Four little goodies

vier kleine gelukjes

Het happy ventje dat vrolijk straalt in licht en duisternis.
Creatie met Ikealamp, rode stift en hoed met verhaal.

Wit-rode buitenplanten die het terras, na de lange winter,  opfleuren.
En de beloofde storm morgen moeten trotseren.

Een héérlijk ijsje in het beste ijssalon van België met gezonde (!) aardbeien uit eigen land, een vette toef slagroom en dus maar die bijhorende detox-thee.

De nieuwe graszaden die vooral een massa onkruidige madeliefjes toveren.
Nog veel werk aan de winkel.

 

Advertenties

Zomaar een dag

Zomaar een dag in april

Zij is twee dagen lustige weduwe.

Zij trapt  vijftien minuten onder donkere, dreigende wolken, vijftien minuten onder de stralende zon.

Zij snel-wandelt twee volle uren, verdeeld in meerdere stukjes, van her naar der.

Zij spoort bijna drie volle uren, verspreid over zomaar die dag, op vijf verschillende treinen.
Zij loopt trappen, neen geen rollende!, zij zoekt het juiste perron, dat last-minute al eens wijzigt, van vier naar acht, zij berust in de drievoudige vertragingen en de bijhorende stressmomenten omdat tijd soms dringt.
Zij smult van groene voorbijrazende landschappen, van tien chocolade koekjes en van één boeiend boek.

Zij geniet ‘tussendoor’ meer dan drie volle uren van de vijfkoppige kleine kroost, van een etentje met de twee oudsten in een tof restaurantje ter compensatie van die ellenlange middagspeeltijd, van de avondopvang van de drie kleinsten, die  vrijuit buiten huppelen  in de avond-zonnestralen van nummer achttien.

Zij is moe, maar vooral tevreden. Zij vertroetelt de stramme spieren, zij waardeert nu de rust en stilte in huis.

Zij heeft nog heel even zin in een luchtig, onbetekenend logje.
Zij heeft iets met getallen, wie haar  kent, begrijpt de reden.

Zij is oma baard op zomaar een dag in april.

 

Wit-roze bloesemkleed.

De staalblauwe lucht, de lente-frisgroene omgeving, de weelderig witte bloesempracht maken onze dag hemels rijk. De natuur lijkt ontploft.

Ik loods de nieuwe  batterij van mijn fiets-vriend doorheen het golvende landschap, doorspekt met enkele pittige hellingen ,  of……. is het eerder omgekeerd 🙂

Sint-Truiden en Borgloon etaleren hun witte pracht, eigen aan dit seizoen, ik voel me prinsheerlijk op de fiets, we ontdekken  sympathieke terrasjes, gekleurd met wit-groene tinten, waar ze bovendien nog lekker verfrissende drankjes en hapjes aanbieden.

De kasteelhoeve (Chateau de la Motte) is neogotisch verbouwd en herbergt nu een charmant groen terras, de chaotische bediening nemen we er voor lief bij.
In 1865 werd het huidige, in eclectische stijl opgetrokken, kasteel gebouwd. Slechts het torenvormige gebouw met inrijpoort bleef een kern uit de 16e eeuw behouden, terwijl in de kelder van het kasteel nog 14e-eeuwse fundamenten van de mottetoren te zien zijn.”

In volle concentratie op de te overwinnen heuvel die zich voor me ontvouwt, ontdek ik een  verrassend decoratief winkeltje, in het godverloren dorpje Mettekoven, amper één straat groot. En wat voor een winkeltje!

bloesems

De romantische poort is uitnodigend. Gretig gaan we op haar lokroep in, en stuiten op een wereld van kunstwerken voor de hof , bloemen, aparte sjaaltjes en juwelen.
We plunderen het halve winkeltje, rijden zelfs ’s avonds nog eens met de auto langs, omdat  fietszakken echt wel te klein uitvallen om de buit binnen te rijven.

Onze hof krijgt nu een Limburgs tintje, waarmee we een klein stukje romantiek  in kunstige roestnuances oogsten.

De dag was fijn, de tuin draagt nog zijn fraaie sporen.

Zorgen moet je doen, niet maken (Loesje)

oma en opa op de bank

 

vele jaren maandag-zorg is voltooid verleden tijd
kleine baby’s worden groot, de school eist op
ze zijn vertroeteld en gepamperd
in m’n keel zit een reuze kanjer-krop
het wordt de juf die ik nu benijd

ik zal ze missen, de babyjaren
maar herinnering zal ik bewaren
van mijn maandag-baby-zorg

nummer vijf ontdekt het schoolse leven
deze oma mag nog een handje geven
maar als oudjes op een bankje verpoze(n)
verwekt hier nog steeds een angstpsychose

 

 

 

Bollylicious

Indische,  energieke feelgooddance doet ongelooflijk veel deugd.

Een beetje kritisch vertrekken we naar het optreden. Meer, veel meer dan voldaan geniet ik na van de opzwepende Indische dans, vertolkt door het Gentse gezelschap.
Choreografie & dans: Tom Decuyper, Ayla Joncheere, Laura Neyskens, Nakoulou Leblanc. .

