijt,
na een uurtje vasten is het echt hoog tijd.
De croissantjes, broodjes,  eitje,  verse fruitsap, vijf sterren waard -zo stond het op de kaart- naar met-vier-in-bed-normen.

We luisteren en praten, voelen als eetpiraten, horen en vertellen, begrijpen en blijven up to date, vrouwen onder elkaar, heerlijk, eerlijk!
Voorbijgangers gluren zijdelings in onze rijkelijk gevulde borden, voorbij de magen die knorden, zien vijf opgewekte gezichten, die enkel oog hebben voor elkaar en zoveel lekkers.

Maar ook de smartphone ligt in de dichte omgeving, goed zichtbaar naast de vork of het eitje.
Drie telefoontjes, mensen verwijderen zich even of net iets langer.
Whatsappjes en berichtjes stromen binnen,
en vragen enige kijk-, lees- en antwoordtijd,
met  bijhorende ‘sorry, maar ik moet….’ bij  afwezigheid.

Kunnen we dan  niet meer digitaal detoxen, we horen en zien  elkaar drie uurtjes (want zo lang kan een ontbijt écht duren, we werken graag in  overuren), blijven we constant bereikbaar en is alles plots zo dringend geworden?

Ik herinner me het lange rijtje-schuiven aan het telefoonkot, de fiets even op cijferslot, de vier dure minuten beltijd,  voltooid verleden tijd, ergens in een ver verleden, nog jong van lijf en leden, toen niets urgent bleek, toen we nog eindeloos praatten zonder gerinkel of trillen in de jaszak, toen we niet onverwacht, dag en nacht,  opgeroepen werden….

En toch was het weerzien heel erg fijn,
we zitten op dezelfde babbellijn,
ik neem er de vele onderbrekingen graag bij,
ze is  weer opgeladen, die schoolse batterij.

 

Advertenties

17 reacties op ‘The times they are a-changin

  1. Die telefoonkottijden … Ze hadden voor- en nadelen. Ik herinner me een vreselijke vakantie met mijn ouders in Zuid-Frankrijk. Het lief zat thuis in Limburg te helpen op de boerderij. Het enige contact was het telefoonkot, eens om de twee dagen, maar ik moest mijn zus meenemen als waakhond en had altijd te weinig Frans geld. Anderzijds kan ik me echt wel storen aan onze alombereikbaarheid nu, zeker tijdens speciale gelegenheden zoals jullie ontbijt of een koffieklets met oude vriendinnen.

    Liked by 1 persoon

  2. Bereikbaar zijn kán belangrijk zijn, en even kijken óf het belangrijk is kan altijd natuurlijk maar in mijn omgeving blijft het daar meestal bij. Het kan vaak wel even wachten. Maar zeker als je met meerdere mensen bij elkaar zit valt het vaak niet eens op wanneer er één even iets moet beantwoorden.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s