aPASSI(e)onata

Vijf enthousiaste kindjes krijgen nog snel een warme, winterse, wollige pyjama toegestoken om de koude, kille, kerstige nacht door te komen.
Ingesloten een ticket voor de nieuwe Apassionata-show ‘Companions of light’.

Her en der raap ik de papiertjes terug bij elkaar. “Oma toch, een kind leeft in het nu en ligt niet wakker van een toegangsbewijs voor een show die pas 76 dagen later doorgaat….”

75 dagen vliegen….

Rillerig staan oma en kleindochter op, na een koortserige, woelige nacht.
Neen toch, niet net nu we de volgende dag naar die show in Brussel gaan….

Dapper vervrouwen we ons.

We krijgen een boeiend spektakel,  betoverende scènes, een warm en teder vertoon, een poëtisch verhaal met passie, prachtige, met tijden onstuimige muziek, een ontroerend decor en decoratieve ontroering, adembenemende swings, wondermooie lichteffecten,  strelingen voor het oog en kippenvelmomenten op ons bord.

Alana blikt terug in het verleden, waarbij ze de opdracht krijgt over de hele wereld en in verscheidene tijdperken het vlammend licht te zoeken, om de wereld te behoeden voor de koude en eeuwige duisternis.
Ze ontdekt ‘de’ deugd : mededogen in Indië, geduld in China, moed  tussen de indianen en de cowboys, het plezier van delen  op een Spaans folkfestival en vreugde op het Braziliaanse carnaval.

De  dansers ont-roeren, de choreografie is prachtig, de paarden vertederen kunstig  het  sfeerbeeld, de dieren en  ruiters zijn aandoenlijk in sierlijke en soms gewaagde bewegingen.

Ben ik te kritisch als ik hier ook  de minpuntjes aanhaal?

  • Waarom wordt het verhaal enkel in het Frans verteld, waarbij de mystiek ons durft te ontglippen, laat staan bij de kinderen ….. en wordt dit bovendien nergens van tevoren vermeld?
  • Overvolle trams getuigen van een massa-evenement, maar dat proberen we dapper te doorstaan. Vorst Nationaal is groot, de massa politiemannen op de been intrigeert de kinderen. Waarom vraagt het systeem zoveel tijd en inspanning om  de beloofde tramtickets te krijgen, zonder in de rij te gaan drummen, of  zonder je te  ergeren aan de immense traagheid van de (al dan niet werkende) automaten, vooral met zicht op de steeds groeiende rij wachtenden…
  • Als het ijsje in de pauze hét topmoment wordt, is het spektakel voor een vierjarige misschien toch niet het ideale kerstcadeau?
  • Waarom is de snoep- en burgerverkoop zo alom aanwezig bij een poëtisch, mooi gebeuren?
  • Zijn paarden gemaakt voor dressuur?

 

 

 

 

 

 

14 reacties op ‘aPASSI(e)onata

    1. Het poëtische karakter van het geheel en de prachtige dansen van de choreografen lieten (gelukkig) een diepere indruk na dan de randgegevens.
      PS Ik kan niet op je laatste blogje??

      Like

  1. Dat is inderdaad echt dapper. Zelfs zonder griepgevoelens zou ik het niet zien zitten om zoveel beproevingen te doorstaan, ook al is de voorstelling nog zo mooi.
    Het zou niet mogen dat er overal ongezonde snacks en snoep te koop zijn op een evenement voor kinderen. Volwassenen geven hier een fout signaal. Er wordt niet gedacht aan gezonde voeding maar aan extra inkomsten via verkoop van ongezond voedsel aan kinderen. Eigenlijk is dat schandalig. Men zou dit moeten verbieden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s