De kleurrijke kostuums zorgen voor de vrolijke sfeer. De dansstijl is grandioos, kunstige handen en ja, ook de creatieve nek!, verfijnen het geheel.
Meermaals ontlokt de humor me een brede smile, dit Gentse collectief zorgt voor een originele invulling van de Bollywood dansstijl (een samengaan van Bombay – huidige Mumbay- en Hollywood).

Ambiance en verstilling gaan hand in hand.

Bollylicious is een Gents wapen tegen verzuring en donkere gedachten” (Alain Platel)

Inderdaad, opgeruimd , tevreden, happy keren we terug naar huis. Het schouwspel had voor mij gerust véél  langer mogen duren. Maar de dansers zijn wellicht uitgeput, ze leggen hun hele zijn en voelen in dit gebeuren, en wij…. wij zwepen mee….

“Ik fiets door”

Een weekje vakantie met 5 kleine kinderen betekent vrolijke pret, veel verstrooiing, nog meer drukte,  en elke dag smaakt naar meer.

De zeldzame stille momenten worden ingevuld met een boek, een echt boek van papier, e-readers zijn (nog?) niet aan mij besteed.

Dus fietsen maar  doorheen ‘ik fiets door’.

De start gaat wat moeizaam, maar dat gevoel heb ik wel vaker bij nieuwe lectuur.
Mijn ‘gewenning’ vraagt  tijd, tot de klik  komt en ik het boek altijd binnen handbereik wil houden.

Juliana Buhring schrijft haar eigen non-fictie-verhaal over hoe ze in haar eentje in 152 dagen 26 000 km fietst en zo met haar reis rond de wereld een ereplaats verdient in het Guiness World Records Book.

Gedurende haar vaak eenzame tocht gedenkt ze  haar avontuurlijke geliefde (‘avontuur is verslavend‘) , die onverwacht overleed door de bloedstollende beet van een krokodil, waaruit een zware depressie met intens verdriet voortvloeide, die moest overwonnen worden met een nieuwe droom én een unieke prestatie.
De tocht is loodzwaar, keihard en  natuurelementen sparen haar niet.
Hevige tegenwind, vele dagen aan een stuk, wilde honden en pikkende eksters (in Nieuwe-Zeeland), stormen en te hoge bergen, kledij die geen kans krijgt om op te drogen, koorts en pijn, honger en dorst en een gehavend lichaam zorgen voor uitputting, moedeloosheid en vaak een groot isolement.
Hij (haar geliefde)  heeft vaak tegen me gezegd dat eenzaamheid de prijs is die je voor vrijheid betaalt”

Tijdens de fietstochten herkauwt ze  haar verleden.
Als kind groeit ze op in de sekte ‘Children of God’. Deze ontwikkelt zich in 1968 als reactie op de hippy-beweging.  Er wordt geëxperimenteerd met drugs en vrije sex (‘seksualiteit is een gift van God’), wat resulteert in veelvuldige polygamie. Juliana heeft  17 broers en zussen verspreid over de hele wereld.
Als kind wordt ze geregeld overgebracht naar andere oorden, ver weg van ouders en familie, waar ze als driejarige gedwongen wordt tot  seksuele relaties, waar geen plaats is voor school, waar ze leert bedelen en vooral mishandeld wordt.

Ze slaagt erin ‘uit te treden’. Haar eerste boek ‘Kinderen van de hemel’ (Not without my sister) staat nog op mijn leeslijstje.

Op haar fietspaden ontmoet ze boeiende mensen, onbekenden steunen  en geven haar opnieuw vertrouwen in haar ambitie, bieden gratis eten en overnachting aan.

Een nieuwe Juliana bereikt de eindmeet, na een verhaal van rouwverwerking, ongelooflijk doorbijten, een immense portie gedrevenheid en een glansrijke overwinning. Ze heeft terug zin in het leven.

Het ideale moment is nu“, stel je droom niet uit tot morgen.

La vie en rose

Ik zie hem staan, het kunstwerk van een vrouw
Hij springt in ’t oog én fascineert 
Daniëlla Rubinovitz is d’edelvrouw
Hij  bekoort én inspireert
Voor amper 9000 Euro kan j’em kopen
Een roze toekomst in te lopen

20180407_150255

In Keukenhof staat hij te kijk
Kleuren geuren heel erg fraai

Dit wil ik graag combineren
Kunst en bloemen adoreren
Ik tover in een handomdraai
De glazen om tot bloemenrijk

keukenhof 1

Geel, rood, wit en paars
Maken echte levenskunstenaars
Narcis, krokus en de wonderlijke tulp
Kruipen vrolijk uit hun winterschulp
Versieren de dag tot een prachtig schilderij
Met de zon als stralend warme batterij

 

KEUKENHOF 2

Kunst wordt her en der verspreid
Elk werk met een unieke identiteit
The colored fish family van Ellen Kuijl
Verrast ons boven alle peil
Die dromen  we graag in onze hof
De prijs is echter iets te grof
Kleuren zijn fantastisch
Vorm stijlvol romantisch

DSCN4554

Een fijne dag om te beleven
Wat zon en kleur toch kunnen geven
Even tussen aarde en hemel zweven
In dagdromen meegedreven