2-0

De Belgen  spelen hun spel,  voetbalgekte is in het land, én in het zonnige vakantiehuis. Supporters   zijn hier net toegekomen.
Ik voel de spanning stijgen, ze starten alvast kei-goed, het enthousiasme stijgt  exponentieel. Wordt het echt een ‘historische dag’?
Ook twee kleine ventjes kijken geamuseerd en verwonderd naar de  kreten van de grote mensen.

Zelf kan ik noch spanning, noch gekte aan, ik kijk dus ‘rustig’ vanop een kleine afstand, en gluur tussendoor boven de laptop uit….

Ondertussen geniet ik een luide schreeuw, de eerste kreet op deze historische dag….

Ik blijf gluren, ik hoor over ‘het hete standje’.

Terwijl gans België in de ban van de sport verdrinkt, schrijf en probeer ik de concentratie vast te houden.
Lukt niet echt, sorry voor de verwarde blog, doorspekt met bal’plezier’.

De zeedagen lopen ten einde, het weer is onze beste vriend geweest, we houden  een warm, fijn vakantiegevoel vast, samen met groot en klein, in  ‘onze’ witte vierkantshoeve op een groene polderplek, slechts tien minuutjes fietsen van de (b)lauwe zee.

Ik duikel even nostalgisch het verleden in, dertig jaar voorbij….
Er was (te)veel drukte en stress, combinatie van school- en huis-werk, drie kleine ventjes, spanningen rond gezondheid, ik probeerde vooral te genieten, maar vaak hielden haast en spoed me in de wurggreep, stevige onrust nam het dan van me over, ik was  een van her naar der huppelend stresskonijn, een tikkeltje (?) perfectionisme bleef een te vaste compagnon….

Nu mag ik oma zijn, gezondheid blijft soms brokkelen, maar ik doe heel sterk aan ‘carpe diem’, elke dag opnieuw. Ik geniet é-norm van de kleine kroost,  heb écht tijd voor hen,  kan rustig Panini-stickers plakken zonder stress voor  het (geduldig?) wachtende werk,  kan liedjes neuriën, boekjes lezen, spelletjes spelen, geitjes en hondjes aaien en blijf me verwonderen over de fantasiewereld van die kleintjes, de grappige uitspraken, de  pogingen tot kromme woordjes, over hoe ze als kind in  Alice in Wonderland mogen  staan. Héérlijk!

Ondertussen hoor ik een indringende kreet van vier opspringende mannen, wordt het dan toch de historische dag?

De rust is er, rust in de bloedstollende match en  in mijn dagen, ik laat  elke spanning op veilige afstand, en vind het enkel-nog-genieten superfijn.
Gaan leeftijd en wijsheid dat toch gedeeltelijk hand in hand?

De tweede helft ga ik proberen te overleven….. 🙂

Ik post deze avond, als de waarheid een feit is en de spanning uit huis.

 

Advertenties

12 reacties op ‘2-0

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s