Mijn wolkendraak

20170902_184022

De wolken schoven boven ons voorbij
 
En moeder vroeg wat ‘k in de wolken zag.
 
 
 
En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
 
Daar gaat een dame, schapen met een herder –
 
De wond’ren werden woord en dreven verder,

Maar ‘k zag dat moeder met een glimlach weende.
(Martinus Nijhoff)
Vandaag kon ik het gedicht proeven, met een vleugje extra fantasie….

 

Een reactie op “Mijn wolkendraak

Reacties zijn gesloten.