levend en vers

An sich ben ik geen echte fan van comedy. Maar deze kans wordt ons onverwacht aangeboden.
Wie weet gaat er een totaal nieuwe wereld voor ons open?
Gent heeft altijd net dat streepje voor.
Als het tegenvalt, rest ons nog de nababbel in gezellige compagnie.
Hij heeft -reeds langer- een boontje bij me weggekaapt met zijn twee-dagelijkse vertelmomenten in de krant.
Hij komt geregeld in aanvaring met Joke Schauvliege.
Kortom, hij ligt me wel én we vertrekken.

Na vijftien jaar optreden is het tijd voor een herontdekking. 
Wat doe ik het allerliefste?
Anekdotes vertellen, onzin uitslaan, beetje improviseren, primitieve liedjes zingen. 
Met de goesting van het begin en de ervaring van de oude rot.
Ik wou losse stukken maken, maar ze groeien toch weer aan mekaar, tot een verhaal.”

En dat verhaal over doodgewone, dag-dagelijkse scènes, gepresenteerd vanuit een originele Wouter-Deprez-invalshoek, boeit en tovert al snel glim-, grim-, giechel- en schaterlachen.
Zijn optreden is vinnig,  aan-grijpend, vrolijk, grappig,  in-grijpend, herkenbaar, getuigt vooral van een diepe liefde voor vrouw, kinderen en  ouders.
Hij grapt en grolt, onderhoudt, verkwikt en fascineert.
Ontroerend intieme stiltemomenten ontploffen onverwacht in een kernachtig prachtige zin. Het leven zoals het is, verpakt in een krachtig, soms potsierlijk jasje.
Hij kan met woorden spelen als geen ander, grappige woorden in een pakkend verhaal gewikkeld.

Dit is geen zuivere comedy, dit is een SCHITTERENDE one-man-show, die me nog heel lang zal bijblijven. Hij geeft het beste van zichzelf in een meer dan twee-uur-durend optreden, mijn aandacht dwaalt geen luttele seconde (en dat betekent veel voor me), enkel het bewuste krukje en de gitaar zijn povere attributen.

We schateren het uit bij de  telefoongesprekken met zijn ouders in het typisch West-Vlaamse dialect. De ouders zijn nuchtere doeners op leeftijd, er is duidelijk bezorgdheid- vooral  niet te sentimenteel worden!-  met veel eten en weinig praten. En toch is die liefde  tastbaar aanwezig, ze vertedert in haar onmogelijkheid tot enige aanraking.

Wouter en de akoestische gitaar spelen samen ‘ik ben middelbaar‘, waarbij herkenbare kwaaltjes, die samen opgroeien met dat jaartje ouder, op een geestig (typisch West-Vlaams woord) en koddig (Oost-Vlaams?) schoteltje worden aangereikt.

Wouter, je groooote talent in de humor-vertederings-kunst heeft ons écht, écht verrast.
Tranen van schaterlach en pakkende emotie.
Zware onderwerpen worden schalks verpakt in je tekenend verhaal.
De laatste minuten is het roerloos stil in de  zaal,  geen kuchje, geen geluidje, met 2000! man zijn we één groot vat pure emotie bij je laatste telefoongesprek in grappig dialect, je hebt ons volledig in de ban met  eenvoudige zinnen die getuigen  van een mooie, warme liefde.
Glinstering in de ogen…..

Een kleine vraag  🙂 , wie weet kom ik hier nog te weten waar de titel op zinspeelt??

 
Nogmaals onze excuses, Harry en Meghan, we hadden al een andere activiteit gepland en hebben – ben ik heel, heel erg zeker- de juiste keuze gemaakt.

spijt

 

 

 

9 gedachten over “levend en vers

    1. In West-Vlaanderen treedt hij met deze voorstelling geregeld op in het West-Vlaams.
      Wij kregen maar een paar West-Vlaamse dialogen (met zijn moeder) en die waren echt kostelijk!

      Geliked door 1 persoon

  1. Heerlijk. En ja, Wouter Deprez is weergaloos goed. Wat maakt dat zijn shows in de culture centra in een mum van tijd uitverkocht zijn, vaak nog voor we opvang hebben kunnen regelen voor onze jongste.

    Like

    1. Inderdaad, het was pure chance dat we nog kaarten op de kop konden tikken, met dank aan onze snelle vrienden.
      En als je nog opvang moet regelen, kan het inderdaad al eens krap worden.

      Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.