Zee+land

Terwijl  gevochten wordt om de macht in Amerika, gestreden wordt met koudere temperaturen, herfstkleuren hun beste beentje boven halen en Sint-en kerstsferen overal opdoemen, genieten wij van de ‘rust’ in Zeeland.
Een ruim vakantiehuis in Bruinisse, op 100 meter van de ‘zee’.

Wat een gezellige drukte met vijf kinderen rond oma en opa baard en de  papa van drie.
Wat een spektakel om pyjamaatjes en pampers aan te krijgen, om de kleinsten zwemklaar te maken, om even de aandacht weg te houden van spelen, spelen en spelen, want  jasjes moeten nog aan, om -tussen het het spel door- ook nog dat verplichte hapje in de mondjes te doen verdwijnen.

En overal is er het kruipertje, dat vooral daar wil zijn waar de drukte zich afspeelt, dat het grote spel probeert mee te doen, en dat zoveel respect afdwingt bij de grotere.
Hem wordt nooit iets kwalijk genomen, zij dragen  dat kleine, altijd-lachend hummeltje echt op handen.

De kindjes worden groter. Te, te snel…., maar toch zo boeiend om hen te ‘zien’ groeien..

Zeven jaar is ze al, mijn prachtige en enige kleindochter. Het ene moment zorgt ze als een mama voor de kleintjes, we kunnen haar al veel toevertrouwen, het andere moment neemt ze de leiding over het spel met de jongens in een eigen fantasiewereld, waar prinsen in verdwalen of de grote-mensen-wereld in verweven wordt, en rent ze rond als een dartel veulen.

Dino’s, samen-spelen-vechten, ingewikkelde namen van de pokemons benoemen (wat leerde ik veel bij 🙂 ), zijn  favorieten van de neefjes, gevolgd door een stil momentje op de Ipad.  Er mag géén spelmoment verloren gaan,  ze lachen zich een kriek met elkaar, ze fantaseren erop los, bouwen een eigen wereld van ridders en soldaatjes.
Dat nooit-ophoudend enthousiasme is gewéldig.

Ik geniet van hun samen-zijn, mijn vijf grootste schatten rondom me.

Toch ben ik ook blij als de rust ’s avonds terug is in huis, als kindjes hun dromen dromen, zelfs al zijn die wat heftiger bij het hummeltje.

En ja, er waren ook ruzietjes…..
En ja, er was al eens een crisismoment….
En ja, er was ook dat vermoeid gevoel, als kindjes ’s morgens te vroeg reeds hun actieve zelf waren…
En ja, er waren al eens ongezonde momenten, met teveel ijsjes. Waarom bestaan kindermenuutjes in  eethuizen vooral uit vettige rommel, wat ze zelf overigens een topfeestje vinden…….
En ja, wat een tegenslag, we konden niet in het ijskoude water van de weidse  Oosterschelde, waar  een mooi strandje was, en een paar leuke zandbergen….
En ja, het pannenkoekenhuis bij de molen in Burgh-Haamstede was de max, maar de speeltuigen buiten nog meer…
En ja, de vlindertuin, de tropical zoo, de grote dino’s, en vooral het junglepark in Kwadendamme was een superleuk alternatief voor een beloofde druilerige dag, die overigens geen druppel regen toeliet….
En ja, de Hollandse gezelligheid, de Hollandse charme, de Hollandse vriendelijkheid waren weer daar….

En ja, we missen ze, terug thuis nu….

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s