Ave-et-Auffe

Gids-“afscheids”-tocht in Brussel : met 7 koppels genieten we in een stralende zon van een heel fijne dag. We spreken hier oktober 2015.

Reisje met vrienden naar Frankfurt : met 2 koppels beslissen we dat die stralende oktoberdag een staartje mag krijgen. Plannen worden gesmeed voor een WEtje Ardennen met de ganse bende. We spreken hier augustus 2016.

De plannen worden concreet , we zoeken een huis ‘ons kasteeltje’ en leggen een datum vast. We spreken hier oktober 2016.

We trekken erop uit met 7 mannen en 7 vrouwen, diezelfde 7 koppels,  richting Rochefort. We spreken nu februari 2017.

Wie had kunnen dromen dat het zo’n supertof WE zou worden, onder (alweer) een stralende zon! De prachtige omgeving wordt verkend en zuivere lucht wordt ingeademd. .
Jassen gaan uit, terrassen (met een grote warme chocomelk met vooral heel veel slagroom, de cholesterol krijgt even vrij spel) zorgen voor de innerlijke mens .
En neen, we zitten niet in de Ardennen, maar in de Famennes, op twee km van Han-sur-Lesse.

Ons ‘kasteeltje’ straalt puur goud uit, we voelen er ons thuis, de rooms with a view zijn geweldig, we genieten van vele drankjes, vele versnaperingen, vele gezellige momenten, dansende vlammen in de open haard, een super lekkere teppanyaki-avond,  uitgebreide ontbijtbuffetten die we zelf verzorgen, onze kasteelheer en -vrouw-avond in een feestelijke outfit (die nog net op het bagagerek paste 🙂 ), en vooral de oergezellige babbels met echte vrienden, de sfeer zit erin, de avonden worden (te) laat.
Echt dankbaar voor zo’n geweldige vriendenkring!!

We spreken februari 2018 : een nieuw WE wordt gepland, want dit is meer dan voor herhaling vatbaar. Daar zijn we het allen over eens. Een nieuwe traditie krijgt vorm.

http://www.ardennes-etape.com/vakantiehuizen-ardennen/Rochefort/Kasteel-104408-01/Weekend-0_-20170616.html

 

Lentenieren

Heel even mogen we genieten van dat vrolijke lentegevoel. Mensen lopend lachend de straat op, kinderen spelen terug buiten, bouwmannen fluiten erop los, vogels zingen en honden blaffen…..

Zo’n dag,
waarop ik gebukt mijn tuin spit,
op harde resten winter stuit,
ijs vind in verborgen hoeken,
wat was toegedekt weer bloot leg.

(Atze van Wieren)

Frank Deboosere meldt  op de radio dat een  vroege lente geen goed idee is. Volmondig mee eens (?), maar ik lentenier er toch graag duchtig op los.
We trekken naar het buitenland!, de groene wallen rond Hulst zorgen voor  beweging. De verloren calorieën worden vervolgens ruimschoots ingehaald.

Een zeepsopje verwijdert  alle sneeuwventjes en winterse woorden, 2 maand geleden met  veel geduld en creativiteit ‘gekrijt’ op alles wat blinkt in huis.

Dorre grassen en stokoude hortensiabloemen gaan richting containerpark. We zijn er immers vaste klant tegenwoordig, een hobby zoals een andere?!

En nu zijn we weer klaar voor …..het vervolg van de winter. Nog even doorheen bittere koude bijten? Mijn huiselijk wintertafereel ‘mag’ nog  op zijn plekje blijven, tot ik de witte takken (ooit mijn mooiste afscheidscadeau!)  omtover tot een kleurrijk  ‘paasgebak’.

De verbouwingen bij de zoon en schone dochter vlotten, ik droom mezelf reeds als chefkok op onze M/D-dagen, eindelijk terug omgeven met ruimte in huis én in  gloednieuwe kasten.  Vijf mensen en twee grote honden op amper 20 m²  geven  claustrofobische gevoelens ‘ruimte’. Maar het vooruitzicht blijft- samen met de lente- schitteren. Ook hier nog even doorbijten!

Onze luie man in de zon 🙂

dscn36881

 

Een nieuwe hobby…..

