Nog altijd fan van Holland!

Deze dagen logeren we in een bijzonder hotel .
In Wolven-ga, wat   wolven-streek betekent (vroeger! We zagen er nog geen.)

DSCN2700.JPG

Dit gebouw werd in de jaren ’60 gebouwd met  ‘zorgappartementen’. Tot men – vrij laattijdig- tot de constatatie kwam dat er niet voldoende ‘zorgbehoevenden’ waren, dus werd beslist dit gebouw open te plaatsen voor iedereen, een gedeelte ervan werd hotel.
Wij kunnen dus genieten van een appartement ipv een kamer, met keuken (die hier niet gebruikt wordt. Beneden in het restaurant eten is zoveel gemakkelijker en vooral lekkerder!) Je ziet soms rolstoelen en rollators passeren in de hof. That’s life.

Manliefs stemming werd direct psychologisch (!) beïnvloed, met onze toekomst voor ogen, vond hij dit ‘deprimerend’. Het appartement had naar zijn mening teveel weg van een moderne seviceflat, en….  daar waren we toch nog niet aan toe?!

Persoonlijk vind ik dit concept UNIEK! De appartementen zijn  mooi ingericht, gezellig en ruim. Ze doen me eerder denken aan flats op de groen/zeedijk.

Heel stilletjes verdween het psychologisch aspect bij manlief, en leerde hij dit steeds meer waarderen. Tot hij het – net zoals ik- de max vond. Blijkbaar kan ik toch ergens wat invloed uitoefenen?!!

Het hotel betekende mettertijd échte zorg voor ons : een ruime, afgesloten fietsenstalling, heel vriendelijk personeel, verzorgd eten.

Met onze vriend en gids verkennen we deze prachtige Friese streek.  Waarbij nogmaals dank aan de schoondochter en kerstcadeau! Het rendeert…..of moet ik schrijven ‘kost ons veel centjes’?

We fietsen  door het Oranjewoud (zalige verkoeling), we ontdekken de Ecokathedraal in Mildam, waar ene Louis de Roi het sublieme idee krijgt om met tonnen gevonden stenen een speciale ‘kathedraal’ te maken, zijn levenswerk temidden de natuur, een project dat nog jaaaaren in beslag zal nemen.

 

De Brugse zwanen van Raveel zijn mooi, heel rustgevend, heen zen.

DSCN2698.JPG

Jammer dat het bijhorende terrasje net sluit terwijl wij snakken naar een verfrissing. Dat klinkt minder zen…

Giethoorn, ‘het Venetië van het Noorden’, blijft prachtig. We wandelen er -ondertussen reeds voor de derde keer doorheen- het blijft een plaatje! Met de boot varen we er door de Weerribben, met een geweldige gids vol humor. Manlief krijgt mijn hint om later in zijn voetsporen te treden, althans wat de humor en leuke verhalen betreffen.
.
‘Een blauwtje lopen’ kent zijn oorsprong in Giethoorn, waar de jongen een blauw kopje thee wordt aangeboden door de (niet-schoon)ouders als hij niet in de gading valt. We zien de blauwe kopjes, kruiken.

 

We rijden vandaag  62 km doorheen een prachtige streek, met een stralende zon op onze stalen rossen.
Steeds meer besef ik dat ik in dé juiste tijd leef, met dank aan de evolutie in de fietsenwereld, slaag ik erin om deze uitdagingen vol te houden. Een extra druppeltje R en mijn ‘motorke’- zoals de kinderen het tot mijn grote ergernis noemen- steken dan een tandje bij.

Wat zou ik doen zonder deze uitvinding? Zetel liggen? Tv hangen? Grrrrr….Voeten blijven moeilijk doen.

Ook manlief is voldaan, zonder motorke is deze afstand voor hem ideaal.

Ook daarin vinden we elkaar. Voor alles is een oplossing:)

Samen zijn we fiets-Nederland-lekker eten-charmate hotellekes-natuurfans.

We mogen enkel  hopen dat we dit nog vaak kunnen doen én misschien ooit met kleine én grote én schone kinderen? Zou SUPER zijn! Met zijn allen onderweg.

dscn2722

Advertenties

2 reacties op ‘Nog altijd fan van Holland!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s