Gebroken zinnen

Van Stef Bos. Het poëtische boek  met beelden van Marriana Booyens kreeg ik op mijn 54e verjaardag -lijkt een eeuwigheid geleden…- van een lieve vriendin.

Om ‘met volle zinnen te leven’.

’s Avonds blader ik er soms in en lees dan een ‘avondgebed’.

Telkens opnieuw treffen me  deze verzen:

Wij
stervelingen
moeten de eeuwigheid
niet te ernstig nemen
wij moeten leven
van dag tot dag
struikelend
als idioten
en dus in staat
om gelukkig te zijn

Het geluk
waar jij het over had
wordt gepredikt
Om mensen zoet te houden
ze proberen ons
al eeuwen
het grote alles
te verkopen
en verzwijgen
dat je met niets
tevreden kunt zijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s