 

 

Hit & run

Op zaterdag valt De Standaard Magazine in de bus. Onmiddellijk snuister ik dan naar één van de laatste pagina’s, HIT & RUN, waarbij een bekend persoon via simpele vragen zijn leven in één regel  bloot legt voor de lezers.

“Wat zou ik daarop antwoorden?”
“Zou ik eerlijk mijn  denken kunnen delen?”
“Maar ik ben niet bekend….”

Ja , ik durf, ik waag de sprong, ik probeer, ik doe, ik besluit….
Ik pik diezelfde vragen uit het boekje.

Wat is je vroegste herinnering?
Het mooie roos-witte geruite kleedje;  ik zal een prachtig bloemenkindje zijn, maar….. het kraagje prikt zo in de nek, ik durf het niet zeggen, want mama heeft het zélf voor me genaaid, maar lig de hele nacht wakker en ‘overleef’ de prikkende dag ….

Welke levende persoon bewondert u het meest?
Ik heb geen idolen, nooit gehad, ik bewonder vooral mensen die positief en vrolijk in het leven staan.

Wanneer was u het gelukkigst?
8 geboortedagen.

Wat is uw grootste angst?
Doodsangst. Ik leef te graag.

Welke eigenschap stoort u het meest bij anderen? 
Gebrek aan empathie. Sommige mensen leven enkel voor en met zichzelf… Brrr….

Grote eigendommen uitgesloten, wat is uw dierbaarste bezit?
De blauwe druppels.

Wat maakt u ongelukkig?
Gebrek aan eerlijke en open communicatie tussen mensen.

Over welk deel van je uiterlijk bent u het minst tevreden?
Het gemis van een grote bos donkere krullen. Schone dochter, wat zou ik er graag wat lenen…..

Wat is uw foutste ‘guilty pleasure’?
Een hele zak wit-roze-spekken in mijn mond proppen, en achteraf boeten met lastige darmen en  opspelende maag.

Wie of wat is de liefde van je leven?
Manlief en (klein/schoon)kinderen. Zo simpel is mijn leven.

Wat ben je verschuldigd aan je ouders?
Doorzettingsvermogen, er altijd voor blijven gaan, niet klagen.

Wie mag aanschuiven aan je droomdiner?
Familie, vele vrienden en Leonard Cohen  op de achtergrond.

Wat is de ergste job die u ooit heeft gedaan?
Lesgeven aan een 25-koppige klas stoere jongens in een heel ver verleden, waarvan enkele ouder dan ik (als ‘bleuke’) , voor wie wiskunde totaal geen issue was…

Als u terug in de tijd kon reizen, waarheen zou u gaan?
Simpelweg naar mijn jonge jaren in het Leuvense studentenleven, waarbij alle kansen nog voor het grijpen liggen, waarbij de enige zorg de studie is. 🙂 , waarbij ik vooral nog een heel lang leven in het vooruitzicht heb.

Noem één ding dat de kwaliteit van uw leven zou verbeteren?
Een leven zonder de broodnodige blauwe druppels.

Wat beschouwt u als uw grootste prestatie?
Drie prachtige zonen groot krijgen.

Wat is de belangrijkste les die u in het leven heeft geleerd?
John Lennons wijze woorden ”Life is what happens while you’re busy making other plans’

Waar zou u het liefst willen zijn op dit eigenste moment?
In ons eigenste huis, op een rustige locatie, ergens dichter bij mijn kroost.

Wat is uw favoriete geur?
Fresiabloemen. Tevens de lievelingsgeur van mijn overleden zus.
De natuur, kort na een plensbui.

Als wie of wat zou u graag op een verkleedfeestje opduiken?
Achter een masker verborgen , om  ongeremd het feestje in te duikelen.

Tegen wie zou u het liefst sorry zeggen?
Aan mijn kleinzoon zonder tandje, ook al zag ik alles maar vanop afstand gebeuren 🙂

Van welke gewoonte zou u graag af willen?
Lezen tot een stuk in de nacht, om de volgende dag zombiaans door te brengen.

Waar zou u het liefst wonen?
Op een plaats met veel licht, veel zon, veel warmte (vooral  niet te letterlijk)

Wat houdt u ’s nachts wakker?
Ouder worden, dementie, dood….
Kwetsende uitspraken.

Welke song mogen ze spelen op uw begrafenis?
Hallelujah van Leonard Cohen.
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder van Ramses Shaffy