(On)eindigheid…wiskundig begrip…

Een stralende zomerse lentedag, mijn E-bike, vrienden en de Limburgse heide…. betere ingrediënten voor een ‘superdag’ kan ik me niet voorstellen. We fietsen doorheen de bakermat van onze fijne gidsen. ‘Park midden Limburg’
Heide (augustus, we komen zeker terug voor de paarse tinten!) , bossen, ruime fietspaden (wat een luxe!) , fraaie vergezichten en beschutte plaatsjes. Knooppunten zijn de ruggensteun, terrassen telkens opnieuw een aangename, verfrissende verrassing met verrassende verfrissing.

De  tuin -met golvende uitlopers naar de heide en zijn ‘beroemde holstenen’-  van de ‘Holsteen’hoeve  in Zonhoven verwent ons rijkelijk met het prachtig uitzicht en een lekkere lunch. De eigenaar ‘trakteert’ ons op zijn verhaal over de hersenbloeding met lange revalidatie, maar hij heeft het overleefd én lijkt terug kerngezond.
Eindigheid en onze oneindige rust in deze mooie omgeving kabbelen dapper zij aan zij.
Het ijssalon met ‘het lekkerste Italiaanse ijs van Limburg‘ mag vooral niet ontbreken, is een omwegje waard en helpt even afkoelen. Je moet het proeven!

En toch… ondanks de E bike , voel ik mijn uitgeputte spieren, mijn pijnlijke knieën, mijn onvermogen om trappers altijd even vlot rond te krijgen, de spasmes die voortdurend hun plaats opeisen, de ‘schaduwen van mijn zijn’…., ze blijven halsstarrig meestappen/fietsen en pas diep in de nacht besluiten ze uiteindelijk toch maar tot rust te komen.

Advertenties

3 reacties op ‘(On)eindigheid…wiskundig begrip…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s