Flink

Acht jaar wordt ze. Onze oudste (en enige) kleindochter.
Tempus fugit…, sneller en sneller…

We nemen ze mee uit ‘op restaurantje’, samen met het broertje. Met dank aan de pedagogische studiedag, die de school weer rijker is.
Balletjes in tomatensaus, lekker ongezond, maar zooooo lekker. Ze glundert, en wij glunderen mee.
Dessertjes mag ze  uit het groot buffet kiezen, ze straalt, en wij stralen mee.

Als toemaatje mag ze ‘grijpen’,
altijd prijs,
een waar paradijs!
Maar de grijper doet niet wat ze wil, ze gaat in de speelhoek zitten, ik zie bittere traantjes, die ze dapper probeert te verbergen,
terwijl ze haar subtiel tergen.
Ze is zo graag flink.

Een knip-, plak- en tekenboek ‘dit ben ik’, prinsessenstiftjes en  illusie-kaarten toveren snel dat blij gezichtje terug.

Thuis (mama en papa lekker aan het werk) spelen we gezellige spelletjes,
ze kiest
en verliest,
maar ze kan er al  tegen…. tegen dat verlies.
Ze is zo graag flink,
een vrolijk kind
dat vooral wint.

Ze trekt met ons naar de club, ze turnt en oefent voor de grote show, een wit laken drapeert  een engeltje, ze doet haar uiterste best.
Ontroerd kijk ik toe, hoe flink ze wil zijn, hoe flink ze is een hoe flink ze zal blijven. Tussendoor ‘gluurt’ ze naar me, of ik ‘hét’ wel zie
hoe prachtig ze rad maakt,
de grond slechts heel even raakt,
een zucht van fierheid slaakt.

hoe ze gracieus aan komt golven
zo mooi, zo lief
mijn kleine hartendief.

Ze glinsteren  in mijn ogen,
tranen die prikken mogen,
en dan stilletjes opdrogen….

DSCN1862

 

 

2 reacties op ‘Flink

Reacties zijn gesloten.